III SA/Gd 492/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2013 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie. Dnia 4 czerwca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga M. S. na decyzję Wojewody z dnia 9 maja 2013 r. (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję S. S. z dnia 19 kwietnia 2013 r. (nr [...]) orzekającą o uznaniu M. S. od dnia 29 stycznia 2013 r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Dnia 20 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał wyrok (sygn. akt III SA/Gd 405/13), którym - po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia 5 kwietnia 2013 r. (nr [...]) w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej – orzekł o: 1/ uchyleniu zaskarżonej decyzji, i 2/ stwierdzeniu, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Wyrok powyższy jest nieprawomocny. W uzasadnieniu wyroku Sąd zwrócił uwagę, że ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.: Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 ze zm.) przewiduje dwie formy pozbawienia bezrobotnego statusu osoby bezrobotnej. Pierwszą z nich jest pozbawienie statusu bez określania daty końcowej, zaś drugą jest pozbawienie statusu osoby bezrobotnej ze wskazaniem takiej daty, w związku uregulowaniem wynikającym z art. 78 ust. 4 ww. ustawy. Co istotne, aby ponownie uzyskać status osoby bezrobotnej w pierwszym z tych przypadków niezbędna jest ponowna rejestracja w urzędzie pracy, natomiast w przypadku pozbawienia statusu bezrobotnego z określeniem daty końcowej (art. 78 ust. 4 ustawy) status bezrobotnego niejako odżywa, bez konieczności kolejnej rejestracji. Istotą bowiem rozwiązania przyjętego w art. 78 ust. 4 ustawy jest umożliwienie bezrobotnemu przywrócenia przysługującego mu statusu bez konieczności ponownej rejestracji w przypadku przyznania mu na okres oznaczony, z mocą wsteczną, świadczeń wykluczających status osoby bezrobotnej gwarantujących uprawnienia z zakresu zabezpieczenia społecznego. Sąd wskazał, że jest to szczególnie istotne w sytuacji, gdy decyzja o przyznaniu świadczenia wykluczającego posiadanie statusu osoby bezrobotnej została wydana po upływie okresu, na który świadczenie przyznano (z mocą wsteczną w całości). W takim właśnie wypadku przepis art. 78 ust. 4 ustawy gwarantuje bowiem zachowanie ciągłości uprawnień z ubezpieczenia społecznego w stosunku do osób, które uzyskały czasowe świadczenie z tytułu wykluczającego możliwość korzystania ze statusu osoby bezrobotnej. W wyroku tym Sąd – stosując prokonstytucyjną (art. 32 ust. 1 oraz art. 67 ust. 1 i 2 Konstytucji RP) wykładnię przepisu art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – uznał, że przyznanie zasiłku stałego, jako świadczenia związanego z niezdolnością do pracy (tak więc zbliżonego do takich świadczeń "czasowo" wykluczających status osoby bezrobotnej wskazanych w art. 78 ust. 4 ww. ustawy, jak renta socjalna czy zasiłek rehabilitacyjny), powinno skutkować pozbawieniem statusu osoby bezrobotnej wyłącznie na okres, na który przyznano jej ten zasiłek. Po tym okresie – tak jak w przypadku pozostałych świadczeń wymienionych w art. 74 ust. 8 ww. ustawy – status bezrobotnego niejako odnawiałby się automatycznie (z urzędu a nie na wniosek). Ma to istotne znaczenie w sytuacji, gdy – tak jak w rozpoznawanej przez Sąd sprawie (sygn. akt III SA/Gd 405/13) – prawo do zasiłku stałego przyznane zostało z mocą wsteczną za okres zamknięty datą poprzedzającą wydanie decyzji przyznającej ten zasiłek. Przyjęcie bowiem stanowiska przeciwnego prowadziłoby do sytuacji, że skarżący nie był w stanie zapobiec temu, że w okresie pomiędzy utratą prawa do zasiłku stałego i datą wydania decyzji o jego przyznaniu (z mocą wsteczną) pozostawałby poza systemem zabezpieczenia społecznego, co byłoby nie do pogodzenia z ww. normami konstytucyjnymi. Mając na uwadze orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 20 (sygn. akt III SA/Gd 405/13) należy przyjąć, że stanowi ono prejudykat w rozpoznawanej w niniejszym postępowaniu sprawie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Warunkiem skorzystania z tej podstawy mającej związek z wynikiem innego postępowania m.in. sądowoadministracyjnego jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte i nie zostało zakończone prawomocnym rozstrzygnięciem. Z taką sytuacja mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do postępowania zakończonego wydaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2013 r. (sygn. akt III SA/Gd 405/13). Mianowicie, skoro na podstawie ww. wyroku została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja pozbawiająca skarżącego statusu bezrobotnego od dnia 1 lipca 2012 r. (która orzekała o utracie statusu bezrobotnego niejako bezterminowo, bowiem bez zastosowania art. 78 ust. 4 ustawy), to organy zatrudnienia, związane w oparciu o art. 153 p.p.s.a. dokonaną w tym wyroku przez Sąd oceną prawną (prokonstytucyjną wykładnią art. 33 ust. 4 pkt 1 oraz art. 78 ust. 4 ustawy), obowiązane są do pozbawienia skarżącego statusu bezrobotnego na okres zamknięty - od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., co skutkować będzie tym, że od 1 stycznia 2013 r. status bezrobotnego niejako automatycznie (bez udziału skarżącego) ulegnie wznowieniu. Okoliczność ta będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia zaskarżonej w niniejszym postępowaniu sprawy dotyczącej uznaniu (zarejestrowania) skarżącego od dnia 29 stycznia 2013 r. jako osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku. Konieczne zatem jest zawieszenie z urzędu postępowania w niniejszej sprawie do momentu uprawomocnienia się ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2013 r. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd podejmie w tej sprawie zawieszone postępowanie po prawomocnym zakończeniu sprawy o sygn. akt III SA/Gd 405/13.