III SA/Gd 499/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 4 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 29 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu. J. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 29 lipca 2010 r. nr [...], utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji z dnia 18 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby. W skardze zawarto wniosek "o wstrzymanie wykonania zaskarżonych rozkazów personalnych do czasu uprawomocnienia się orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku". W odpowiedzi na skargę organ odwołując się do dyspozycji art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego uznał wstrzymanie wykonania wydanego rozstrzygnięcia za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej w skrócie p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków to z kolei pojęcia nieostre. Konkretyzację zawartej w nich treści powiązać należy z okolicznościami faktycznymi danej sprawy, w rozpatrywanym przypadku z konsekwencjami, jakie dla skarżącego wynikają z wykonania aktu administracyjnego w przedmiocie zwolnienia ze służby. Należy jednakże zauważyć że wnioskodawca we wniesionej skardze w żaden sposób nie wykazał na czym miałoby polegać - w przypadku wykonania rozkazu o zwolnieniu ze służby - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie złożonego wniosku powinno zaś odnosić się do okoliczności, które odzwierciedlają możliwość zajścia w/w zagrożeń. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie ustalenia, iż w tym konkretnym przypadku zwolnienie ze służby w Policji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W reasumpcji powyższych rozważań Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec tego na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.