III SA/Gd 487/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 24 stycznia 2008 r. A. D. zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, mieszka w domu o powierzchni 93,6 m2, nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro oraz nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała m.in., że znajduje się w krytycznej sytuacji finansowej oraz korzysta z pomocy społecznej. Jej syn był zmuszony przerwać naukę i wyjechać do pracy poza granicami kraju. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 4 lutego 2008 r. skarżąca przedłożyła liczne dokumenty źródłowe, z których wynika m.in., że od dnia 11 stycznia 2008 r. jest zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotna bez prawa do zasiłku; decyzją z dnia 28 stycznia 2008 r. przyznano jej świadczenie z pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego w wysokości 333,90 zł miesięcznie (do marca br.). Oprócz dokumentów obrazujących zadłużenie z tytułu opłat eksploatacyjnych z lat poprzednich, skarżąca przedstawiła kopię pisma, z treści którego wynika, iż na dzień 12 lutego 2008 r. jej zadłużenie z tytułu zużycia energii elektrycznej wynosi 101,47 zł. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 18 lutego 2008 r. skarżąca podała, iż wydatki z tytułu ogrzewania, zużycia gazu, korzystania z telewizji kablowej, wywozu odpadów ponosi jej były małżonek. Ponadto oświadczyła, iż nie posiada rachunków bankowych ani jakichkolwiek oszczędności. Skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie przepisu art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., który stanowi, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z brzmieniem art. 262 P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z przepisu art. 245 § 3 P.p.s.a. wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym uwzględnienie wniosku w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest dodatkowo uwarunkowane niepozostawaniem przez stronę w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3 P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę zawarte w przedmiotowym wniosku oraz nadesłanych dokumentach dane odzwierciedlające sytuację majątkową skarżącej, uznać należało, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata, spełniając tym samym ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.