III SA/Gd 475/16

PostanowienieWSA w Gdańsku2016-06-09

Skład orzekający: Paweł Mierzejewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać uwzględniony, jeśli wnioskodawca nie przedłoży wymaganych dokumentów i oświadczeń pomimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uwzględniony, jeśli wnioskodawca, pomimo wezwania sądu, nie przedłoży wymaganych dokumentów i oświadczeń, które są niezbędne do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, a brak reakcji na wezwanie uniemożliwia sądowi dokonanie rzetelnej analizy sytuacji finansowej.
Stan faktyczny
Wnioskodawca G.B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie dotyczącej wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach. Wskazał, że jest bezrobotny, pozostaje na utrzymaniu rodziny i nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi z uwagi na zabezpieczenie znacznych kar pieniężnych na jego majątku. Referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do przedłożenia szeregu dokumentów i oświadczeń mających na celu ocenę jego stanu majątkowego, jednak wnioskodawca nie odpowiedział na wezwanie.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 7 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący G.B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając złożony wniosek ww. wskazał, że jest osobą bezrobotną i pozostaje na wyłącznym utrzymaniu rodziny. Wnioskodawca nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi, gdyż urzędy celne zabezpieczyły na jego majątku kary w kwocie przekraczającej 267.662,26 zł. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych. W związku z tym, że oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, na podstawie art. 255 w zw. z art. 258 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 6 maja 2016 r., wezwano wnioskodawcę - za pośrednictwem ustanowionego pełnomocnika z wyboru - do przedłożenia – w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania – następujących dokumentów i oświadczeń: a) odpisów wszystkich zeznań podatkowych wnioskodawcy za rok 2015 (PIT-28, PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38, PIT-39) bądź stosownego zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego w przedmiocie wysokości wszystkich dochodów osiągniętych przez wnioskodawcę w roku 2015; b) oświadczenia w przedmiocie źródeł oraz wysokości uzyskiwanych przez wnioskodawcę dochodów w okresie ostatnich sześciu miesięcy; c) oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na wnioskodawcę wszelkich pojazdów mechanicznych, w tym samochodów osobowych i ciężarowych (z podaniem ich marki, modelu, roku produkcji oraz aktualnej wartości); d) wyciągów i wykazów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę rachunków bankowych (rachunków dla potrzeb prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej i osobistych, rachunków bieżących, rachunków oszczędnościowych, rachunków lokat, w tym kont i lokat dewizowych), obrazujących historię (wszystkie wpłaty, wypłaty) i salda (stany) tych rachunków w okresie ostatnich trzech miesięcy; w przypadku, gdy w okresie ostatnich trzech miesięcy posiadane przez wnioskodawcę rachunki bankowe zostały zlikwidowane należało przedłożyć dokumenty potwierdzające ich zamknięcie; e) oświadczenia wnioskodawcy wskazującego, do kogo należy nieruchomość, w której wnioskodawca obecnie zamieszkuje oraz kto ponosi miesięczne koszty je utrzymania; f) oświadczenia wnioskodawcy wskazującego z jakich środków wnioskodawca opłaca należności za świadczoną na jego rzecz profesjonalną pomoc prawną; g) dokumentów potwierdzających aktualne (to jest na dzień złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF) zadłużenie wnioskodawcy wobec ZUS, urzędów skarbowych, urzędów i izb celnych, gminy, instytucji finansowych, dostawców mediów i innych podmiotów; h) dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy przez wnioskodawcę miesięcznych kosztów utrzymania (rachunki potwierdzające dokonywanie opłat związanych z zamieszkiwaną nieruchomością, opłat za energię elektryczną, gaz, wodę, inne). Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 13 maja 2016 r. (dowód: potwierdzenie odbioru w aktach sprawy – k. 35) i do dnia wydania niniejszego postanowienia pozostało bez odpowiedzi. W tym stanie uznano, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższa regulacja normatywna determinuje przyjęcie, że to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Z oczywistych względów pozytywne rozstrzygnięcie w wyżej wskazanym zakresie zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez podmiot wnioskujący udowodnione. Mając na uwadze powyższą regulację jak i wskazane okoliczności faktyczne, w tym fakt braku reakcji na wydane zarządzenie w przedmiocie przedstawienia określonych dokumentów źródłowych i oświadczeń stwierdzić należy, że wnioskodawca nie wykazał, iż spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Zważyć bowiem należy, że przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy nie prowadzi dochodzenia w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż podmiot ten uchyla się od złożenia stosownych dokumentów bądź oświadczeń. Jak już bowiem wskazano, wyłączną sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowo określonych przesłanek przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zapatrywanie należy wskazać, że w ukierunkowanym na weryfikację ogólnych danych zawartych w formularzu PPF zarządzeniu referendarza sądowego z dnia 6 maja 2016 r. wskazano precyzyjnie, jakie okoliczności wymagają uzupełnienia poprzez złożenie określonych dokumentów źródłowych a jakie wymagają złożenia oświadczenia. Z uwagi na fakt, iż na stosowne wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca w żaden sposób nie odpowiedział, referendarz sądowy nie jest w stanie zweryfikować bardzo ogólnych informacji podanych w formularzu PPF. Referendarz sądowy nie jest bowiem w stanie ustalić z jakich środków wnioskodawca finansuje podstawowe potrzeby czy też opłaca rachunki związane z eksploatacją zamieszkiwanej nieruchomości. Nie wiadomo ponadto z jakich środków - przy deklarowanym braku dochodów – wnioskodawca opłaca należności za świadczoną na jego rzecz profesjonalną pomoc prawną oraz jak wygląda rzeczywisty stan zadłużenia wnioskodawcy wobec podmiotów publicznoprawnych i prywatnych. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że niewykonanie wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów uniemożliwia dokonanie rzetelnej i pełnej analizy sytuacji finansowej strony i uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. w tej materii: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2006 r.; sygn. akt II OZ 235/06; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia, odmawiając przyznania prawa pomocy w żądanym przez wnioskodawcę zakresie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło