III SA/Gd 469/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Sz. i W. Sz. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji oraz tachografem nie poddanym kontroli okresowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący D. Sz. i W. Sz. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej, utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego, nakładającą na skarżących karę pieniężną za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji oraz tachografem nie poddanym kontroli okresowej w łącznej wysokości 9000 zł. Skarżący zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie tak prawa materialnego, jak i procesowego, przy czym obszernie uzasadnili w tym zakresie swoje stanowisko. Na koniec stwierdzili, że z uwagi na duże wątpliwości co do zasadności nałożenia kary pieniężnej wnoszą o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa do wykazania przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje skarżącym, bowiem ich rzeczą, jako stron postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – tak, aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie wniosku. Skarżący, poza sformułowaniem żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - nie uzasadnili tegoż wniosku. Nie jest takim uzasadnieniem wykazywanie w treści skargi wadliwości zaskarżonej decyzji. Jak wyraźnie wynika z przytoczonego powyżej przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zależy od uprawdopodobnienia merytorycznej zasadności skargi, lecz od wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 14.11.2006 r., sygn. II FZ 585/06, nie publ.; postanowienie NSA z 18.05.2004 r., sygn. FZ 65/04, nie publ.). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 a contrario ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.