III SA/Gd 481/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł ( spr. ) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Felicja Kajut Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 25 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Decyzją z dnia 22 marca 2012 r. Prezydent Miasta przyznał S. M. zasiłek celowy na zakup okularów w kwocie 100 zł. S. M. odwołał się od tej decyzji wskazując m.in., że okulary kosztują więcej i nie stać go na dołożenie stosownej kwoty. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie terminu do złożenia odwołania przez skarżącego. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 129 § 1 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art.129 §2 k.p.a.). O możliwości i trybie wniesienia odwołania strona została prawidłowo pouczona w treści ww. decyzji. Z akt sprawy wynika, że decyzja organu pierwszej instancji została odebrana przez stronę osobiście w dniu 26 marca 2012 r. Zawity termin na złożenie odwołania rozpoczął swój bieg w dniu 27 marca 2012 r., a zakończył się w dniu 10 kwietnia 2012 r. Z upływem tego dnia przedmiotowa decyzja stała się ostateczna. Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji osobiście w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w G. w dniu 23 maja 2012 r., z uchybieniem terminu o jakim mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Organ podkreślił, że rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony na wniosek strony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku S. M. zarzucił "niezgodności z prawem" opisanego wyżej postanowienia. Skarżący wskazał, że organ administracji publicznej ma obowiązek załatwiać sprawę w ustawowo określonych terminach, tymczasem jego odwołanie zostało przekazane organowi odwoławczemu w dniu 28 maja 2012 r., a zaskarżone postanowienie wysłano w dniu 5 lipca 2012 r., z uchybieniem terminu określonego w art. 35 § 3 k.p.a. Stwierdził, że odwołanie złożył w przewidywanym przez prawo terminie. Po otrzymaniu decyzji z dnia 22 marca 2012 r. w dniu 10 kwietnia 2012 r. skierował wniosek do MOPR w G., na który otrzymał odpowiedź w piśmie z dnia 10 maja 2012 r. Podniósł, że termin był nadmiernie przedłużany, a pismo nie spełnia oczekiwań zestawu finansów. Dodał, że zgodnie z wyrokiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 16 czerwca 2009 r. odmowa przyjęcia przez sąd krajowy pism procesowych złożonych w formie elektronicznej stanowi naruszenie art. 6 § 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga jest niezasadna i nie może podlegać uwzględnieniu. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2012 r., które stwierdziło uchybienie terminu do złożenia odwołania przez skarżącego S. M. Zaskarżone postanowienia zostało wydane na podstawie art. 134 w związku z art. 129 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej - k.p.a. Zgodnie z przepisem art. 134 k.p.a. - organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Stosownie zaś do przepisu art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania od decyzji wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Bezsporne było, że decyzja organu pierwszej instancji, przyznająca skarżącemu zasiłek celowy na zakup okularów w kwocie 100 zł została doręczona stronie w dniu 26 marca 2012 r. (vide: - k. 5 verte akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Zatem ostatnim dniem 14-dniowego terminu na złożenie odwołania przez skarżącego był dzień 10 kwietnia 2012 r. Należy w tym miejscu podkreślić, że doręczona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie do wniesienia odwołania (pouczając, że służy od niej prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem tutejszego Ośrodka w terminie 14 dni od doręczenia). Skarżący złożył natomiast odwołanie w dniu 23 maja 2012 r., a więc z uchybieniem terminu (vide: - k. 2 - 3 akt administracyjnych organu odwoławczego). W konsekwencji czego organ odwoławczy wydał zaskarżone postanowienie stwierdzając uchybienie terminu. W ocenie Sądu, organ wydając przedmiotowe postanowienie nie naruszył prawa. Należy tu podnieść, że organ odwoławczy nie może rozpatrzyć merytorycznie odwołania złożonego po terminie. Termin do wniesienia odwołania ma charakter zawity, a rozpatrzenie odwołania wniesionego po upływie terminu musi być zakwalifikowane jako rażące naruszenie prawa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1878/11, baza Lex nr 1167293). Niemniej należy zauważyć, że w dniu 10 kwietnia 2012 r. skarżący skierował do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w G. wniosek, datowany na dzień 2 kwietnia 2010 r., powołując się na przepis art. 11 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem -organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania przymusu. W złożonym wniosku, skarżący celem obrony praw zwrócił się o wyjaśnienie, co oznacza zwrot "możliwości finansowe MOPS w G." oraz "podanie dowodów spójnych z tym faktem". Wniosek został złożony w terminie określonym w art. 129 § 2 k.p.a., jednak ani jego treść, ani przywołana w nim podstawa prawna, nie uprawniały do przypisania mu innego charakteru. Z treści bowiem wniosku nie wynikało, że skarżący jest niezadowolony z decyzji przyznającej zasiłek celowy w kwocie 100 zł lub że kwestionuje zapadłe rozstrzygnięcie. Skarżący we wniosku domagał się udzielenia wyjaśnień w oparciu o prawidłowo wskazaną podstawę prawną. Można tu dodać, że skarżący nie skierował przedmiotowego wniosku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, tak jak to uczynił w odwołaniu z dnia 23 maja 2012 r. Nie powstał również po stronie organu obowiązek żądania od strony sprecyzowania pisma. Obowiązek ten dotyczy tylko pism, które zredagowane zostały w sposób niezręczny, niezrozumiały czy nie pozwalający na ustalenie rzeczywistej woli strony. Nie dotyczy zaś pism, które w swej treści są jasne i zrozumiałe. W odpowiedzi na złożony wniosek, Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w G. udzielił skarżącemu żądanych wyjaśnień. W piśmie z dnia 7 maja 2012 r. wskazano m.in. wysokość planowanych środków w 2012 r. na pomoc, w tym na zasiłki celowe. Ważne jest, że po otrzymaniu powyższego wyjaśnienia, skarżący nie podnosił, że organ błędnie lub wadliwie potraktował jego wniosek (sprzecznie z jego intencją). Jak wynika z akt sprawy, odwołanie skarżący złożył w dniu 23 maja 2012 r. Należy tu podkreślić, że wniesione pismo skarżący zatytułował "Odwołanie" i skierował je za pośrednictwem ośrodka, zgodnie z otrzymanym pouczeniem - "do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ". Z treści odwołania jednoznacznie wynikało, że skarżący jest niezadowolony z decyzji. Jego zdaniem, przyznając mu zasiłek tylko w kwocie 100 zł pozbawiono go prawa do ochrony zdrowia. Należy też zauważyć, że skarżący w odwołaniu nie nawiązywał, ani nie powoływał się na swój wniosek z dnia 2 kwietnia 2012 r. Sąd jeszcze raz podkreśla, że pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania zawarte w decyzji organu pierwszej instancji było prawidłowe. Brak jest również podstaw do przyjęcia, aby termin do złożenia odwołania można liczyć od dnia otrzymania przez skarżącego wyjaśnienia z dnia 7 maja 2012 r. W przytoczonych okolicznościach sprawy należy uznać, że organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie działał zgodnie z prawem. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, które mogłoby uzasadniać wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.