III SA/Gd 487/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut, po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. – M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt [...] w przedmiocie sprostowania decyzji w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie. S. D. – M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt [...] w przedmiocie sprostowania decyzji w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. Pismem z dnia 4 sierpnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, że skarżący S. D. – M. w dniu 16 lipca 2015r. zmarł. Do pisma dołączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania : 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w sprawie sprostowania decyzji w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego, przyznawanego na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Tak więc przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw ściśle związanych z osobą skarżącego. Niewątpliwie następstwo prawne stron dotyczy wyłącznie praw zbywalnych lub dziedzicznych. Analiza w tym kontekście przepisów ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 1456 ze zm.) dotyczących zasiłku pielęgnacyjnego dowodzi, że uprawnienie do tego zasiłku wiąże się z osobą zmarłego, nie jest prawem zbywalnym lub podlegającym dziedziczeniu. Jak wynika z akt sprawy skarżący S. D.-M. zmarł w dniu 16 lipca 2015 r., po wniesieniu skargi do Sądu, a zatem postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.