III SA/Gd 476/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 13 czerwca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ administracji publicznej skarga J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 czerwca 2017 r., na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 242 zł. W wydanym zarządzeniu określono termin na jego wykonanie wynoszący siedem dni oraz rygor odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został skarżącemu skutecznie doręczony w dniu 21 czerwca 2017 r. (vide: potwierdzenie odbioru podpisane przez dorosłego domownika – żonę skarżącego I. J. – k. 17 akt sprawy). Wpis od skargi skarżący uiścił w dniu 30 czerwca 2017 r., co potwierdza dokument sporządzony przez Oddział Finansowo - Budżetowy WSA w Gdańsku (k. 18 akt sprawy). Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do uiszczenia wpisu. Odpis postanowienia z uzasadnieniem z dnia 5 lipca 2017 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia został skarżącemu doręczony w dniu 13 lipca 2017 r. w trybie art. 72 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłkę kierowaną do skarżącego odebrał dorosły domownik - żona skarżącego I. J. (vide: z.p.o. podpisane przez żonę skarżącego - k. 31 akt sądowych). W dniu 25 lipca 2017 r. skarżący złożył zażalenie na wyżej wskazane postanowienie. W treści zażalenia zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przedmiotową przesyłkę z Sądu odebrała żona i przekazała mu zaraz po jego powrocie z wyjazdu. Skarżący wyjaśnił, że prowadzi działalność gospodarczą z zakresu przewozu osób i często przebywa poza miejscem zamieszkania. Skarżący wskazał ponadto, że o korespondencji z Sądu dowiedział się w dniu 29 czerwca 2017 r., w chwili przekazania przesyłki od żony. Wpis od skargi uiścił niezwłocznie po otrzymaniu przesyłki, czyli w dniu 30 czerwca 2017 r. Uiszczając wpis skarżący był przekonany, że dochował terminu. Z kolei o fakcie uchybienia terminu dowiedział się z uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Należy zwrócić uwagę, że czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka odwoławczego od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu (w realiach rozpatrywanej sprawy – zażalenia na postanowienie odrzucające skargę z uwagi na uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu) i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest bowiem oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Z kolei środek odwoławczy od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd zajął w tej kwestii błędne stanowisko W sytuacji gdy strona złożyła środek odwoławczy od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożonego środka odwoławczego. Przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy, co w konsekwencji - w świetle art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – skutkować musi jego odrzuceniem. Mając na uwadze fakt, że skarżący wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi złożył przedwcześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobligowany był złożony wniosek odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.