III SA/Gd 489/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na uchwałę Rady Powiatu z dnia 16 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę. "A" Spółka z o.o. we W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Rady Powiatu nr [...] z dnia 16 maja 2012 r., w której odmówiono uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa dotyczącego wniosku spółki z dnia 31 października 2011 r. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu 31 maja 1993 r. R. Cz. został powołany na funkcję Prezesa Zarządu skarżącej spółki, a w dniu 24 kwietnia 1997 r. z R. Cz. została zawarta umowa o pracę na czas nieokreślony. W dniu 19 października 2011 r. został on odwołany z funkcji Prezesa Zarządu Spółki, wobec czego powinien też zostać rozwiązany z nim stosunek pracy. W związku z zajmowaniem przez niego stanowiska radnego Rady Powiatu, zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym , na rozwiązanie z nim umowy o pracę wymagana jest zgoda rady powiatu. Skarżąca w dniu 31 października 2011 r. zwróciła się do Rady Powiatu z wnioskiem o wyrażenie w formie uchwały zgody na rozwiązanie umowy o pracę z R. Cz.. Rada Powiatu nigdy takiej uchwały nie podjęła; podjęła jedynie uchwałę w sprawie odmowy zgody na rozwiązanie stosunku pracy z R. Cz.. W ocenie skarżącej jej wniosek nigdy nie został rozpatrzony. Zdaniem skarżącej z uwagi na to, że wniosek wpłynął do Rady w dniu 31 października 2011 r. , powinna była go rozpoznać w terminie miesiąca ( por. art. 35 § 3 k.p.a.). Z uwagi na treść art.37 § 1 k.p.a. skarżąca wniosła w dniu 3 lutego 2012 r. skargę na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które w dniu 18 kwietnia 2012 r. przekazało pismo skarżącej do Rady Powiatu traktując je jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie Rada Powiatu podjęła zaskarżoną uchwałę , w której uznała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa za nieuzasadnione i odmówiła jego uwzględnienia. Tym samym Rada naruszyła art. 35 § 1 i 3 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wniosła o jej odrzucenie bądź oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Jak wynika z akt administracyjnych, Rada Powiatu w dniu 16 listopada 2011 r. podjęła uchwałę nr [...], odmawiającą zgody na rozwiązanie umowy o pracę z R. Cz.. Skarżąca stoi na stanowisku, że Rada Powiatu pozostaje w bezczynności nie podejmując pozytywnej uchwały o wyrażeniu zgody na rozwiązanie umowy o pracę z R. Cz., tj. uchwały udzielającej takiej zgody. Nie jest rzeczą Sądu w niniejszej sprawie przesądzać, czy bezczynność organu ma w tym zakresie miejsce, czy też nie, bowiem nie to jest przedmiotem skargi. Skarżąca wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 65 § 1 w zw. z art. 37 § 1 k.p.a. w dniu 18 kwietnia 2012 r. przekazało ww. pismo skarżącej Radzie Powiatu wskazując, że stanowi ono pismo wzywające do usunięcia naruszenia prawa. Rada Powiatu odniosła się do wezwania o usunięcie naruszenia prawa podejmując zaskarżoną uchwałę z dnia 16 maja 2012 r. nr [...]. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zaskarżona uchwała, jak już wyżej wskazano, jest uchwałą wyrażającą stanowisko w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Nie można jej przypisać do żadnego z wyżej wymienionych punktów art. 3 § 2 p.p.s.a., w szczególności nie jest to akt, o jakim mowa w punkcie 6 tego przepisu. Jest to jedynie stanowisko Rady w stosunku do pisma skarżącej z dnia 3 lutego 2012 r., w której skarżąca zarzuca niezałatwienie sprawy w terminie. W ocenie Sądu wniesienie skargi do sądu na tego rodzaju uchwałę jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, orzekł jak w sentencji.