III SA/Gd 439/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: WSA Felicja Kajut (spr.) WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka Protokolant St. Sekr. Sąd. Beata Kaczmar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2006 r. sprawy ze skargi A. H. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 19 czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić skarżącemu A. H. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku) kwotę 50 ( pięćdziesiąt ) złotych tytułem zwrotu połowy wpisu. Skarżący A. H. w piśmie procesowym z dnia 2 października 2006 r. zwrócił się z prośbą o umorzenie, jako bezprzedmiotowe postępowania w sprawie skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia 19 czerwca 2006r. nr [...], bowiem zawarł ugodę z G. H. i wymeldował się z lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei przepis art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 przewiduje, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu cofnięcie skargi było skuteczne, albowiem nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie okoliczności objęte dyspozycją cytowanego art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. W niniejszej sprawie sprawa została skierowana na rozprawę, której termin wyznaczono na dzień 5 października 2006r., tym samym Sąd orzekł o zwrocie skarżącemu połowy uiszczonego wpisu, który wynosił 100 (sto) zł, tj. kwoty 50 (pięćdziesięciu) zł. Mając na względzie powyższe, Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.