III SA/Gd 447/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Asesor WSA Maja Pietrasik Protokolant: Starszy asystent sędziego Konrad Milczanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2025 r. sprawy ze skargi B. P. na uchwałę Rady Powiatu Kartuskiego z dnia 4 czerwca 2024 r. Nr III/37/2024 w sprawie wprowadzenia zakazu używania jednostek pływających o napędzie spalinowym na Jeziorze Tuchomskim, położonym na terenie gminy Żukowo i gminy Przodkowo postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej B. P. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych. B. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Rady Powiatu Kartuskiego z dnia 4 czerwca 2024 r. nr III/37/2024 w sprawie wprowadzenia zakazu używania jednostek pływających o napędzie spalinowym na Jeziorze Tuchomskim, położonym na terenie gminy Żukowo i gminy Przodkowo. Zaskarżoną uchwałą postanowiono m.in.: § 1. W celu zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno- wypoczynkowe, wprowadza się zakaz używania jednostek pływających o napędzie spalinowym na Jeziorze Tuchomskim położonym na terenie gminy Żukowo i gminy Przodkowo. § 2. Zakaz, o którym mowa w §1 , nie dotyczy: 1) Policji, Pogotowia Ratunkowego, Straży Pożarnej, Wodnych Służb Ratowniczych, 2) Dzierżawcy obwodu rybackiego w czasie wykonywania czynności rybackich , 3) Klubów i organizacji sportowych podczas szkoleń, zawodów, regat żeglarskich i imprez związanych ze sportami wodnymi przy wykorzystaniu łodzi do asekuracji zawodników (...) , 4) Innych upoważnionych instytucji i osób w celu zapewnienia bezpieczeństwa publicznego , ratowania życia i mienia oraz wykonywania czynności związanych z ochroną środowiska i utrzymaniem zbiornika wodnego. W piśmie z dnia 12 września 2024 r., stanowiącym uzupełnienie skargi skarżąca wskazała, że na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym zarzuca naruszenie: 1) art. 116 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez jego błędne zastosowanie polegające na wprowadzeniu zaskarżoną uchwałą "zakazu używania jednostek pływających o napędzie spalinowym na Jeziorze Tuchomskim położonym na terenie gminy Żukowo i gminy Przodkowo", podczas gdy nie był on konieczny do zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno- wypoczynkowe, co w efekcie stanowi bezprawną (bez podstawy prawnej) ingerencję w prawa i wolności skarżącej, w tym wolności działalności gospodarczej, a także art. 30 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 22 Konstytucji RP, gdyż wprowadzenie przywołanego zakazu stanowi nie spełniającą wymogu proporcjonalności ingerencję w wolność skarżącej, a także nie spełniającą wymogu ważnego interesu publicznego ingerencję w wolność działalności gospodarczej skarżącej, 2) art. 32 Konstytucji RP, gdyż wprowadzenie przywołanego zakazu przy jednoczesnym wprowadzeniu wyjątku podmiotowego w odniesieniu do klubów i organizacji sportowych (jedynie ograniczającego używanie przez te podmioty jednostek pływających spalinowych) narusza konstytucyjną zasadę równości, co w efekcie powoduje, że skarżąca jako prowadząca działalność gospodarczą nie jest równo traktowana. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności (względnie uchylenie) zaskarżonej uchwały w całości. Podała, że naruszenie zaskarżoną uchwałą jej interesu prawnego oraz praw i wolności ma charakter aktualny i bezpośrednio wyzuwa ją z przysługujących jej wartości, to jest uniemożliwia jej oraz jej usługobiorcom korzystania na Jeziorze Tuchomskim z jednostek pływających o napędzie spalinowym: bezpodstawnie ogranicza jej wolność i wolność działalności gospodarczej, a ponadto skarżąca nie jest równo traktowana. Skarżąca wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą B. (stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej to T.) m.in. w postaci ośrodka wypoczynkowego "O." nad Jeziorem Tuchomskim. Zgodnie z wpisem do CEIDG: "Przeważająca działalność gospodarcza (kod PKD) 55.10.ZHotele i podobne obiekty zakwaterowania". Natomiast inna Wykonywana działalność gospodarcza (kody PKD), to między innymi: 55.20.Z Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, 55.30.Z Pola kempingowe (włączając pola dla pojazdów kempingowych) i pola namiotowe, 55.90.Z Pozostałe zakwaterowanie, 56.10.A Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne, a także: 77.21 .Z Wypożyczanie i dzierżawa sprzętu rekreacyjnego i sportowego. Podała, że w chwili obecnej jej firma nie posiada żadnych łodzi z napędem spalinowym, choć mogłaby nimi dysponować w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Posiada natomiast pomost, który w wyznaczonej części jest wynajmowany innemu podmiotowi, prowadzącemu usługi z zakresu spalinowych łodzi i skuterów wodnych. Dołączyła kopię umowy najmu z dnia 1 maja 2024 r., zawartą przez jej firmę z firmą H. ( najemcą) , której przedmiotem jest najem terenu na plaży z bezpośrednim dostępem do jeziora o powierzchni ok. 200 m2, położonego w ośrodku "O.", z przeznaczeniem na prowadzenie przez najemcę działalności w zakresie wynajmu sprzętu wodnego, w tym skuterów i łódek. Skarżąca podała, że z łódek z napędem spalinowym i skuterów korzystają, między innymi, klienci (usługobiorcy) ośrodka wypoczynkowego "O.". Wprowadzenie zaskarżoną uchwałą zakazu używania jednostek pływających o napędzie spalinowym w dużym stopniu ograniczy możliwość prowadzenia działalności rekreacyjnej na jeziorze, co z kolei ograniczy możliwości rozwoju jej firmy w zakresie organizacji kolonii, obozów i wypoczynku dla rodzin. Jednostki pływające o napędzie spalinowym są na Jeziorze Tuchomskim wykorzystywane nie tylko do celów rekreacyjnych, ale również w celu zabezpieczenia terenu w związku z wypoczynkiem osób nad jeziorem i korzystających z różnych aktywności na jeziorze. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sądowa kontrola działalności publicznej obejmuje m.in. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 (tzn. inne niż akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na uchwałę, podjętą przez Radę Powiatu Kartuskiego. Zgodnie z przepisem art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2024 r. , poz. 107 ze zm.) dalej jako "u.s.p.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepis art. 87 ust. 1 u.s.p. wprowadza wymóg naruszenia interesu lub uprawnienia przez uchwałę organu powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, co stanowi zawężenie legitymacji skargowej w stosunku do zasady ogólnej, wyrażonej w art. 50 p.p.s.a. Z powyższego wynika, że merytoryczną kontrolą sądu administracyjnego objęta jest tylko taka uchwała podjęta przez organ powiatu, której postanowienia naruszają interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę. Sąd jest zatem zobligowany do zbadania legitymacji procesowej strony skarżącej poprzez ustalenie, czy będąca przedmiotem skargi uchwała narusza jej prawem chroniony interes lub uprawnienie w sprawie z zakresu administracji publicznej, przy czym chodzi tu o własny interes prawny podmiotu skarżącego. Skarga uregulowana w art. 87 ust. 1 u.s.p. nie jest skargą powszechną (nie ma charakteru actio popularis), a zatem dopiero wykazanie takiego naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez wnoszącego skargę na uchwałę otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania skargi , przy czym naruszenie to nie może mieć charakteru przyszłego i niepewnego, ale powinno być realne i aktualne. Strona wnosząca skargę winna jest wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia jej prawem chronionego interesu lub uprawnienia, polegającego na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a własną, indywidualną i prawnie gwarantowaną sytuacją , nie zaś sytuacją faktyczną. Nie wystarczy jedynie wskazanie naruszenia przepisów Konstytucji RP. Źródłem interesu prawnego lub uprawnienia musi być norma prawa materialnego, a naruszenie interesu prawnego następuje wtedy, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo, wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie nałożony zostanie nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas istniejący. Z twierdzeń skargi wynika, że skarżąca uważa, że podjętą uchwałą naruszono jej wolność działalności gospodarczej. Aktem prawnym, normującym tę kwestię , jest ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców ( tj. Dz.U. z 2024 r. , poz. 236 ze zm.) , która stanowi w art. 2, że podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach. Jak już wcześniej wspomniano, naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia nie może mieć charakteru przyszłego i niepewnego, ale musi być realne i aktualne. Skarżąca, jak sama podała, nie posiada żadnych jednostek pływających o napędzie spalinowym, mimo że z wpisu dotyczącego jej działalności gospodarczej wynika, że działalność ta obejmuje wypożyczanie i dzierżawę sprzętu rekreacyjnego lub sportowego. Nie można zatem uznać, by doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącej. Nadmienić należy, że pojęcie "sprzęt rekreacyjny i sportowy" obejmuje różnego rodzaju przedmioty , zatem nie można go sprowadzać jedynie do "jednostek pływających o napędzie spalinowym". Nie jest też przejawem naruszenia interesu prawnego skarżącej okoliczność, że - jak wynika z przedłożonej przez skarżącą umowy najmu z dnia 1 maja 2024 r. - wynajmuje ona teren na plaży z dostępem do jeziora podmiotowi, który z kolei wynajmuje sprzęt wodny – skutery, rowerki wodne, kajaki , łódki. Korzystanie przez klientów prowadzonego przez skarżącą ośrodka wypoczynkowego "O." z jednostek pływających o napędzie spalinowym na Jeziorze Tuchomskim nie dotyczy działalności gospodarczej skarżącej. Z powyższego wynika zatem, że zakaz używania jednostek pływających o napędzie spalinowym na Jeziorze Tuchomskim, ustanowiony zaskarżoną uchwałą, w żaden bezpośredni sposób nie dotyczy działalności gospodarczej , wykonywanej przez skarżącą. Postanowienia zaskarżonej uchwały nie mogą zatem naruszać jakiegokolwiek interesu prawnego skarżącej , a co najwyżej jej interes faktyczny. Na skutek podjęcia zaskarżonej uchwały nie odebrano ani nie ograniczono skarżącej żadnego prawa , nie nałożono też na nią nowego obowiązku, ani nie zmieniono obowiązku dotychczasowego. Przepis art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę , jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. W świetle powyższych rozważań nie ma podstaw by uznać, że interes prawny lub uprawnienie skarżącej zostały naruszone przedmiotową uchwałą , podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej ( art. 87 ust. 1 u.s.p.). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, stosownie do art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. , skargę odrzucił ( pkt 1. sentencji postanowienia). Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, Sąd orzekł o zwrocie wpisu ( pkt 2. sentencji postanowienia).