III SA/Gd 45/18

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem zawartym w skardze, złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 31 stycznia 2018 r., skarżący J. O. zwrócił się o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Z oświadczenia skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), wynika, iż skarżący jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł oraz zasiłku stałego w wysokości 481 zł, z czego kwotę 290 zł przeznacza na swoje stałe wydatki, do których zaliczył opłaty za czynsz i energię elektryczną, w których partycypuje w łącznej kwocie 220 zł, opłaty za telefon w kwocie 20 zł oraz zakup leków w wysokości około 50 zł. Skarżący korzysta z pomocy, której udzielają mu partnerka oraz brat. Skarżący nie posiada żadnego majątku. W tak ustalonym stanie sprawy, referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, iż obecnie nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.