III SA/Gd 438/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Sekretarz Sądowy Anna Zegan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 4 września 2007 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę. Decyzją z dnia 9 maja 2007 r. nr [...] Starosta [...] działając na podstawie art. 122 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), § 2 ust.5-7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U nr 2 poz.15) oraz art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.Dz.U z 2000r. nr 98 poz.1071 z późn.zm.) skierował M. J. na badania lekarskie celem stwierdzenia przeciwwskazań lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi z powodu informacji o zastrzeżeniach w stanie zdrowia mogących powodować jego niezdolność do prowadzenia pojazdów. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, że w dniu 28 lutego 2007r. Prokurator Rejonowy w T. złożył wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie na podstawie art. 122 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.). W związku z tym Starosta [...] w dniu 18 kwietnia 2007r. wszczął postępowanie w tym przedmiocie i wyznaczył stronie 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego z pouczeniem, że po jego upływie zostanie wydana decyzja w przedmiotowej sprawie. Organ podał nadto, że z nadesłanej przez Prokuratora Rejonowego w T. opinii sądowo-psychiatrycznej sporządzonej w wyniku badania sądowego M. J. wynika, że istnieją zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia, a w szczególności co do tego, że jest on uzależniony od alkoholu, i ustalenie czy fakt ten ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych. Tym samym jak stwierdził organ nastąpiło spełnienie przesłanki określonej w art. 122 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. W odwołaniu od w/w decyzji M. J. zakwestionował zasadność skierowania go na badania. Wskazał, iż od ponad 35 lat kieruje pojazdami bezpiecznie i bezkolizyjnie. Stwierdził, że nie nadużywa alkoholu z uwagi na przebyte choroby. Decyzją z dnia 4 września 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust.5, § 4 ust.1 i ust.2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U nr 2 poz. 15) zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy podniósł, iż Prokurator Rejonowy w T. działał na podstawie art. 182 i 188 kpa. i wniósł o skierowanie strony na badanie lekarskie z uwagi na nasuwające się zastrzeżenia co do jej stanu zdrowia. W dalszej części decyzji organ odwoławczy wskazując na przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie t.j. art.122 ust.1 pkt 4 w/w ustawy a także § 2 ust.5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2007r. stwierdził, iż ocenę czy istnieją podstawy do wydania decyzji kierującej daną osobę na badania lekarskie pozostawiono uznaniu organu administracji publicznej. Bezspornym natomiast jest, że stan zdrowia osoby uzależnionej od alkoholu może powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu. Zatem w sytuacji, gdy w wyniku przeprowadzonego badania sporządzona została opinia sądowo-psychiatryczna, z której wynika, że strona jest osobą, u której stwierdzono wyraźne cechy organicznych zaburzeń osobowości o złożonej etiologii oraz dane wskazujące na nadużywanie alkoholu zasadne było skierowanie jej na badanie lekarskie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M. J. zarzucił, iż wniosek prokuratora narusza prawo. Podkreślił, iż badanie psychiatryczne i opinia dotyczyły innej sprawy i opiera się na danych z akt nieudowodnionych i nieprawdziwych a także nigdy nie orzeczono wobec niego sądownie leczenia odwykowego zaś akta te w dużej mierze oparte są na kłamstwach żony i policjanta dzielnicowego. Zdaniem skarżącego nie można przez 10 minut rozmowy stwierdzić u danej osoby alkoholizmu natomiast psychiatrzy są na usługach prokuratury. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem rozstrzygnięć organów administracji publicznej. Zwrócić należy uwagę, że jako materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organy wskazały przepis art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze.zm.). W myśl w/w przepisu w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Stosownie do przepisu § 2 ust.5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U nr 2 poz.15), starosta może skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Czy informacja przekazana w konkretnym przypadku, stanie się podstawą wydania decyzji, pozostawione jest ocenie organu uprawnionego do jej wydania. Przy czym w sytuacji gdy zostaje wydana, jej uzasadnienie powinno spełniać przesłanki określone art.107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Chodzi o to, aby tzw. uznanie administracyjne pozbawione było cech dowolności. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji podziela pogląd organu odwoławczego, iż Starosta [...] dokonując oceny informacji zawartej we wniosku Prokuratora Rejonowego w T. oraz załączonej opinii sądowo-psychiatrycznej, nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Wbrew stanowisku skarżącego nie ma znaczenia, iż opinia ta była sporządzona w toku niezakończonego postępowania karnego bowiem aspekt jej wykorzystania w postępowaniu administracyjnym jest odmienny niż w postępowaniu karnym. Istotnym jest bowiem czy z opinii tej wynikają zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego w aspekcie jego zdolności zdrowotnych do kierowania pojazdami. Otóż dwóch lekarzy psychiatrów wskutek przeprowadzonego badania zawarło swoje wnioski w opinii sądowo-psychiatrycznej stwierdzając, iż u M. J. występują wyraźne cechy organicznych zaburzeń osobowości o złożonej etiologii oraz dane wskazujące na nadużywanie alkoholu. Zatem prawidłowo oceniły organy, iż opinia ta stanowi wystarczającą podstawę do skierowania skarżącego na badania. Natomiast dopiero badania lekarskie wykażą istnienie bądź brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez skarżącego pojazdem. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.