III SA/Gd 440/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Sekretarz Sądowy Anna Zegan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi S.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia 5 października 2007 r. r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę. W dniu 18 września 2007 r. Starosta [...] wydał decyzję , w której orzekł o utracie przez S. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem 11 września 2007 r. na okres trzech miesięcy z powodu niestawienia się w wyznaczonym terminie w Powiatowym Urzędzie Pracy i niepowiadomienia w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. W odwołaniu od powyższej decyzji S. L. stwierdził, że w powiatowym urzędzie pracy zgłaszał się regularnie i wyznaczone terminy były zawsze przez niego przestrzegane, lecz w urzędzie szukano pretekstu, by go "pozbawić ubezpieczenia". Wskazał też, że w urzędzie pracy wiedzą, że jest on inwalidą. Stwierdził, że o terminie stawiennictwa w urzędzie pracy został poinformowany jedynie ustnie, a nie pisemnie, wobec czego nie może udowodnić terminu, na jaki był wzywany. Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia 5 października 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że S. L. był zobowiązany stawić się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 11 września 2007 r. w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia i szkolenia. Nie stawił się on jednak w wyznaczonym dniu i nie powiadomił w okresie 7 dni od tej daty Powiatowego Urzędu Pracy o uzasadnionej przyczynie swego niestawiennictwa. Organ wskazał, że art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy określa obowiązek bezrobotnych zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia, zaś art. 33 ust. 4 pkt 4 w/w ustawy stanowi, że starosta pozbawia na okres trzech miesięcy statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w wyznaczonym terminie w urzędzie pracy i nie powiadomiła w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie swego niestawiennictwa. Organ wskazał też, że strona będąc w dniu 15 maja 2007 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy potwierdziła własnoręcznym podpisem na karcie rejestracyjnej bezrobotnego termin stawiennictwa wyznaczony jej na dzień 11 września 2007 r. Własnoręczny podpis strony złożony przy wyznaczonej dacie stawiennictwa na dokumencie urzędowym jest wystarczającym dowodem, że przyjęła ona termin i cel stawienia się w Urzędzie Pracy do wiadomości, lub przynajmniej przyjąć powinna. Organ stwierdził, że skoro strona potwierdziła swym podpisem , że w dniu 11 września 2007 r. ma się stawić w urzędzie pracy , by potwierdzić swą gotowość do podjęcia pracy , to powinna być świadoma, iż właśnie w tym dniu ma potwierdzić swą gotowość do pracy. W tej sytuacji nie do przyjęcia są twierdzenia strony podane w odwołaniu. Strona nie usprawiedliwiła skutecznie swego niestawiennictwa w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 11 września 2007 r. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zobligowany był do orzeczenia wobec strony utraty statusu osoby bezrobotnej na okres 3 miesięcy od dnia 11 września 2007 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł S. L. Podał, że wskazano mu ustnie jako termin stawiennictwa w Powiatowym Urzędzie Pracy dzień 12 września 2007 r. , taką też datę sobie zapisał i w takiej dacie stawił się w urzędzie pracy. W dniu stawienia się w urzędzie urzędniczka nie udostępniła mu listy do podpisu , a jedynie kazała oczekiwać na pismo, które otrzymał kilka dni później. Nie wiedział, że może "odwołać się w ciągu siedmiu dni od niepozwolenia mu podpisania listy" i stał się wobec tego ofiarą. Zarzucił, że urzędniczka celowo wprowadziła go w błąd. Podkreślił, że zawsze przez wszystkie lata dochowywał terminu wyznaczonego ustnie, bo za każdym razem sobie wskazany termin odnotowywał, by go nie przeoczyć. W tej sytuacji stwierdził, że albo urzędniczka celowo podała mu złą datę stawiennictwa, albo pomyliła się sama, za co on nie może ponosić konsekwencji. Wskazał również, że jest inwalidą po oparzeniu i że toczy się postępowanie przed Sądem Okręgowym w G. mające na celu ustalenie trwałego i zupełnego inwalidztwa, bowiem jest on niezdolny do żadnej pracy i nie ma środków do życia. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ odwoławczy wskazał, że skarżący w skardze nie kwestionuje złożenia podpisu w części "D" karty rejestracyjnej bezrobotnego przy wyznaczonej dacie stawiennictwa. Taka procedura była skarżącemu znana , bowiem wcześniej wielokrotnie wyznaczano mu termin stawiennictwa w ten sposób. Zatem skarżący powinien się stawić w urzędzie pracy w tym terminie, a nie w terminie rzekomo przez siebie zapisanym. Dowody zebrane w sprawie wykazują, że termin wyznaczony skarżącemu to dzień 11 września 2007 r., a nie dzień następny, a swoich twierdzeń skarżący nie poparł żadnymi dowodami. Organ odwoławczy podniósł, że każda osoba załatwiająca sprawy urzędowe powinna zapoznawać się z tekstem dokumentu, który podpisuje. Organ wskazał również, że okoliczności dotyczące stanu zdrowia skarżącego , choć nie mają znaczenia dla treści decyzji, to podważają jego zdolność do podjęcia pracy, która warunkuje posiadanie statusu osoby bezrobotnej. Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. skarżący – po okazaniu mu karty rejestracyjnej bezrobotnego – oświadczył, że podpisy widniejące na karcie są jego podpisami i że nie bardzo patrzył, co podpisuje, a urzędniczka powiedziała mu , że ma przyjść w dniu 12 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych powyżej przepisów należy stwierdzić, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W myśl art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz.1001, ze zm.) bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. Jak stanowi art. 33 ust. 4 pkt 4 w/w ustawy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż skarżący nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. w dniu 11 września 2007 r. Wcześniej, czyli w dniu 15 maja 2007 r. skarżący zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w K. w wyznaczonym dniu i potwierdził swą gotowość do podjęcia pracy. Termin następnej wizyty został wyznaczony skarżącemu na dzień 11 września 2007 r. Skarżący potwierdził wyznaczenie tego terminu własnoręcznym podpisem, data ta widnieje bowiem obok podpisu skarżącego na części "D" karty rejestracyjnej bezrobotnego. Podkreślić należy, iż dokument ten wskazuje, między innymi, wyznaczone daty stawiennictwa, daty rzeczywistego stawiennictwa, propozycje przedłożone bezrobotnemu. Fakty te potwierdzane są zarówno przez osobę bezrobotną, jak i przez pracownika powiatowego urzędu pracy. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, organy prawidłowo przyjęły, że skarżący został poinformowany w dniu 15 maja 2007 r. r. o wyznaczonym terminie następnej wizyty w dniu 11 września 2007 r. Skarżący nie stawił się w wyznaczonym terminie w Urzędzie Pracy oraz nie powiadomił w terminie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie swego niestawiennictwa. Skarżący w odwołaniu od decyzji organu I instancji twierdził bardzo ogólnie, że terminu dochował, zaś dopiero w skardze podniósł , że stawił się w urzędzie pracy, ale w innym wskazanym przez urzędniczkę dniu – t. j. w dniu 12 września 2007 r. Potwierdził jednak na rozprawie, że podpisy na karcie rejestracyjnej bezrobotnego są jego podpisami i oświadczył, że nie bardzo patrzył, co podpisuje. Trudno w tej sytuacji uznać, by skarżący został poinformowany o innym dniu stawiennictwa, niż był wyznaczony, skoro sam złożył podpis przy wyznaczonej dacie 11 września 2007 r. Ponadto niesporne było, że skarżący nie usprawiedliwił swej nieobecności w powiatowym urzędzie pracy w terminie określonym ustawą. W takiej zaś sytuacji organ zobligowany jest na mocy przepisu art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do wydania decyzji pozbawiającej bezrobotnego statusu bezrobotnego. Zaskarżona decyzja jest zatem zgodna z prawem. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.