III SA/Gd 489/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki we W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na uchwałę Rady Powiatu z dnia 16 maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie uznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa za nieuzasadnione postanawia: odmówić "A" Spółce we W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z kosztów sądowych. "A" Spółka z siedzibą we W., reprezentowana przez Prezesa Zarządu T. B. – F., wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Spółka powołała się na zwolnienie ustawowe od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, wynikające z art. 239 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że spółka prowadzi działalność głównie w zakresie budowy dróg i wywozu odpadów. Jej majątek stanowią środki trwałe w wysokości 3 528 046,40 zł, a kapitał zakładowy wynosi 1 300 000 zł. Jak wskazano nadto w uzasadnieniu wniosku, spółka posiada lokatę bankową na kwotę 500 000 zł. Na rachunkach bankowych posiada zgromadzone środki w łącznej wysokości 264 061,30 zł. Spółka wykazała stratę za ostatni rok obrotowy według bilansu na poziomie 213 628,44 zł. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit d ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Przedmiotem niniejszego postępowania jest natomiast sprawa ze skargi na uchwałę Rady powiatu w przedmiocie uznania za nieuzasadnione wezwania do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z wniosku spółki z dnia 9 grudnia 2011 r. Nie jest to zatem sytuacja objęta normą przywołanego wyżej art. 239 pkt 1 lit d) cytowanej ustawy, bowiem w analizowanej sytuacji sprawa dotyczy skargi na akt organu jednostki samorządu terytorialnego. W tej sytuacji, wniosek spółki należało ocenić z punktu widzenia przesłanek przyznania prawa pomocy, wynikających z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 cytowanej ustawy. Stosownie do treści art. 245 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane: 1) w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 cytowanej ustawy). W ocenie referendarza, brak jest podstaw, by uznać, że wnioskodawczyni spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku, zwłaszcza fakt, że na rachunku bankowym Spółki znajduje się kwota ponad 264 000 zł, Spółka nadto posiada oszczędności w kwocie 500 000 zł i znaczący majątek w postaci środków trwałych, należało uznać, iż nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Zauważyć przy tym należy, że na obecnym etapie koszty sądowe zamykają się w kwocie wpisu sądowego od wniesionej skargi, który wynosi 300 zł (§ 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wobec powyższego, referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 2 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.