III SA/Gd 45/11

Dnia 26 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 18 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odmówić skarżącej A. P. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 marca 2011 r. Skarżąca A. P. pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. wniosła o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 17 marca 2011 r., którym to Sąd oddalił wywiedzioną przez nią skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego. Uzasadniając wniosek wskazała, że żądania uzasadnienia wyroku nie złożyła w wymaganym terminie, gdyż z powodu stresu i zdenerwowania nie zwróciła uwagi, że uzasadnienie wyroku jest doręczane na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy). Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Przy ocenie przyczyny uchybienia terminu należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie można w związku z tym mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że złożenie wniosku o uzasadnienie w ustawowym terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia oraz że po ustaniu tej przeszkody strona w ciągu siedmiu dni wniosła prośbę o przywrócenie terminu. Sytuacja taka nie zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła, że złożenie przez nią wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 17 marca 2011 r. po upływie terminu było przez nią niezawinione. Wskazała jedynie, że z powodu stresu i zdenerwowania nie zwróciła uwagi, że uzasadnienie wyroku jest doręczane na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Skarżąca po ogłoszeniu wyroku oraz podaniu ustnych powodów rozstrzygnięcia została prawidłowo pouczona o tym, że pisemne uzasadnienie wyroku zostanie doręczone na pisemny wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. W ocenie Sądu wskazywane przez skarżącą okoliczności takie jak stres i zdenerwowanie nie mogą być niestety uznane za czynniki uzasadniające, według obiektywnych kryteriów, brak zawinienia w uchybieniu ustawowego terminu. W tym stanie sprawy, Sąd na mocy art. 86 § 1 a contrario ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.