III SA/Gd 446/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2011 r. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję otrzymał od ojca w dniu 6 września 2011 r. Ojciec odebrał wskazaną przesyłkę w lipcu 2011 r., jednak w świetle przepisów nie można uznać go za domownika. Podobnie nie można przyjąć, że przesyłka została doręczona w trybie zastępczym, gdyż nie pozostawiono zawiadomienia w drzwiach czy w skrzynce pocztowej. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie lub oddalenie. W odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu wskazało, że skarga została złożona z uchybieniem terminu i nie ma podstaw do jego przywrócenia, gdyż wnioskodawca osobiście odebrał decyzję. Na wezwanie Sądu wnioskodawca nadesłał kopię dowodu osobistego swojego ojca oraz wydruk zdjęcia przedstawiającego dwoje drzwi wejściowych do domu w którym mieszka skarżący. W piśmie przewodnim wyjaśnił, że jego ojciec zamieszkuje w tym samym budynku ale są tam dwa mieszkania, do których prowadzą oddzielne wejścia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchybił 30 - dniowemu terminowi określonemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że decyzja organu odwoławczego została wydana w dniu 11 lipca 2011 r. i doręczona stronie skarżącej w dniu 18 lipca 2011 r., natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym we wrześniu 2011 r. (na kopercie nieczytelny jest jedynie dzień nadania; wpłynęła do organu w dniu 13 września 2011 r.). Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu , którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ( art. 87 § 3 p.p.s.a.). Kryterium braku winy, jako przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. post. NSA z dnia 2 października 2002 r. V SA 793/02, publ. Mon. Praw. 2002/23/1059). Sąd uznał, że twierdzenia wnioskodawcy są gołosłowne i sprzeczne z dokumentacją zawartą w aktach administracyjnych. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru jednoznacznie wynika, że to skarżący osobiście - a nie jego ojciec - odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 18 lipca 2011 r. Podpis złożony na tym potwierdzeniu jest taki sam jak w innych dokumentach zawartych w aktach i podpisanych przez niego. Nadto doręczyciel zaznaczył na druku, że przesyłkę doręczono adresatowi (por. karta nr 9 akt administracyjnych organu odwoławczego). W tej sytuacji należy uznać, że termin do wniesienia skargi zaczął bieg następnego dnia po doręczeniu, tj. w dniu 19 lipca 2011 r. Skarżący wnosząc skargę we wrześniu 2011 r. zaniedbał prawidłowego prowadzenia swoich spraw, nie stosując się do prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji. Wobec powyższego Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na mocy art. 86 § 1 a contrario p.p.s.a.