III SA/Gd 483/04

PostanowienieWSA w Gdańsku2004-10-15

Skład orzekający: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doradca podatkowy może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie z zakresu prawa celnego?
Ratio decidendi
Doradca podatkowy nie może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie z zakresu prawa celnego, ponieważ przepisy szczególne (ustawa o doradztwie podatkowym) ograniczają jego uprawnienia do spraw dotyczących obowiązków podatkowych, a prawo celne nie jest zaliczane do obowiązków podatkowych. Dodatkowo, brak uiszczenia prawidłowej opłaty sądowej skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga P. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek od zwróconego cła. Skargę sporządził i podpisał doradca podatkowy P. Z. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do jej podpisania przez skarżącego, wskazując, że doradca podatkowy nie może być pełnomocnikiem w sprawie celnej, oraz do uiszczenia wpisu. Doradca podatkowy złożył pismo zatytułowane "uzupełnienie skargi", powołując się na swoje uprawnienia, a opłatę uiścił w znakach opłaty skarbowej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 15 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" P. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek od zwróconego cła postanawia odrzucić skargę Dnia 3 sierpnia 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga P. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej nr [...]. Skarga została sporządzona i podpisana przez pełnomocnika doradcę podatkowego P. Z. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez skarżącego P. G. z pouczeniem, że doradca podatkowy nie może być pełnomocnikiem w sprawie z zakresu prawa celnego oraz do uiszczeni wpisu w kwocie 117 zł. do kasy Sądu lub na podany numer konta. 7 października 2004 r. wpłynęło pismo procesowe zatytułowane "uzupełnienie skargi" podpisane przez doradcę podatkowego P. Z. z naklejonymi znaczkami opłaty skarbowej na kwotę 107 zł. W piśmie tym P. Z. powołując się na art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.D. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm.) twierdzi, że jest uprawniony do występowania przed sądami administracyjnymi jako pełnomocnik w sprawach celnych tym bardziej, że skarga dotyczy odsetek za zwłokę wypłacanych w związku z opóźnieniem w zwrocie cła, dochodzonych w oparciu o przepisy ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.D. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnikiem strony może być radca prawny lub adwokat, inny skarżący lub uczestnik postępowania, rodzice, małżonek, rodzeństwo, zstępni strony, osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Takim przepisem szczególnym jest art. 41 ust 2 ustawy dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm) powołany przez P. Z. który mówi, że w charakterze pełnomocnika może występować doradca podatkowy w postępowaniu z zakresu sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. Jednak zgodnie z ścisłą wykładnią językową i w świetle art. 4 i art. 3 pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.D. Nr 137, poz. 926 ze zm.) do obowiązków podatkowych nie należy sprawa z zakresu prawa celnego i doradca podatkowy nie może być pełnomocnikiem strony w takim przypadku. Takie stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 5 października 2004r. (Sygn. akt GKS 1104/04, nie publikowane). Dodatkowo należy wskazać na inne istotne uchybienia w sprawie. Zgodnie z art. 219 § 2 ustawy z z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.D. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu lub na rachunek bankowy. Opłata dokonana w znakach opłaty sądowej jest nieprawidłowa i jest traktowana jako brak wpisu (postan. NSA FSK 212/04, Monitor Podatkowy 2004/7/2). Nadto Sąd wzywał do wpłaty wpisu w wysokości 117 zł. a znaki opłaty sądowej naklejone na piśmie opiewają na 107 zł. Brak należnego wpisu od skargi powoduj, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy. Z tych względów na mocy art. 58 § l ust. 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.D. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło