III SA/Gd 497/09

PostanowienieWSA w Gdańsku2009-11-23

Skład orzekający: Alina Dominiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie wymiaru należności celnych, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wystarczające jest prawdopodobieństwo wystąpienia tych przesłanek. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę wysokość należności celnych oraz fakt ich zabezpieczenia w toku postępowania administracyjnego, sąd uznał, że skarżąca wykazała prawdopodobieństwo wystąpienia skutków uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Spółka "A" Sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji wymierzającą spółce należności celne przywozowe w wysokości 115 264 zł. Spółka wniosła również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie mogłoby spowodować znaczne szkody i trudne do odwrócenia skutki dla jej pozycji na konkurencyjnym rynku międzynarodowym.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "A" Sp. z o. o. w G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych. Przedmiotową decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą wymierzono skarżącej należności celne przywozowe w wysokości 115 264 zł (sto piętnaście tysięcy dwieście sześćdziesiąt cztery złote). Skarżąca wniosła ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że zaskarżona decyzja jest jedną z pięciu analogicznych rozstrzygnięć określających kwotę wynikającą z długu celnego na poziomie przekraczającym łącznie 650.000 zł. Skarżąca wskazała, że jej głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż produktów pochodzenia zwierzęcego, które są nabywane na rynkach międzynarodowych, które charakteryzują się olbrzymią konkurencyjnością. Wykonanie zaskarżonej decyzji zmniejszyłoby możliwość złożenia zamówień i zawarcia umów, co spowodowałoby osłabienie pozycji skarżącej na rynku międzynarodowym. W ocenie skarżącej w tej sytuacji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wskazać należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) daje sądowi administracyjnemu możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając złożony wniosek Sąd mając na uwadze wysokość należności celnych jak i fakt ich zabezpieczenia w toku postępowania administracyjnego uznał, że skarżąca dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wobec powyższego, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło