III SA/Gd 472/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 6 kwietnia 2022 r., nr SO-IX.621.1.3.2022.KS w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. K. J. (dalej także jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 6 kwietnia 2022 r. (nr SO-IX.621.1.3.2022.KS) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 października 2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo dwukrotnego awizowania (pierwsze w dniu 10 października 2022 r., drugie w dniu 18 października 2022 r.), skarżący nie podjął wskazanej korespondencji. W związku z powyższym, zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 7 listopada 2022 r., wydanym na podstawie art. 73 § 4 w zw. z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a."), wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone w dniu 24 października 2022 r. (koperta wraz z adnotacjami poczty i zarządzeniem sędziego sprawozdawcy – k. 26 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis od skargi nie został uiszczony przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis sądowy. Z kolei w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku pisma podlegającego opłacie, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jego odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Mając na uwadze opisany wyżej stan faktyczny przedmiotowej sprawy należy wskazać, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (art. 65-72 p.p.s.a.), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W takim przypadku zachodzi tzw. domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi. Domniemanie, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby rozpoczyna swój bieg termin do uiszczenia wpisu od skargi. W świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie, ponieważ wezwanie o uiszczeniu wpisu od skargi uznane zostało za doręczone w dniu 24 października 2022 r., to termin dla dokonania wskazanej w wezwaniu czynności upłynął z dniem 31 października 2022 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie. W tym stanie Sąd zobligowany był wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.