III SA/Gd 430/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 29 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o skierowaniu na badania lekarskie postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. G. na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]. Wnioskiem z dnia 8 grudnia 2009 r. (data stempla pocztowego), złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 P.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 14 grudnia 2009 r. (zaświadczeń: z urzędu skarbowego z dnia 18 grudnia 2009 r. i powiatowego urzędu pracy z dnia 21 grudnia 2009 r.; wyciągów z rachunku bankowego za wrzesień, październik i listopad 2009 r. oraz dodatkowych oświadczeń z dnia 23 grudnia 2009 r.) ustalono, że prowadzi on samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro oraz pojazdów mechanicznych. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku; aktualnie nie uzyskuje dochodów, zaś w 2008 r. osiągnął dochód w kwocie 8 064,81 zł; saldo jego rachunku bankowego w okresie od 1 września do 30 listopada 2009 r. było niezmienne i wynosiło 1,70 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz konieczność zapewnienia faktycznej realizacji konstytucyjnego prawa do sądu, uznano, iż skarżący udowodnił dostatecznie, że nie ma możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, jakie mogą powstać w niniejszej sprawie. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.