III SA/Gd 484/25

WyrokWSA w Gdańsku2026-01-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędzia WSA Janina Guść, Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność wykreślenia wpisu z Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego, dokonana przez Wojewodę Pomorskiego na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy o niektórych zawodach medycznych, była zgodna z prawem, jeśli skarżąca legitymowała się dyplomem ukończenia studium medycznego terapii zajęciowej?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności wykreślenia wpisu z rejestru, ponieważ organ nie wykazał w sposób należyty i szczegółowy, dlaczego przedłożony przez skarżącą dyplom ukończenia studium medycznego terapii zajęciowej nie potwierdza posiadania wymaganych kwalifikacji zawodowych. Brak wystarczającej analizy i uzasadnienia ze strony organu stanowi naruszenie prawa, które miało wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Skarżąca E.S. uzyskała wpis do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego w zawodzie terapeuta zajęciowy, legitymując się dyplomem ukończenia studium medycznego. Wojewoda Pomorski, po uzyskaniu opinii Ministerstwa Zdrowia, uznał, że dyplom ten nie spełnia wymogów ustawy o niektórych zawodach medycznych i dokonał wykreślenia wpisu. Skarżąca wniosła skargę, kwestionując prawidłowość tej czynności, wskazując na brak wystarczającego uzasadnienia i pouczenia o środkach zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono bezskuteczność zaskarżonej czynności.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik, Protokolant: Sekretarz Sądowy Mirosława Marszałek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi E.S. na czynność Wojewody Pomorskiego z dnia 14 lipca 2025 r. nr WZ-V.9680.1.632.2024.MK w przedmiocie wykreślenia wpisu z Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności. E. S. wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2024 r. wystąpiła do Wojewody Pomorskiego o wpis do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego w zawodzie terapeuta zajęciowy. Do wniosku załączono dyplom ukończenia N. w G. o dwuletnim zakresie nauczania na podbudowie szkoły średniej w systemie zaocznym, uzyskany w 2000 r. Wojewoda Pomorski w dniu 19 kwietnia 2024 r. dokonał wpisu do ww. rejestru w zawodzie terapeuta zajęciowy – numer wpisu 2623. Następnie pismem z dnia 1 lipca 2024 r. organ wystąpił do Ministerstwa Zdrowia Departamentu Rozwoju Kadr Medycznych o zajęcie stanowiska w sprawie możliwości wpisu do rejestru w zawodzie terapeuta zajęciowy, osób legitymujących się dyplomem ukończenia N. w G. na podbudowie szkoły średniej w systemie zaocznym. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 1 lipca 2024 r., Ministerstwo Zdrowia wskazało, że przedmiotowy dyplom uzyskany w 1996 r. nie wskazuje na spełnienie wymogów określonych w załączniku do ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1972), w zakresie wyksztalcenia wymaganego do wykonywania zawodu terapeuty zajęciowego. Pismem z dnia 12 maja 2025 r. Wojewoda Pomorski zawiadomił skarżącą o podjęciu czynności w przedmiocie wykreślenia wpisu z rejestru w zawodzie terapeuta zajęciowy na podstawie art. 10 ust. 2 ww. ustawy, z uwagi na to, że przedmiotowy wpis został dokonany niezgodnie ze stanem faktycznym. Organ wskazał, że wniosek o dokonanie wpisu do rejestru nie zawierał dokumentu potwierdzającego kwalifikacje do wykonywania zawodu terapeuty zajęciowego, wyszczególnionego w pkt 16 załącznika do ustawy. Jednocześnie skarżąca została poinformowana o kwalifikacjach wymaganych do wykonywania zawodu medycznego i uzyskania wpisu do rejestru oraz o kwalifikacjach wymaganych do wykonywania zawodu medycznego i uzyskania wpisu do rejestru oraz o sposobie wykazania tych okoliczności. Ponadto organ pouczył skarżącą, że nieuzupełnienie braku w postaci dokumentu potwierdzającego kwalifikacje do wykonywania zawodu medycznego terapeuta zajęciowy będzie skutkować wykreśleniem wpisu z rejestru. Pismem z dnia 20 maja 2025 r. skarżąca złożyła wyjaśnienia, w załączeniu przesyłając Dyplom nr [...] ukończenia N. oraz Świadectwo nr [...] ukończenia N. Pismem z dnia 14 lipca 2025 r. nr [...] Wojewoda Pomorski poinformował skarżącą o wykreśleniu wpisu z rejestru z uwagi na stwierdzoną niezgodność wpisu ze stanem faktycznym oraz nieprzedłożenie przez skarżącą dokumentów potwierdzających posiadanie przez nią kwalifikacji wymaganych do wykonywania zawodu medycznego. W dniu 14 sierpnia 2025 r. E. S. wniosła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 14 lipca 2025 r. nr WZ-V.9680.1.632.2024.MK w przedmiocie wykreślenia wpisu z Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego. W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, iż składa przedmiotową skargę z ostrożności procesowej, ponieważ złożone przez nią w dniu 29 lipca 2025 r. odwołanie nie zostało rozpatrzone przez organ odwoławczy tj. Ministra Zdrowia. Ponadto skarżąca zaznaczyła, że decyzja z dnia 14 lipca 2025 r. wydana przez Wojewodę Pomorskiego nie zawierała żadnego pouczenia o środkach zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że dokumenty złożone przez skarżącą do wniosku o wpis do rejestru nie potwierdzają posiadania przez nią wymaganego wykształcenia do wykonywania zawodu terapeuty zajęciowego, a tym samym dokonany wpis jest niezgodny ze stanem faktycznym. Organ wskazał, że wykreślenie z rejestru wpisu dokonanego niezgodnie ze stanem faktycznym, zgodnie z art. 10 ust. 2 a contrario 11 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych (t.j.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1972 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "u.n.z.m." – stanowi czynność materialno-techniczną. Wykreślenie w tym przypadku nie następuje w drodze decyzji administracyjnej. Decyzją administracyjną nie jest również pismo organu informujące o dokonanym wykreśleniu. Takie pismo nie musi spełniać wymogów przewidzianych dla decyzji administracyjnej i nie przysługuje od niego prawo wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wskazana w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kategoria obejmuje zaskarżoną czynność. Jak wskazał organ, rozpoznanie wniosku nie przyjęło bowiem formy decyzji lecz formę czynności materialno-technicznej. Stosownie do treści art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że uwzględnienie skargi na czynność lub akt, o których mowa art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd, że ich podjęcie nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona przez Sąd kontrola zgodności zaskarżonej czynności z prawem wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że ustawa z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1972 ze zm.), wprowadziła w swych uregulowaniach utworzenie Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego, zwanego dalej "rejestrem" dzięki któremu będzie możliwa weryfikacja osób wykonujących zawody medyczne zarówno przez pracodawców jak i pacjentów. Z ww. ustawy wynika, że wpis do rejestru stanowi warunek niezbędny do wykonywania danego zawodu medycznego, jak również umożliwia identyfikację osoby wykonującej zawód medyczny. Ponadto jest on narzędziem analitycznym, pozwalającym na uzyskanie informacji o aktualnej liczbie osób wykonujących zawód medyczny, sposobie wykonywania tego zawodu, jak również jest źródłem informacji o potrzebach kadrowych w tych zawodach w poszczególnych rejonach kraju. Dla osób wykonujących zawód medyczny, które w dniu wejścia w życie ww. ustawy spełnią wymogi określone w art. 2 ust. 1 pkt 1-5 i ust. 2, przewidziano okres roku na uzyskanie wpisu do rejestru (do tego czasu będą mogły wykonywać pracę). Dane zawarte w rejestrze będą aktualizowane na wniosek osób wpisanych do rejestru oraz w określonych przypadkach z urzędu. Osobie wpisanej do rejestru zostanie nadany indywidualny identyfikator wpisu, co pozwoli jednoznacznie wskazać osobę wykonującą dany zawód medyczny i zapewni zgodność z pozostałymi systemami ochrony zdrowia. Zgodnie z ww. ustawą minister właściwy do spraw zdrowia prowadzi rejestr, na podstawie danych zamieszczanych na bieżąco przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby wykonującej zawód medyczny albo wojewodę mazowieckiego. Przepisy ww. ustawy przewidują możliwość utraty uprawnienia do wykonywania danego zawodu medycznego w określonych w ustawie przypadkach. Utrata tego uprawnienia skutkuje wykreśleniem z rejestru. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do oceny, czy organ dokonał wykreślenia wpisu skarżącej z Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego zgodnie z przepisami ustawy o niektórych zawodach medycznych. W myśl art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych, osoba wykonująca zawód medyczny traci uprawnienia do jego wykonywania w przypadku: 1) utraty albo ograniczenia zdolności do czynności prawnych; 2) pozbawienia praw publicznych; 3) prawomocnego skazania za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) pozbawienia uprawnienia do wykonywania zawodu medycznego, o którym mowa w art. 68 pkt 5. Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu, w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w ust. 1, śmierci osoby wpisanej do rejestru albo dokonania niezgodnego ze stanem faktycznym wpisu do rejestru organ właściwy dokonuje wykreślenia tej osoby z rejestru. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 14 kwietnia 2024 r. skarżąca złożyła wniosek o wpis do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego w zawodzie terapeuta zajęciowy. Do wniosku załączyła dyplom ukończenia N. w G. na podbudowie szkoły średniej w systemie zaocznym. Na tej podstawie w dniu 19 kwietnia 2024 r. organ właściwy dokonał wpisu do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego w zawodzie terapeuta zajęciowy. Następnie pismem z dnia 18 czerwca 2024 r. Wojewoda Pomorski wystąpił do Ministra Zdrowia o wykładnię ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych w zakresie wymaganych kwalifikacji oraz wpisu do rejestru osób w zawodzie terapeuta zajęciowy. W tym zakresie wojewoda wskazał na wątpliwość powstałą w odniesieniu do przedłożonego przez skarżącą dyplomu ukończenia N. w G. o 2,5 letnim zakresie nauczania na podbudowie szkoły średniej w systemie zaocznym, uzyskanym w 1996 r. W odpowiedzi na powyższe Zastępca Dyrektora Departamentu Rozwoju Kadr Medycznych poinformowała, że przedmiotowy dyplom nie wskazuje na spełnienie wymogów określonych w załączniku lp. 16 pkt 4 u.n.z.m. w zakresie wykształcenia wymaganego do wykonywania zawodu terapeuta zajęciowy. Wobec powyższego, po złożeniu przez skarżącą dodatkowych wyjaśnień oraz przedłożeniu dyplomu i świadectwa ukończenia N. w G., w dniu 14 lipca 2025 r. Wojewoda Pomorski działając na podstawie art. 10 ust. 2 u.n.z.m. wykreślił wpis skarżącej z Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego w zawodzie terapeuta zajęciowy. Przechodząc do kontroli zaskarżonej czynności należy zauważyć, że zgodnie z treścią lp. 16 pkt 4 załącznika do ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych, wymagane wykształcenie lub kwalifikacje dla zawodu terapeuta zajęciowy posiada osoba, która rozpoczęła przed dniem 1 września 2019 r. szkołę policealną publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskała tytuł zawodowy terapeuta zajęciowy lub dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie terapeuta zajęciowy. Sąd zważył, że z treści powołanego wyżej załącznika do ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych wynikają 2 przesłanki warunkujące wpis do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego w zawodzie terapeuty zajęciowego, są to: charakter szkoły – policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej oraz nabyte uprawnienia - uzyskanie tytułu zawodowego terapeuty zajęciowego lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie terapeuta zajęciowy. Podkreślić należy, że organ w rozpoznawanej sprawie nie dokonał wnikliwej i rzetelnej weryfikacji oceny statusu skarżącej, w kontekście znajdującej w sprawie zastosowanie regulacji prawnej. Wskazać bowiem należy, że Wojewoda Pomorski, kwestionując przedłożony przez skarżącą dyplom ukończenia N. w G. o 2-letnim okresie nauczania na podbudowie szkoły średniej w systemie zaocznym, nie wyjaśnił - dlaczego nie potwierdza on - kwalifikacji zawodowych skarżącej. Wyjaśnienie takie nie wynika także w pisma Ministerstwa Zdrowia, na które powołał się organ. Niewątpliwie pismo to nie mogło stanowić samoistnej podstawy orzekania przez organ, który obowiązany jest orzekać wyłącznie na podstawie przepisów obowiązującego prawa. Tak dalekosiężny skutek, jakim jest wykreślenie z rejestru a w związku z tym brak uprawnień do wykonywania zawodu medycznego, nie może opierać się na lakonicznym stwierdzeniu organu, iż przedłożony dyplom nie wskazuje na spełnienie wymogów określonych w załączniku do ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych w zakresie wykształcenia wymaganego do wykonywania zawodu terapeuta zajęciowy. Organ winien wskazać czy podważając kwalifikacje skarżącej kwestionuje rodzaj ukończonej szkoły, czy też rodzaj nabytych uprawnień. Na rozprawie pełnomocnik organu wykazał, że wolą organu było zakwestionowanie nabytych uprawnień, uzyskany dyplom nie potwierdza bowiem uzyskania tytułu zawodowego terapeuty zajęciowego ani kwalifikacji zawodowych w zawodzie terapeuta zajęciowy. Okoliczność ta nie wynika z treści zaskarżonej czynności. W treści uzyskanego przez skarżącą dyplomu studium medycznego terapii zajęciowej wskazano, że złożyła ona egzamin z przygotowania zawodowego z wynikiem dobrym. O ile treść dyplomu nie zawiera zapisu o uzyskaniu tytułu zawodowego terapeuty zajęciowego, wyjaśnienia wymaga dlaczego dyplom ten nie może zostać uznany za potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie terapeuta zajęciowy. W treści zaskarżonej czynności nie dokonano analizy dlaczego, zdaniem organu, dyplom skarżącej nie potwierdza uzyskania kwalifikacji zawodowych w zawodzie terapeuty zajęciowego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni ocenę i wskazania zawarte w treści niniejszego uzasadnienia. W sytuacji stwierdzenia podstaw do wykreślenia skarżącej z rejestru, organ szczegółowo wskaże w uzasadnieniu czynności argumentację na poparcie zajętego stanowiska, umożliwiająca dokonanie przez Sąd oceny prawidłowości zajętego przez organ stanowiska.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło