III SA/Gd 484/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Janina Guść, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2019 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia 3 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach oddala skargę. Decyzją z dnia 3 czerwca 2019 r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) – dalej: "o.p." oraz art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 8, art. 14 ust. 5, art. 15 ust. 1a-1g ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 847 ze zm.) – dalej: "ustawa", utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 21 marca 2019 r., odmawiającą A Spółce z o.o. w W. zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach pod adresem: [...] P., ul. D. [...]. Jak wyjaśnił organ, zgodnie z art. 15 ust. 1a pkt 2 ustawy automaty do gier mogą być instalowane w salonach gier na automatach w lokalach mieszczących się pod adresem, pod którym w ciągu ostatnich 5 lat nie stwierdzono urządzania gier niezgodnie z przepisami ustawy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy salon gier na automatach to wydzielone miejsce, w którym prowadzi się gry na automatach na podstawie zatwierdzonego regulaminu, przy czym liczba zainstalowanych automatów wynosi od 3 do 50 sztuk. Natomiast jak wskazuje art. 4 ust. 5 ustawy wydzielone miejsce to miejsce z ograniczeniem dostępu dla osób poniżej 18 roku życia oraz zapewniające przestrzeganie przepisów dotyczących reklamy gier hazardowych. Budynek przy ul. D. [...] w P., pomimo kilku wejść do poszczególnych lokali posiada tylko jedno oznaczenie budynku, tj. numer [...], a poszczególne lokale mieszczące się w tym budynku nie posiadają wyodrębnionych numerów czy też adresów. Natomiast w lokalu przy ul. D. [...] w P. w ciągu ostatnich 5 lat były prowadzone nielegalne gry na automatach. W ocenie organu w sprawie znajdują zastosowanie przepisy i definicje zawarte w ustawie o grach hazardowych, nie zaś przywoływane w odwołaniu przepisy ustawy o własności lokali. Spółka dokonuje własnej interpretacji pojęcia "miejsca wydzielonego" posiłkując się ustawą o własności lokali, podczas gdy definicję tę zawiera ustawa o grach hazardowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję A Spółka z o.o. w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 21 marca 2019 r. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: 1. art. 15 ust. 1a pkt 2 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w lokalu w P. przy ul. D. [...], w którym skarżący zamierza prowadzić salon gier na automatach, w ciągu ostatnich 5 lat były prowadzone nielegalne gry na automatach, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że w lokalu tym nie stwierdzono prowadzenia w ciągu ostatnich 5 lat nielegalnych gier na automatach, co winno skutkować wydaniem przez organ decyzji zatwierdzającej lokalizację salonu gier na automatach , 2. art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 15 ust. 1a pkt 2 ustawy w zw. z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 737 ze zm.) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że cały budynek przy ul. D. [...] w P., pomimo kilku wejść do poszczególnych lokali znajdujących się w tym budynku, posiada tylko jedno oznaczenie, tj. numer [...], a poszczególne lokale mieszczące się w tym budynku nie posiadają wyodrębnionych numerów czy adresów, co uzasadnia przyjęcie, że w lokalu znajdującym się w budynku przy ul. D. [...] w P., w którym skarżący zamierza prowadzić salon gier na automatach, w ciągu ostatnich 5 lat były prowadzone nielegalne gry na automatach, gdy urządzanie gier na automatach niezgodnie z przepisami ustawy stwierdzono w innym lokalu znajdującym się w budynku przy ul. D. [...] w P., natomiast lokale znajdujące się w budynku przy ul. D. [...] w P. stanowią odrębne i samodzielne nieruchomości lokalowe, które są wydzielone trwałymi ścianami i do których prowadzą osobne wejścia, a we wskazanym przepisie mowa jest o tym, że automaty nie mogą być instalowane w określonych lokalach, a nie budynkach; II. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: 1. art. 187 § 1 oraz art. 191 o.p. w zw. z art. 8 ustawy poprzez odejście od zasady swobodnej oceny dowodów na rzecz oceny dowolnej, a także poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób logiczny i zgodny z zasadami doświadczenia życiowego, a w szczególności pisma Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia 7 lutego 2019 r. oraz dokumentacji fotograficznej, z których to dokumentów wynika, że w lokalu, którego dotyczy wniosek, nie stwierdzono w przeciągu ostatnich 5 lat urządzania nielegalnych gier na automatach, co skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego i wydaniem decyzji odmawiającej zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach pod wnioskowanym adresem; 2. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 221 § 1 o.p. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji , podczas gdy organ powinien uchylić zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w całości i zatwierdzić lokalizację salonu gier na automatach zgodnie z wnioskiem na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a o.p. W uzasadnieniu skargi wskazano, że z treści pisma organu celnego z dnia 7 lutego 2019 r. nie wynika, aby w lokalu w P. znajdującym się w budynku przy ul. D. [...], w którym skarżący zamierza prowadzić salon gier na automatach, w ciągu ostatnich 5 lat były prowadzone nielegalne gry na automatach. Z ww. pisma wynika wyłącznie, że w piwnicy jednego z lokali znajdujących się w tym budynku były w przeszłości organizowane nielegalne gry na automatach, a ta różnica ma ważkie znaczenie. Organ błędnie utożsamia pojęcia lokal i budynek (nieruchomość lokalowa i nieruchomość budynkowa), podczas gdy różnica w tych terminach jest istotna dla rozstrzygnięcia. Okoliczność, że przedmiotowemu lokalowi nie został przyporządkowany żaden numer, podobnie jak pozostałym lokalom znajdującym się w tym budynku, nie ma żadnego znaczenia, a co najmniej ta okoliczność nie może rzutować na dokonywanie ustaleń w przedmiocie stwierdzenia, że wystąpił przypadek wykluczający zatwierdzenie lokalizacji salonu gier na automatach. Numeracja lokali w budynku ma wyłącznie charakter ewidencyjny i porządkowy. Przepisy prawa nie regulują kwestii nadawania numeracji poszczególnym lokalom w budynkach, a oznaczenie lokalu numerem wprowadzane jest wyłącznie w celach porządkowych i ewidencyjnych. Obowiązek określania przez gminę numeracji porządkowej, który wynika z art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r., poz. 725 ze zm.), dotyczy bowiem wyłącznie budynków, a nie lokali. W art. 15 ust. 1a pkt 2 ustawy mowa jest o lokalu, w którym salon gier na automatach będzie zlokalizowany, a nie o budynku, co oznacza, że dla oceny, czy w danej lokalizacji były urządzane gry na automatach w sposób niezgodny z przepisami ustawy należy brać pod uwagę lokal, a nie budynek. Skoro w ustawie definicji legalnej lokalu nie ma, to niezbędne jest skorzystanie z reguł wykładni systemowo-funkcjonalnej, pozwalającej na ustalenie znaczenia danego pojęcia w oparciu o inne akty prawne, a w szczególności ustawy o własności lokali, gdzie znajduje się pojęcie "samodzielnego lokalu mieszkalnego" oraz "lokalu o innym przeznaczeniu". Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych (stosuje się odpowiednio do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkaniowe). Dodatkowo definicja lokalu użytkowego znajduje się w § 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przez który należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. W ustawie zdefiniowano pojęcie salonu gier na automatach jako "wydzielonego miejsca", jednakże z uwagi na spór co do rozróżnienia pojęcia budynku od lokalu koniecznie jest sięgnięcie do innych aktów prawnych. Definicja lokalu w rozumieniu ustawy o własności lokali pokrywa się z definicją salonu gier na automatach znajdującą się w ustawie - w obu przypadkach chodzi bowiem o wydzielone pomieszczenie/zespół pomieszczeń, natomiast w niniejszym przypadku nie mamy do czynienia z autonomią przepisów ustawy. Nadto, biorąc pod uwagę fakt, że planowana lokalizacja salonu gier na automatach ma się znajdować w innym miejscu, tj. w innym lokalu niż lokal, w którym w przeszłości urządzane były w sposób nielegalny gry na automatach, to ulokowanie salonu gier na automatach w zawnioskowanej lokalizacji nie będzie stało w sprzeczności z założeniami ustawodawcy przytoczonymi w uzasadnieniu projektu ustawy wprowadzającej zmiany w obszarze rynku gier hazardowych i w zakresie ograniczenia lokalizacji salonów gier na automatach. Walka służb celnych z występującym zjawiskiem "szarej strefy" i organizatorami gier na automatach, którzy wykorzystywali te same miejsca na urządzanie nielegalnych gier na automatach nie zostanie bowiem zniwelowana poprzez zatwierdzenie lokalizacji salonu gier na automatach w zawnioskowanym miejscu. Lokal, w którym stwierdzono nielegalne urządzanie gier na automatach nie będzie bowiem zajmowany przez skarżącą, a prowadzenie działalności przez skarżącą w zawnioskowanej lokalizacji nie pozostaje w jakimkolwiek związku z miejscem, w którym urządzenie gier na automatach w sposób sprzeczny z przepisami ustawy miało miejsce, i nie będzie kolidowało z jakimikolwiek działaniami służb celnych. Uzasadniając zarzuty naruszenia przepisów postępowania skarżąca podniosła, że decyzja została wydana z pominięciem zasady zupełności i wbrew zasadzie swobodnej oceny dowodów. Dokonana ocena materiału dowodowego kłóci się z zasadami logiki i sprowadza się do błędnej oceny treści dokumentów. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika bowiem, aby w lokalu, w którym skarżąca zamierza prowadzić salon gier na automatach, były urządzane w sposób nielegalny gry na automatach. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestionowanymi decyzjami odmówiono skarżącej zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach pod adresem P., ul. D. [...] wskazując , że pod tym adresem w ciągu ostatnich 5 lat prowadzone były nielegalne gry na automatach. Stan faktyczny sprawy nie był sporny - pod adresem P., ul. D. [...] mieści się budynek , posiadający tylko jedno oznaczenie numeryczne – [...] , a poszczególne lokale , mieszczące się w tym budynku, nie posiadają wyodrębnionych numerów czy adresów. W jednym z tych lokali w ciągu ostatnich 5 lat stwierdzono urządzanie gier na automatach niezgodnie z przepisami ustawy, w innym skarżąca chciała zlokalizować salon gier na automatach. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Zgodnie z art. 15 ust. 1a pkt 2 ustawy, automaty do gier mogą być instalowane w salonach gier na automatach, w lokalach mieszczących się pod adresem, pod którym w ciągu ostatnich 5 lat nie stwierdzono urządzania gier na automatach niezgodnie z przepisami ustawy. Art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy zawiera definicję salonu gier na automatach, którym jest wydzielone miejsce, w którym prowadzi się gry na automatach, na podstawie zatwierdzonego regulaminu, przy czym liczba zainstalowanych automatów wynosi od 3 do 50 sztuk. Z kolei przez wydzielone miejsce rozumie się miejsce z ograniczeniem wstępu dla osób poniżej 18. roku życia oraz zapewnia przestrzeganie przepisów dotyczących reklamy gier hazardowych. Skarżąca zarzuca naruszenie art. 15 ust. 1a pkt 2 ustawy poprzez przyjęcie, że w lokalu, w którym zamierza prowadzić salon gier na automatach, prowadzone były w ciągu ostatnich 5 lat nielegalne gry na automatach. Tak skonstruowany zarzut nie jest zasadny, bowiem w kwestionowanych decyzjach wskazywano na nielegalne organizowanie gier pod konkretnym adresem, będącym adresem lokalu , w którym skarżąca zamierza prowadzić salon gier, nie zaś na nielegalne organizowanie gier w lokalu tożsamym z lokalem wskazanym przez skarżącą. Podkreślić należy, że art. 15 ust. 1a pkt 2 ustawy został tak skonstruowany, że kładzie nacisk na fakt braku stwierdzenia urządzania gier na automatach niezgodnie z przepisami ustawy w ciągu ostatnich 5 lat nie tyle w lokalach, a pod określonym adresem – "mieszczących się pod adresem, pod którym (...) nie stwierdzono". Tak więc ustawodawca formułując ww. przepis nadał decydujące znaczenie adresowi lokalu, a nie lokalowi jako takiemu. Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy wprowadzającej omawiany przepis ustawy (druk sejmowy nr 795 Sejmu VIII kadencji, dostępny na stronie internetowej Sejmu www.sejm.gov.pl), nowelizacja ta miała na celu m.in. zapewnienie jak najwyższego poziomu ochrony graczy przed negatywnymi skutkami hazardu. Skoro tak , to – zdaniem Sądu – takie a nie inne skonstruowanie omawianego przepisu art. 15 ust. 1a pkt 2 ustawy miało na celu wyeliminowanie działalności hazardowej w miejscach usytuowanych pod adresem , w którym prowadzone były nielegalne gry na automatach. Gry na automatach są uzależniającą i społecznie niebezpieczną formą hazardu. Dla skuteczności zmniejszania szkodliwych społecznie skutków tej formy hazardu niezbędne jest zatem odstąpienie od lokalizacji pod danym adresem salonów gier na automatach na okres 5 lat od zakończenia w tym miejscu działalności polegającej na prowadzeniu nielegalnych gier na automatach, nawet jeżeli legalna działalność w tym zakresie podjęta być ma w innym lokalu, ale mieszczącym się pod tym samym adresem. Z tych względów bezzasadny był zarzut z punktu I.1. petitum skargi, skoro organ prawidłowo ustalił, że przy ul. D. [...] w P. w okresie ostatnich 5 lat prowadzono nielegalne gry na automatach, przy czym nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, że gry te były urządzane w innym lokalu niż lokal, w którym skarżąca planuje lokalizację salonu gier na automatach. Z tych samych przyczyn jako bezzasadny należało ocenić zarzut zawarty w punkcie I.2. petitum skargi, albowiem oparty jest on na błędnym założeniu, że decydujące znaczenie ma okoliczność, że w ciągu ostatnich 5 lat nielegalne gry na automatach były prowadzone w innym lokalu znajdującym się w budynku przy ul. D. [...] w P., niż lokal, w którym ma być prowadzony przez skarżącą salon gier na automatach. Wbrew treści zarzutu lokale znajdujące się budynku przy ul. D. [...] w P. mają ten sam adres, nawet pomimo posiadania osobnych wejść. Odwoływanie się przez skarżącą do definicji lokalu zawartej w ustawie o własności lokali, czy też w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie jest trafne, bowiem oś sporu w niniejszej sprawie kwestii pojęcia "lokal" - w istocie rzeczy - nie dotyczy. Argumentacja skarżącej w powyższej kwestii nie jest też trafna z tego względu, że ustawa o grach hazardowych definiuje w sposób autonomiczny pojęcie salonu do gier na automatach, jako wydzielonego miejsca, w którym prowadzi się gry na automatach, jednocześnie definiując pojęcie wydzielonego miejsca. Nacisk jednak przy definiowaniu tych pojęć położony został przez ustawodawcę nie na cechy miejsca odnoszące się do jego wyodrębnienia, czy wydzielenia w obrębie budynku trwałymi ścianami, lecz na prowadzenie gier na podstawie zatwierdzonego regulaminu, a nadto na liczbę zainstalowanych automatów, ograniczenie wstępu dla osób poniżej 18. roku życia oraz zapewnienie przestrzegania przepisów dotyczących reklamy gier hazardowych. Stąd też nie jest uprawnione poszukiwanie w innych aktach prawnych definicji pojęcia lokalu na potrzeby odkodowania treści przepisów ustawy o grach hazardowych. Podkreślić przy tym należy, że wniosek skarżącej, inicjujący niniejsze postępowanie, skorygowany pismem z dnia 21 stycznia 2019 r., dotyczył lokalizacji salonu gier na automatach w P. przy ul. D. [...]. Lokale usytuowane pod tym adresem nie posiadają odrębnych adresów. Dotyczy to zarówno lokalu, w którym skarżąca planuje lokalizację salonu gier na automatach, jak również lokalu, w którym w okresie ostatnich 5 lat prowadzono nielegalne gry na automatach. Niewątpliwie zaś budynek, w którym lokale te się mieszczą, posiada jedno oznaczenie, tj. nazwę miejscowości, nazwę ulicy oraz dane adresowe określające numer porządkowy i kod pocztowy. W takiej sytuacji nie ma decydującego znaczenia, że przepis art. 15 ust. 1a pkt 2 ustawy posługuje się pojęciem lokalu, skoro lokale skarżącej oraz lokal, w którym prowadzono nielegalne gry na automatach znajdują się pod tym samym adresem. Przepis art. 47a ust. 5 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, do którego skarżąca odwoływała się w uzasadnieniu skargi istotnie nie wskazuje wśród danych adresowych (stanowiących element ewidencji miejscowości, ulic i adresów), numeru lokalu, poprzestając jedynie na numerze porządkowym budynku, kodzie pocztowym oraz położeniu budynków w państwowym systemie odniesień przestrzennych. Niemniej jednak należy wskazać, że w świetle § 25 ust. 1 i § 70 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 393), dane adresowe lokali, do których należy adres lokalu, na który składa się m.in. numer lokalu, stanowią podstawę do sporządzenia raportu będącego rejestrem lokali. Zgodnie z § 71 ust. 1 ww. rozporządzenia dane ewidencyjne, dotyczące budynków, o których mowa w § 63 ust. 1 pkt 14 lit. a i pkt 15, oraz dane ewidencyjne dotyczące lokali, o których mowa w § 70 ust. 1, ujawnia się w ewidencji: 1) z urzędu - jeżeli taka informacja jest zawarta w doręczonych organowi dokumentach, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 ustawy; 2) na wniosek właściwych podmiotów ewidencyjnych lub osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, na podstawie doręczonego zaświadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2018 r. poz. 716, 1496 i 1506), i dokumentów opracowanych zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 ust. 5 i 6 tej ustawy. Art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali stanowi, że spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia. Wymagania, o którym mowa w ww. przepisie dotyczą cech lokalu, na podstawie których ustala się jego samodzielność. W świetle powyższych unormowań lokal niewątpliwie może posiadać własny adres, jednakże - jak wynika to bezspornie z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie - lokale usytuowane w budynku przy ul. D. [...] w P. nie posiadają własnych, odrębnych adresów. Organ zatem zasadnie rozpatrywał wystąpienie negatywnej przesłanki zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach, określonej w art. 15 ust. 1a pkt 2 ustawy, w odniesieniu do adresu będącego oznaczeniem budynku przy ul. D. [...] w P.. W tym celu organ zgromadził materiał dowodowy w sposób wyczerpujący, pozyskując informację od organu celno-skarbowego w zakresie prowadzenia przy ul. D. [...] w P. nielegalnych gier na automatach w okresie ostatnich 5 lat. Informacja zawarta w piśmie z dnia 7 lutego 2019 r., że pod tym adresem w przeszłości były prowadzone nielegalne gry na automatach była wystarczająca do rozstrzygnięcia sprawy poprzez odmowę zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach. Bez znaczenia natomiast była zawarta w tej informacji uwaga, że miejsce, w którym ma znajdować się salon gier na automatach skarżącej, znajduje się w innym lokalu, w którym nie stwierdzono w przeciągu ostatnich 5 lat urządzania nielegalnych gier na automatach. Również dokumentacja zdjęciowa odpowiadająca ww. informacji organu celno-skarbowego nie mogła przesądzać o tym, że ustalenia faktyczne organu są błędne. Z tych względów należało uznać, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów art. 187 § 1 i art. 191 o.p. oraz że prawidłowo zastosował art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 221 o.p. i utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 21 marca 2019 r. o odmowie zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach przy ul. D. [...] w P.. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.