III SA/Gd 486/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 5 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 20 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga I. K. na decyzję Wojewody z dnia 5 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2010 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem celem doręczenia skargi uczestnikowi postępowania oraz do nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania jej przed sądem adminisatrcyjnym. Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. W w/w zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Stosowne wezwania zostały wysłane na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Wobec niepodjęcia przesyłki korespondencja została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 11 października 2010 r. zgodnie z dyspozycją art. 70 § 2 w zw. z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dniu 16 listopada 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu od skargi wskazując w jego uzasadnieniu, że przesyłka nie została jej doręczona z winy poczty. Zdaniem skarżącej poczta nie dostarczyła ani stosownych zawiadomień ani przedmiotowych przesyłek. Do wniosku o przywrócenie terminu załączone zostały odpis skargi oraz dowód uiszczenia wpisu do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej w skrócie p.p.s.a.) sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Kryterium braku winy stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu danej czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć zaś obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu wskazywana przez skarżącą okoliczność, obciążająca odpowiedzialnością za brak doręczenia przesyłki urząd pocztowy nie uprawdopodobnia - w świetle informacji zawartych w aktach sprawy - braku winy w uchybieniu terminu. Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z zgodnie z art.73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Co istotne (art. 73 § 3 w/w ustawy) w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W świetle art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia w/w 14 – dniowego okresu. Mając na uwadze powyższą regulację normatywną jak i wynikające z niej skutki prawne należy wskazać, że aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru (vide - k. [...]), z którego wynika, że przesyłka wysłana do skarżącej była – wobec niezastania adresata – prawidłowo formalnie, dwukrotnie awizowana w dniu 27 września i 5 października 2010 r. Wobec jej niepodjęcia w w/w terminie zarządzeniem z dnia 15 października 2010 r. przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 11 października 2010 r., co oznacza, że doręczenie uważa się za skutecznie dokonane. W tym stanie okoliczności podawane przez skarżącą w złożonym wniosku jakoby przesyłka nie została doręczona z winy urzędu pocztowego nie zasługują na uwzględnienie. Sąd nie ma bowiem żadnych podstaw aby kwestionować prawidłowe czynności doręczyciela związane z doręczeniem skarżącej korespondencji na adres wskazany przez skarżącą w skardze. Sąd zauważa również, że skarżąca mogła po wniesieniu skargi - jeżeli taka sytuacja miała miejsce - powiadomić Sąd o czasowej zmianie adresu, pod który należy jej doręczać wszelkie pisma. Takie powiadomienie skutkowałoby bowiem tym, że pisma byłyby doręczane pod inny aniżeli wskazany w skardze adres. Mając na względzie powyższe okoliczności faktyczne, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu od skargi.