III SA/Gd 436/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: asesor WSA Krzysztof Retyk po rozpoznaniu w dniu 2 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. U. na czynność nadzorczą Wojewody postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź. zm.) Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje wówczas gdy nie przysługuje środek zaskarżenia lub nie wyczerpane zostały środki zaskarżenia co ma miejsce wtedy, gdy skarżący wniesie skargę mimo, że przysługiwały mu wymienione w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi środki zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Skarżąca wniosła do Wojewody skargę na Uchwałę Rady Miasta Nr [...] z dnia 27 lutego 2004 r. w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...]. Skarżąca nie wezwała Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa. Wojewoda pismem z dnia 29 marca 2004 r. poinformował skarżącą, iż powyższa uchwała jest zgodna z prawem oraz nie narusza żadnego przepisów zarówno z zakresu ustawy o systemie oświaty jak o samorządzie gminnym. To rozstrzygnięcie zaskarżył pełnomocnik skarżącej. W niniejszej sprawie jest bezsporne, że skarżąca nie wystąpiła do Rady Gminy o uchylenie uchwały. Za spełnienie omawianego warunku nie może być uznane wystąpienie do Wojewody ze skargą na uchwałę. Ustawa o samorządzie terytorialnym wprowadziła dwa zasadnicze, odrębne systemy badania zgodności uchwał organów gminy z prawem. Jeden z nich to badanie legalności uchwał organów gmin przez organy nadzoru, do których należy wojewoda (art. 86 i 90 ust. 1). W ramach sprawowanego nadzoru wojewoda bada zgodność z prawem każdej uchwały organu gminy i w terminie 30 dni od daty otrzymania uchwały, w razie uznania, że uchwała jest sprzeczna z prawem, wydaje rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność uchwały. Jeśli oceni, że sprzeczność ta jest nieistotna, ogranicza się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa (art. 91 ust. 4 ustawy o samorządzie terytorialnym). Ponadto jeśli wojewoda w powyższym 30-dniowym terminie nie wydał rozstrzygnięcia nadzorczego, o jakim mowa w art. 91, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego (art. 93 ust. 1 ustawy). Te uprawnienia wojewody jako organu nadzorczego nad działalnością organów samorządu są samodzielne i należą do jego własnych kompetencji. Realizuje on je bezpośrednio i w całości we własnym zakresie, niezależnie od tego, czy i od kogo wpłynął do niego wniosek o unieważnienie określonej uchwały organu gminy. Z tych względów wniesienie do wojewody skargi na uchwały rady miasta z powodu jej niezgodności z prawem jest skierowaniem żądania do organu właściwego w sprawie. Zajęte przez wojewodę stanowisko w związku z takim żądaniem, to jest wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego lub udzielenie informacji o braku podstaw do jego wydania, kończy postępowanie nadzorcze przed wojewodą jako organem właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały w tym trybie. Zwrócić należy uwagę, iż na udzielenie informacji o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skarżący może skorzystać ze skargi do sądu administracyjnego, o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie terytorialnym. Przysługuje ona każdemu, kto uważa, że jego interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone kwestionowaną uchwałą. Dopuszczalność takiej skargi powstaje dopiero "po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia". Celem warunku bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia jest umożliwienie organowi gminy przeprowadzenia samokontroli podjętej uchwały i ewentualnego dokonania jej odpowiedniej reasumpcji bez konieczności kierowania sprawy na drogę sądowej kontroli legalności uchwały. W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca nie wezwała Rady Miasta do uchylenia kwestionowanej uchwały a na udzielenie informacji o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuj, to skarga wniesiona w niniejszym postępowaniu do Sądu, jest niedopuszczalna. Niedopuszczalność skargi nakazuje jej odrzucenie. Odrzucenie skargi z powyższej przyczyny zaś powoduje, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie jest uprawniony do badania i wypowiadania się ani w kwestii terminu do wniesienia takiej skargi, ani co do interesu prawnego czy uprawnienia skarżącej naruszonego kwestionowaną uchwałą, ani co do tego, czy kwestionowana uchwała dotyczy spraw z zakresu administracji publicznej, ani też co do tego, czy uchwała ta zostały wydane z naruszeniem prawa oraz co do stopnia ewentualnego naruszenia prawa. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji.