III SA/Gd 477/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 20 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. G. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę zatytułowaną "pozew" o rozpatrzenie prawidłowości wymeldowania go z lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. decyzją Prezydenta Miasta z dnia 20 grudnia 2011 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższa regulacja oznacza, że zaskarżyć do sądu administracyjnego można decyzję organu odwoławczego, a nie decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie. Odnosząc to do realiów rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezydenta Miasta z dnia 20 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania G. K. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w G., stanowiąca rozstrzygnięcie organu I instancji, które wydane zostało na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 239, poz. 1593) w zw. z art. 3 pkt 11 lit. c ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (t.j. Dz. U. z 2003 r., Nr 166, poz. 1612). Rozstrzygnięcie powyższe zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Wojewody, za pośrednictwem Prezydenta Miasta, w terminie czternastu dni od dnia jego doręczenia. A zatem skarżącemu w następstwie wydania decyzji przez organ I instancji - zgodnie z pouczeniem zawartym w w/w decyzji - przysługiwało prawo do złożenia odwołania do Wojewody, czego skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie uczynił. W tej sytuacji należy uznać, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji – Prezydenta Miasta (co do której w toku postępowania administracyjnego merytorycznie nie wypowiedział się organ odwoławczy) jest niedopuszczalna. Z uwagi na powyższe skarga podlegać musiała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.