III SA/Gd 45/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 4 grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie wymiany prawa jazdy postanawia odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Z. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lutego 2008 r., doręczonym skarżącemu w dniu 19 lutego 2008 r. (dowód: potwierdzenie odbioru – akta sprawy, k.14), wezwano stronę skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 200 zł pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo wezwania wpis nie został uiszczony w wyznaczonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 26 lutego 2008 r. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 marca 2008 roku, sygn. akt jw. skarga Z. N. została odrzucona. Postanowienie Sądu doręczono skarżącemu w dniu 31 marca 2008 roku ( dowód: zwrotne poświadczenie odbioru pisma – w aktach). W dniu 7 kwietnia 2008 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W piśmie datowanym dnia 3.04.2008 roku skarżący napisał, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w tej sprawie ( o sygn akt 45/08), prosił o sprawdzenie tej okoliczności i o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty (wpisu) od skargi lub wyznaczenie adwokata lub radcy prawnego z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postępowanie o udzielenie skarżącemu pomocy prawnej jest w toku. Żądanego wcześniej wpisu od skargi skarżący nie uiścił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 p.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wpisu od skargi na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 4 grudnia 2007 r. Nie budzi wątpliwości, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w tej sprawie (o sygn akt 45/08) zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 lutego 2008 roku trybie art. 72 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma, znajdującego się w aktach sprawy wynika, że przesyłkę doręczono w dniu 19 lutego br. dorosłemu domownikowi – córce skarżącego E. W. (dowód – akta sądowe k-14). Córka skarżącego kwitując odbiór wezwania sądu w dniu 19 lutego 2008 r. była osobą upoważnioną do odbioru korespondencji w myśl cytowanego przepisu prawa. We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący mylnie podnosi, że wezwanie w tej sprawie nie zostało skarżącemu doręczone. Nadto skarżący nie uiścił żądanego wpisu, co, w myśl cytowanego wyżej art.87§ 4 p.p.s.a, jest jednym z koniecznych przesłanek do przywrócenia terminu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.