III SA/Gd 472/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie umieszczenia w innej celi postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 maja 2018 r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego – tj. umieszczenie ( przeniesienie) do innej celi wskazując, że zgodnie z postanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 22 kwietnia 2016 r. nie powinien być przenoszony. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego wskazał, że sprawa zainicjowana przez skarżącego, odbywającego karę pozbawienia wolności, nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a jest wyrazem niezadowolenia skarżącego z rozmieszczenia w Areszcie Śledczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej w skrócie jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wyliczenie zawarte w powyższym katalogu ma charakter zamknięty. W ocenie Sądu wniesiona skarga nie dotyczy żadnego aktu lub czynności, które zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przedmiotowa skarga dotyczy działań Dyrektora Aresztu Śledczego w S., związanych z przeniesieniem skarżącego, odbywającego karę pozbawienia wolności w Areszcie Śledczym w S., do innej celi mieszkalnej. Jak wynika z art. 110 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy ( tj. Dz.U. 2018 , poz.652), w pewnych przypadkach skarżącemu przysługuje skarga na umieszczenie w celi - jednak właściwym do rozpoznania takiej skargi jest sąd powszechny. Zgodnie z art. 7 § 1 k.k.w., skazany może zaskarżyć do sądu m.in. decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 7 § 2 k.k.w. skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3. W sprawach dotyczących odbywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej oraz środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, wykonywania orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu oraz środka zabezpieczającego polegającego na umieszczeniu w zakładzie psychiatrycznym sądem właściwym jest sąd penitencjarny. Zgodnie z art. 3 § 2 k.k.w. w sprawach zastrzeżonych w niniejszym kodeksie dla sądu penitencjarnego właściwy jest ten sąd penitencjarny, w którego okręgu przebywa skazany, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sądem penitencjarnym jest sąd okręgowy. W świetle powyższego skarga na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w S., dotyczącą przeniesienia skarżącego do innej celi nie podlega rozpoznaniu w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił wniesioną skargę.