III SA/Gd 494/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 18 czerwca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać E. H. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. E. H. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Wnioskodawca jest osobą samotną, bez majątku, obecnie przebywa w Zakładzie Karnym. Źródłem jego utrzymania jest dochód z tytułu renty (około 830 zł). Jak oświadczył wnioskodawca, większość jego skromnej renty jest potrącana na poczet spłaty długów. Wnioskodawca wyjaśnił nadto, że jest osobą schorowaną, cierpiącą na liczne schorzenia (nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, choroba wieńcowa i inne). Z tego tytułu od 34 lat jest beneficjentem renty inwalidzkiej II grupy. Ze skromnej renty musi wygospodarować środki na leki. W zaświadczeniu z dnia 4 listopada 2010 r. Dyrektor Aresztu Śledczego w E. podał, że wnioskodawca nie jest zatrudniony w Areszcie oraz posiada do dyspozycji środki finansowe w kwocie 87,98 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego tymże pełnomocnikiem. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację majątkową i zarobkową skarżącego: okoliczność, potwierdzoną w piśmie Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia 4 listopada 2010 r. o braku zatrudnienia skarżącego w Areszcie oraz o braku oszczędności, pozostających w jego dyspozycji, mając też na względzie stan jego zdrowia, fakt, że dochody jego są niewysokie (na poziomie około 800 zł miesięcznie) oraz, że nie posiada on żadnego majątku należało uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą. Tym samym, spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.