III SA/Gd 451/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2009 r. sprawy ze skargi G. O. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 30 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia 27 sierpnia 2008 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Komendant Miejski Policji decyzją z dnia 27 sierpnia 2008 r. nr [...] skierował na badania lekarskie G. O. W podstawie prawnej decyzji wskazał art. 122 ust. 1 pkt 3 b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108, poz. 908 ze zm.). W uzasadnieniu organ stwierdził, że G. O. w dniu 24 lipca 2008 r. kierował rowerem znajdując się w stanie nietrzeźwości: l próba 0,26 mg/dm3 alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, II próba 0,29 mg/dm3 alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu. G. O. odwołał się od tej decyzji twierdząc, że nie kierował rowerem w stanie nietrzeźwości. Po rozpatrzeniu odwołania Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 30 września 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu niższej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż w dniu 24 lipca 2008 r. w S. Al. [...] G. O. kierował rowerem w stanie nietrzeźwości. W ocenie organu decyzja Komendanta Miejskiego była zasadna i zgodna z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku G. O. podniósł, że nie jechał rowerem lecz go prowadził. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. W dniu 22 grudnia 2008 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania argumentując, że podstawą wszczęcia postępowania jest ustalenie, że skarżący dopuścił się wykroczenia drogowego. W tym zakresie toczy się postępowanie przed Sądem Rejonowym w S. Pismem z dnia 27 stycznia 2009 r. Sąd Rejonowy w S., Wydział V Grodzki informował, że w dniu 21 listopada 2008 r. wydano wyrok w postępowaniu nakazowym na G. O., jednak na skutek sprzeciwu sprawa jest obecnie rozpatrywana na zasadach ogólnych. Skarga zasługuje na uwzględnienie jednak z innych powodów niż wskazano w skardze. Skarżący kwestionuje fakt jazdy rowerem po wypiciu alkoholu. W tym zakresie toczy się postępowanie karne przed Sądem Rejonowym - Sądem Grodzkim w S. pod sygnaturą akt VK 344/08. Z informacji jakie uzyskał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postępowanie to nie zakończy się wcześniej niż w połowie czerwca 2009 r. Przepis art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - publ. jak wyżej stanowi, iż badaniom lekarskim w celu sprawdzenia istnienia lub nieistnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem w stanie nietrzeźwym lub po zażyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Czy skarżący kierował rowerem pod wpływem alkoholu rozstrzygnie prawomocnie Sąd Karny przed którym toczy się postępowanie. Wobec zaprzeczeniu tej okoliczności przez skarżącego orzeczenie o skierowaniu na badanie lekarskie w trybie art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b) - ustawy było przedwczesne. Organ orzekający w sprawie winien zawiesić postępowanie administracyjne do czasu zakończenia sprawy karnej w której wyrok będzie prejudykatem w niniejszej sprawie. Oznacza to, iż organ I instancji wydał decyzję z obrazą art. 97 § 1 ust. 4 K.p.a. Mając powyższe rozważania na uwadze Sąd uznał, iż także decyzja organu II instancji narusza prawo i na mocy art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję a także poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Wobec treści uchylonej decyzji Sąd orzekł w trybie art. 152 p.p.s.a. o nieważności jej wykonania. DSz