III SA/Gd 463/22

PostanowienieWSA w Gdańsku2022-06-07

Skład orzekający: Sędzia NSA Jacek Hyla

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku jest właściwy miejscowo do rozpoznania skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie jest właściwy miejscowo do rozpoznania skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego, ponieważ zgodnie z art. 13 § 2 PPSA, właściwy jest sąd, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Główny Inspektor Transportu Drogowego ma siedzibę w Warszawie, co czyni właściwym miejscowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Rozporządzenie dotyczące przekazania spraw nie miało zastosowania, gdyż nie dotyczyło nałożenia kary pieniężnej.
Stan faktyczny
Skarżący S. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego o niedopuszczalności odwołania od postanowienia o odmowie przeprowadzenia opinii biegłego w sprawie pomiarów drewna. Sąd administracyjny w Gdańsku stwierdził swoją niewłaściwość miejscową.
Rozstrzygnięcie
Przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako miejscowo właściwemu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie przeprowadzenia opinii biegłego postanawia przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako miejscowo właściwemu. S. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 marca 2022 r. nr [...], którym organ stwierdził niedopuszczalność odwołania od postanowienia [...] Inspektora Transportu Drogowego o odmowie przeprowadzenia opinii biegłego w sprawie dokonanych pomiarów drewna wykonanych w trakcie kontroli drogowej. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329, powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W myśl zaś art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie wydane przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W., a zatem właściwym miejscowo do rozpoznania skargi na to postanowienie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Należy przy tym wskazać, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie w tym zakresie. Sąd wyjaśnia dodatkowo, że w dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm.). Stosownie do treści § 1 tego rozporządzenia, rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Ta regulacja, ustanawiająca wyjątek od ogólnej zasady łączącej właściwość sądu z siedzibą organu administracji, który wydał zaskarżoną decyzję nie mogła mieć zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż nie dotyczy ona nałożenia kary pieniężnej w trybie art. 92a ustawy o transporcie drogowym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło