III SA/Gd 501/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi "A" Spółki Jawnej w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 10 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej towaru, cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 10 kwietnia 2013 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 4 stycznia 2013 r. (nr [...]) odmawiającą "A" Spółce Jawnej zmiany kalifikacji taryfowej towaru, określającą niezaksięgowaną kwotę ostatecznego cła antydumpingowego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu oraz określającą podatek od towarów i usług od towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W dniu 28 października 2009 r. "A" Spółka Jawna w K. (dalej: "spółka", "skarżąca") złożyła zgłoszenie celne o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towarów importowanych z Korei, klasyfikując je do dwóch pozycji taryfy celnej: Poz. l - "artykuły stalowe - liny ze stali węglowej, pokryte cynkiem o przekroju poprzecznym od 3 do 12 mm" - kod Taric 7312 10 81 13 ze stawką celną 0% i stawką VAT 22 %, Poz. 2 - "artykuły stalowe - liny ze stali węglowej, pokryte cynkiem o przekroju poprzecznym od 12 do 24 mm" - kod Taric 7312 10 83 13 ze stawką celną 0% i stawką VAT 22 %. Zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne i zostało zarejestrowane pod numerem [...]. Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniami z dnia 2 listopada 2010 r. wszczął z urzędu postępowania w sprawie kontroli tego zgłoszenia celnego w zakresie nałożenia cła antydumpingowego oraz w sprawie ustalenia prawidłowej wysokości podatku VAT. Decyzją z dnia 13 grudnia 2010 r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego zakończył postępowania w tych sprawach wymierzając należności celne i podatkowe. Od niniejszej decyzji wniesiono odwołanie, z treści którego wynikało, że jest ono składane w imieniu spółki przez M. W. Dyrektor Izby Celnej decyzja z dnia 7 marca 2011 r. (nr [...]) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia13 grudnia 2010 r. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt III SA/Gd 500/11) stwierdził nieważność ww. decyzji organu odwoławczego zauważając, że decyzja organu pierwszej instancji nie weszła do obrotu prawnego, bowiem doręczono ją pełnomocnikowi, który nie był należycie umocowany do reprezentowania. Kierując się wytycznymi sądu administracyjnego Dyrektor Izby Celnej wydał postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 13 grudnia 2010 r. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego wezwał M. W. do przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu firmy "A" Spółka Jawna w K. Dnia 16 sierpnia 2012 r. do Urzędu Celnego wpłynęło pismo M. W. wraz z udzielonym mu pełnomocnictwem do występowania w imieniu i na rzecz "A" Spółka Jawna z siedzibą w K. przed organami celnymi w sprawach związanych z kontrolą zgłoszenia celnego OGL nr [...] z dnia 28 października 2009 r. W dniu 30 sierpnia 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję (nr [...]), którą określił kwotę cła antydumpingowego oraz określił wysokość należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem. Decyzja ta został uchylona przez organ odwoławczy a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 4 stycznia 2013 r. (nr [...]), działając na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – dalej: "Ordynacja podatkowa", art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6, art. 67 , art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, (Dz. Urz. WE L. 302 z 19.10.1992 r. ze zm.) - dalej: "WKC", rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE nr 291 z 31.10.2008r ze zm.), art. 1 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 400/2010 z dnia 26 kwietnia 2010 r. rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1858/2005 na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei oraz kończące dochodzenie w odniesieniu do przywozu stalowych lin i kabli wysyłanych z Malezji (Dz. Urz. UE L 117/1 z dnia 11.05.2010 r.), art. 5 ust. 1 pkt 3 , art. 19 ust. 7 , art. 29 ust. 13 , art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4, art. 41 ust. 1 ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), postanowił: 1. odmówić zmiany klasyfikacji taryfowej towaru: a/ artykuły stalowe - liny ze stali węglowej, pokryte cynkiem o przekroju poprzecznym od 3 do 12 mm, b/ artykuły stalowe - liny ze stali węglowej, pokryte cynkiem o przekroju poprzecznym od 12 do 24 mm; 2. określił niezaksięgowaną kwotę ostatecznego cła antydumpingowego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu (A30) w wysokości 374.853 zł; 3. określił podatek od towarów i usług w stosunku do towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu zgodnie z ww. zgłoszeniem celnym w wysokości 219.004 zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z wejściem w życie rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 400/2010 r. z dnia 26 kwietnia 2010 r. rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1858/2005 na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei oraz kończące dochodzenie w odniesieniu do przywozu stalowych lin i kabli wysyłanych z Malezji (Dz. Urz. UE L 117/1 z dnia 11.05.2010 r.) – dalej: "rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) nr 400/2010", nałożone zostało ostateczne cło antydumpingowe na przedmiotowy towar pochodzący z Republiki Korei w wysokości 60,4%. Zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 400/2010 ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1858/2005 na przywóz lin stalowych i kabli, w tym lin zamkniętych, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz lin stalowych i kabli, w tym lin zamkniętych, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej o maksymalnym wymiarze przekraczającym 3 mm wysyłanych z Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei, obecnie objętych kodami: CN ex 7312 10 81,ex 7312 10 83,ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 i ex 7312 10 98 (kody TARIC 7312 10 81 13, 7312 10 83 13, 7312 10 85 13, 7312 10 89 13 i 7312 10 98 13), z wyjątkiem stalowych lin i kabli produkowanych przez przedsiębiorstwa wymienione w tym artykule. W myśl art. 1 ust. 3 rozporządzenia cło rozszerzone w ust. 1 pobierane jest od przywozu stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei, zarejestrowanych zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 734/200 oraz art. 13 ust.3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, z wyjątkiem przywozu stalowych lin i kabli produkowanych przez przedsiębiorstwa wymienione w ust. 1. Mając na uwadze powyższe uregulowania oraz fakt, że przedsiębiorstwo produkujące importowany towar nie zostało wymienione w art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 400/2010 jako uprawnione do zwolnienia z cła antydumpingowego, zasadne jest nałożenie cła antydumpingowego z mocą wsteczną. Organ nie przychylił się do wniosku spółki z dnia 9 grudnia 2010 r. o zmianę klasyfikacji towaru objętego zgłoszeniem - do pozycji 7312 90 00 90. Uznał bowiem, że faktura handlowa oraz inne dokumenty dołączone do zgłoszenia celnego są wiarygodne i nie uzasadniają zmiany klasyfikacji celnej. Spółka odwołała się od tej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 122, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez dowolne przyjęcie, że przedmiotem zgłoszenia celnego były towary klasyfikowane odpowiednio w CN 7312 10 81 13 (pozycja 1 zgłoszenia celnego) oraz CN 7312 10 83 13 (pozycja 2 zgłoszenia celnego), jak również naruszenie art. 1 ust. 1 rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 400/2010 poprzez jego zastosowanie. Z twierdzeń strony wynikało, że w rzeczywistości procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia o nr [...] były liny wyposażone w pętle (uchwyty), czyli zawiesia objęte kodem CN 7312 90 00 90. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 10 kwietnia 2013 r. (nr [...]) - działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że na liny stalowe pochodzące z Korei, w rodzaju klasyfikowanych do wyżej wymienionych kodów Taric, rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 400/2010 nałożono cło antydumpingowe w wysokości 60,4 %. Powyższe było skutkiem stwierdzenia, że ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących z Chin było obchodzone poprzez przeładunek w Republice Korei. Przed wejściem w życie tego rozporządzenia funkcjonowało w obrocie prawnym rozporządzenie Komisji (WE) Nr 734/2009 z dnia 11 sierpnia 2009 r. wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1858/2005 na przywóz lin stalowych i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez przywóz lin stalowych i kabli wysyłanych z Republiki Korei i Malezji, oraz poddające ten przywóz rejestracji. Komisja Europejska podając do publicznej wiadomości informację o wszczęciu postępowania, które może zakończyć się nałożeniem cła antydumpingowego chroniła słuszny interes importerów, związany z racjonalnym planowaniem operacji handlowych. W niniejszej sprawie rejestracji dokonano zgodnie z datą objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu (28.10.2009 r.), tj. w okresie trwania dochodzenia dotyczącego możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem (WE) nr 384/96, które weszło w życie z dniem 13 sierpnia 2009 r. Organ podniósł przy tym, że na wskazanych stronach internetowych jest udostępniana codziennie aktualizowana, oficjalna, elektroniczna wersja zintegrowanej taryfy celnej Taric. W ocenie organu odwoławczego Naczelnik Urzędu Celnego zasadnie, zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 400/2010, naliczył ostateczne cło antydumpingowe na towar odprawiony zgłoszeniem celnym nr [...]. Ponadto sprowadzone z Korei liny stalowe zostały prawidłowo zaklasyfikowane w zgłoszeniu celnym. Z załączonej do zgłoszenia celnego faktury numer [...] z dnia 26 sierpnia 2009 r. oraz packing list-u z tej samej daty, wynika, że przedmiotem importu były liny stalowe na rolkach o symbolach 6X7+FC, 6X19+FC, 6X37+FC (konstrukcja lin). Organy celne obu instancji, dodatkowo dokonały przeglądu zamieszczonych na stronach internetowych ofert i ustaliły, że symbole 6X7,6X19 i 6X37 oznaczają splot, zaś symbol FC oznacza rdzeń z włókna naturalnego lub syntetycznego i są charakterystyczne dla standardowych lin stalowych. Zawiesia natomiast charakteryzują się zupełnie inną konstrukcją, a tym samym dla ich identyfikacji używa się zupełnie innej symboliki. I tak: F - zawiesia dwupętlicowe, FK - zawiesia z kauszami, FKh - zawiesia z ogniwem i hakiem, FIKh - zawiesia jednopętlicowe z hakiem, FKsh - zawiesia z ogniwem, hakiem i szaklą, FKo - zawiesia dwu ogniwowe. Przedstawiona wyżej symbolika zarówno lin stalowych, jak i różnego rodzaju zawiesi w połączeniu z fakturą, packing list-em czy świadectwem pochodzenia potwierdzają, że przedmiotem importu były ocynkowane liny ze stali nierdzewnej a nie zawiesia. Na żadnym z dokumentów nie stwierdzono symboli charakterystycznych dla zawiesi. Nie jest prawdopodobnym, aby eksporter wystawiając tak szczegółowo opisującą towar fakturę i packing list mógł się pomylić, co do rodzaju wysyłanego towaru. Organ odwoławczy wyraził pogląd, że dopiero postępowanie zmierzające do nałożenia z mocą wsteczną ostatecznego cła antydumpingowego na sprowadzony z Korei towar spowodowało, że spółka chcąc uniknąć jego zapłacenia wystąpiła z wnioskiem o zmianę klasyfikacji zaimportowanego towaru na kod Taric 7312 90 00 90 (zawiesia), który nie jest objęty cłem antydumpingowym. W dniu przyjęcia zgłoszenia celnego obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie ze Wspólnotową Taryfą Celną, kody Taric 7312 10 81 13 i 7312 10 83 13 są właściwe (odpowiednio) dla: lin ze stali węglowej, pokrytych cynkiem o przekroju poprzecznym przekraczającym 3 mm, ale nieprzekraczającym 12 mm, przywożone z Republiki Korei, lin ze stali węglowej, pokrytych cynkiem o przekroju poprzecznym przekraczającym 12 mm, ale nieprzekraczającym 24 mm, przywożone z Republiki Korei. Zaklasyfikowanie przedmiotowych lin do wyżej wymienionych kodów jest możliwe już na podstawie reguły 1 w związku z regułą 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Opisy powyższych kodów w pełni odpowiadają bowiem specyfice lin sprowadzonych przez spółkę. Organ odwoławczy uznał za chybione zarzuty odwołania dotyczące naruszenia przepis proceduralnych. "A" Spółka Jawna w K. zaskarżyła opisaną decyzje organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się jej uchylenia, jak również uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła obrazę przepisów postępowania, tj.: 1. art. 122, art. 187 § 1, art. 191 w związku z art. 235 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że przedmiotem zgłoszenia celnego z dnia 28 października 2009 r. były liny ze stali węglowej, pokryte cynkiem klasyfikowane odpowiednio do pozycji CN 7312 10 81 13 i 7312 10 83 13; 2. art. 127 Ordynacji podatkowej, poprzez narzucenie organowi pierwszej instancji sposobu rozstrzygnięcia sprawy i w ten sposób sprowadzenie postępowania do jednej instancji. Spółka wskazała, że przepisy art. 122, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej nakładają na organy obowiązek oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, według swojej wiedzy, doświadczenia, wewnętrznego przekonania, a także ich wzajemnego wpływu. Ocena ta nie może koncentrować się wokół jednego dowodu – w tej sprawie faktury nr [...] oraz listy załadunkowej - lecz należy oceniać zgromadzony materiał we wzajemnym powiązaniu. Wszechstronne rozważenie zebranego materiału dowodowego odbywa się z koniecznością brania pod uwagę wszystkich dowodów i okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów. Podniosła również, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera wyraźnej oceny dowodu w postaci oświadczenia eksportera w przedmiocie towaru wskazanego w treści faktury nr [...] i organ celny bezpodstawnie odmówił temu oświadczeniu waloru wiarygodności. Wbrew stanowisku organu oświadczenie nie ma dowodzić pomyłki co do rodzaju wysyłanego towaru, lecz stanowi jedynie uzupełnienie opisu towaru. Zdaniem skarżącej nie jest dopuszczalne dokonywanie ustaleń faktycznych w zakresie wyglądu i charakterystyki towaru, który był przedmiotem przywozu, w oparciu o brzmienie ofert, czy klasyfikacji przyjętych przez przedsiębiorców funkcjonujących na rynku krajowym. Podkreśliła, że zawiesia wykonane są z lin ocynkowanych, nieocynkowąnych, powlekanych lub nierdzewnych o długości od 0,5 do 1.000 metrów (np. WIT nr [...] z dnia 5 lipca 2010 r.). Inaczej rzecz ujmując, lina stanowi zasadniczy element zawiesia. Elementem odróżniającym linę stalową od zawiesia jest natomiast w istocie sposób zakończenia liny stalowej oraz jej długość. Jak słusznie zauważył organ drugiej instancji symbole (6 x 7, 6 x 19, 6 x 37, oraz FC) stanowią oznaczenie splotu oraz rdzenia liny stalowej. Symbole te oznaczają jedynie rodzaj zastosowanego splotu oraz rdzenia, nie wskazują natomiast na sposób zakończenia liny stalowej. W bieżącej działalności skarżąca nie zwróciła uwagi na rozróżnienie między kodami CN 7312 10 81 13, CN 7312 10 83 13 oraz CN 7312 90 00 90. We wszystkich przypadkach obciążenie należnościami celnymi było bowiem identyczne (stawka 0%). Dokonywanie zgłoszeń celnych powierzone ponadto zostało profesjonalnemu przedstawicielowi. Informacja o nałożeniu cła antydumpingowego na towary objęte kodami CN 7312 1081 13, CN 7312 1083 13 została podjęta dopiero po otrzymaniu postanowienia w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie kontroli zgłoszenia celnego. Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, że organy obu instancji dokonały przeglądu ofert umieszczonych na stronach internetowych przedsiębiorców funkcjonujących na rynku krajowym. Wydaje się, że brzmienie ofert miało decydujący wpływ na ustalenia faktyczne. Jednak dopiero w uzasadnieniu decyzji z dnia 7 marca 2011 r. (nr [...]) organ odwoławczy wskazał na dokonanie przeglądu ofert umieszczonych na stronach internetowych oraz nadał tym ofertom zasadnicze znaczenie w zakresie ustaleń faktycznych. Elementy tej decyzji w niezmienionej postaci umieszczone zostały następnie w uzasadnieniu decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 4 stycznia 2013 r., w konsekwencji zasadnicza cześć ocen i ustaleń organu pierwszej instancji nie była samodzielna. Organ odwoławczy w rzeczywistości nie przystąpił do ponownego rozpatrzenia sprawy, lecz dokonał weryfikacji swojej wcześniejszej oceny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 kwietnia 2013 r. (nr [...]) utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą odmówiono skarżącej zmiany klasyfikacji taryfowej towaru, określono niezaksięgowaną kwotę ostatecznego cła antydumpingowego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu oraz określono podatek od towarów i usług w stosunku do tego towaru. Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) postępowanie celne prowadzone było w oparciu o stosowane odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Z uwagi na datę dokonania zgłoszenia celnego zarejestrowanego pod numerem [...], tj. dzień 28 października 2009 r., klasyfikacji taryfowej importowanego towaru należało dokonać w oparciu o przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 291 z 31.10.2008 r. ze zm.). Załącznik I zawiera Nomenklaturę Scaloną (CN). W przedmiotowym zgłoszeniu celnym importowany przez skarżącą towar został opisany w dwóch pozycjach jako: - liny ze stali węglowej, pokryte cynkiem o przekroju porzecznym od 3 do 12 mm (9.971 rolek); - liny ze stali węglowej, pokryte cynkiem o przekroju porzecznym od 12 do 24 mm (243 rolki). Linom przyporządkowano odpowiednio kody Taric 7312 10 81 13 i 7312 10 83 13. Do zgłoszenia celnego załączono m.in.: morski list przewozowy No: [...], fakturę zakupu nr [...], list przewozowy (packing list), świadectwo pochodzenia z Korei. Towar został zwolniony bez przeprowadzania rewizji celnej (nie pobrano próbek towaru ani nie sporządzono dokumentacji fotograficznej). Po wszczęciu postępowania w sprawie kontroli zgłoszenia celnego skarżąca wniosła o zmianę klasyfikacji towarowej przedmiotowego towaru i zastosowanie pozycji Taric 7312 90 00 90. Powołała się przy tym na oświadczenie eksportera towaru, z którego wynika, że sprowadzone liny stalowe były zakończone pętlą, a także na wiążące informacje taryfowe wydane w innych sprawach. W trakcie postępowania twierdziła, że towar stanowiły liny zakończone pętlą - "zawiesia". Mając powyższe na uwadze podstawową kwestią wymagającą ustalenia w toku prowadzonego przez organy celne postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonych decyzji była klasyfikacja taryfowa importowanego towaru. Zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w brzemieniu na dzień przyjęcia zgłoszenia, pozycja 7312 obejmuje skrętki, liny, kable, taśmy plecione, zawiesia i podobne z żelaza lub stali, nieizolowane elektrycznie. W skład tej pozycji wchodzą kody CN Wspólnotowej Taryfy Celnej: - 7312 10 81 - liny ze stali nierdzewnej niepokryte lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm ale nieprzekraczającym 12 mm oraz, - 7312 10 83 - liny ze stali nierdzewnej niepokryte lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 12 mm ale nieprzekraczającym 24 mm. Z kolei kod CN 7312 90 00 – pozostałe, dotyczy m.in. zawiesi. Do towarów objętych wszystkimi z ww. kodów zastosowanie ma stawka celna 0%. Odpowiednio kody Tarc 7312 10 81 13 i 7312 10 83 13 obejmują ww. liny stalowe pochodzące z Korei, a kod Taric 7312 90 00 90 -- pozostałe (por. http://ec.europa.eu/taxationcustoms/dds2/taric/taric_consultation.jsp?Lang=pl). Kierując się brzmieniem reguł Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w ww. załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 należy przyjąć, że zawiesia nie mogą być klasyfikowane do kodów Tarc 7312 10 81 13 czy 7312 10 83 13. W ocenie Sądu organy w niniejszej sprawie przeprowadziły w sposób należyty postępowanie wyjaśniające i przyjęły właściwą klasyfikację taryfową importowanego towaru. Nie ulega wątpliwości, że z faktury numer [...] z dnia 26 sierpnia 2009 r. oraz z packing list-u z tej samej daty, wynika, że przedmiotem importu były liny stalowe na rolkach o symbolach 6X7+FC, 6X19+FC, 6X37+FC (konstrukcja lin). Ani w opisie zawartym w zgłoszeniu celnym, ani w treści dokumentów dotyczących towaru nie ma wzmianki o tym, że liny wyposażone były w pętelkę, kółko czy inny rodzaj końcówki pozwalający uznać je za zawiesia. Należy przy tym podkreślić, że zgłoszenia celnego dokonywał profesjonalny podmiot, który winien posiadać stosowną wiedzę na temat zasad klasyfikacji taryfowej. Warto wspomnieć, że organy dokonały przeglądu zamieszczonych na stronach internetowych ofert i ustaliły, że symbole 6X7, 6X19 i 6X37 oznaczają splot, zaś symbol FC oznacza rdzeń z włókna naturalnego lub syntetycznego i są charakterystyczne dla standardowych lin stalowych. Zawiesia natomiast charakteryzują się inną konstrukcją, a tym samym dla ich identyfikacji używa się innej symboliki. I tak np.: F - zawiesia dwupętlicowe, FK - zawiesia z kauszami, FKh - zawiesia z ogniwem i hakiem, FIKh - zawiesia jednopętlicowe z hakiem, FKsh - zawiesia z ogniwem, hakiem i szaklą, FKo - zawiesia dwu ogniwowe. Wydruki stron internetowych zawierających te dane znajdują się w aktach sprawy. Sąd podkreśla, że oświadczenie eksportera o tym, iż liny stalowe były wyposażone w pętlę została przedstawiona dopiero po wszczęciu postępowania w sprawie. W szczególności takiej informacji nie ma w zgłoszeniu celnym ani w dokumentach do niego dołączonych. Twierdzenie to z powyższych powodów zostało uznane przez organy za niewiarygodne. Podobnie nie można przyjąć, że wskazane przez skarżącą wiążące informacje taryfowe są miarodajne dla sprawy. Stosownie do art. 12 WKC wiążące informacje taryfowe wydaje się w konkretnej sprawie i tylko w tej sprawie są wiążące. W związku z brakiem danych dotyczących wyglądu towaru, zdjęć, innych opisów nie można stwierdzić, że wymienione przez skarżącą wiążące informacje taryfowe mają jakiekolwiek (nawet orientacyjne) znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy przedmiotowego zgłoszenia celnego. W tych okolicznościach samo oświadczenie eksportera wydane ponad rok po zwolnieniu towaru nie mogło stanowić podstawy do zamiany klasyfikacji taryfowej. Sąd przychyla się zatem do stanowiska organów, że towar został prawidłowo zakwalifikowany w zgłoszeniu celnym do kodów Taric 7312 10 81 13 i 7312 10 83 13. Zmiana klasyfikacji taryfowej - czego domagała się skarżąca - nie była zasadna. W dalszej kolejności należy wskazać, że importowany towar podlegał cłu antydumpingowemu. W dniu przyjęcia zgłoszenia celnego (tj.: 28.10.2009 r.) obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) Nr 734/2009 z dnia 11 sierpnia 2009 r. wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1858/2005 na przywóz lin stalowych i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez przywóz lin stalowych i kabli wysyłanych z Republiki Korei i Malezji, oraz poddające ten przywóz rejestracji (D. Urz. L 208/2009). Stosownie do art. 2 tego rozporządzenia przywóz do Wspólnoty towarów objętych kodami CN 7312 10 81 oraz 7312 10 83 podlegał rejestracji. Stanowiło to podstawę prawną do objęcia rejestracją wskazanego zgłoszenia celnego. W dniu 12 maja 2010 r. weszło natomiast w życie rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 400/2010 z dnia 26 kwietnia 2010 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1858/2005 na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei oraz kończące dochodzenie w odniesieniu do przywozu stalowych lin i kabli wysyłanych z Malezji (Dz. Urz. UE L 117/1 z dnia 11.05.2010 r.). W art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia przewidziano, że ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1858/2005 na przywóz lin stalowych i kabli, w tym lin zamkniętych, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje rozszerzone na przywóz lin stalowych i kabli, w tym lin zamkniętych, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm wysyłanych z Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei, obecnie objętych kodami CN ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 i ex 7312 10 98 (kody TARIC 7312 10 81 13, 7312 10 83 13, 7312 10 85 13, 7312 10 89 13 i 7312 10 98 13), za wyjątkiem produkowanych w wymienionych przedsiębiorstwach. Z kolei w art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia przewidziano, że cło rozszerzone w ust. 1 niniejszego artykułu pobierane jest od przywozu stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei, zarejestrowanych zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 734/2009 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, z wyjątkiem przywozu stalowych lin i kabli produkowanych przez wymienione przedsiębiorstwa. Powyższe było skutkiem stwierdzenia, że ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących z Chin było przedmiotem obchodzenia poprzez przeładunek w Republice Korei. W dniu zgłoszenia kształt instrumentów unijnej polityki antydumpingowej określało rozporządzenie Rady Nr 384/96 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz. U. UE. L 1996. 56.1 ze zmianami). Punkt 22 Preambuły rozporządzenia stanowił, że niezbędne jest zapewnienie, że przywóz będący przedmiotem postępowania może być zarejestrowany, tak aby można było zastosować w stosunku do niego później odpowiednie środki. Artykuł 14 ust. 5 rozporządzenia stanowił zaś, że Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może polecić organom celnym podjęcie odpowiednich kroków w celu zarejestrowania przywożonych towarów, tak aby środki mogły zostać zastosowane w odniesieniu do przywozu od daty rejestracji. Przywożone towary mogą zostać poddane rejestracji na wniosek przemysłu wspólnotowego, który zawiera dostateczne dowody uzasadniające takie działanie. Rejestracja zostaje wprowadzona rozporządzeniem, które określa cel tego działania oraz, gdy jest to właściwe, szacunkową kwotę opłat, które mogłyby być zapłacone w przyszłości. Unormowanie to nie budzi wątpliwości, że rejestracja sprowadzanych towarów prowadzona jest w celu nałożenia na nie w przyszłości ceł antydumpingowych, o ile dochodzenie potwierdzi stosowanie takich praktyk handlowych. Zatem przedsiębiorca wprowadzając na rynek wspólnotowy towar objęty trwającym dochodzeniem antydumpingowym powinien zdawać sobie sprawę, że z rejestracją takiego towaru łączy się możliwość zastosowania w przyszłości podwyższonego cła. Na mocy art. 1 rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 400/2010 w związku z art. 1 ust. 2 ww. rozporządzenia (WE) nr 1858/2005 stawka cła antydumpingowego wynosiła 60,4%. Organy prawidłowo wyliczyły kwoty należności celnych i podatkowych związanych z importem towaru. Przechodząc do zarzutów skargi należy uznać, że są ona chybione, gdyż organy prawidłowo dokonały oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej organy podatkowe zobowiązane są do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Natomiast art. 187 § 1 tej ustawy wymaga by organy zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Ponadto art. 191 ustawy przewiduje, że organ ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Cytowane przepisy mają zasadnicze znaczenie dla oceny czy postępowanie organu podatkowego (celnego) było prawidłowe. W ocenie Sądu organy obu instancji prowadziły postępowanie w zgodzie z tymi przepisami. W sprawie został zebrany stosowny materiał dowodowy i co ważne, został on prawidłowo oceniony. Nie jest prawdą, co twierdzi skarżąca, że rozstrzygnięcie zapadło na podstawie jednego dowodu oraz, że nie zawiera wyraźniej oceny dowodu w postaci oświadczenia eksportera. Organy obu instancji odniosły się do wskazanego oświadczenia i skonfrontowały je z pozostałym materiałem dowodowym. W wyniku tego porównania uznały, że jest ono niewiarygodne. Motywy takiego postępowania zostały przedstawione w rozstrzygnięciach. Przy czym nie jest istotne czy oświadczenie to nazwiemy uzupełnieniem opisu towaru czy też wyjaśnieniem pomyłki. Organy odmówiły wiarygodności temu dowodowi mając na uwadze okoliczności jego przedłożenia przez skarżącą już po wszczęciu postępowania w sprawie kontroli zgłoszenia celnego, jak też treść samego zgłoszenia celnego (oświadczenia wiedzy złożonego przez skarżącą) i brak możliwości zweryfikowania czy przedmiotem importu były zadeklarowane przez skarżącą liny stalowe, czy liny stalowe wyposażone w pętlę. Odnośnie korzystania z informacji zawartych na stronach internetowych to należy przyjąć – jak twierdzi skarżąca – że nie są one miarodajne w zakresie wyglądu i charakterystyki towaru, czy też klasyfikacji taryfowej. Zdaniem Sądu mogły mieć natomiast walor pomocniczy, gdyż wyjaśniają ogólnie przyjęte pojęcia techniczne (symbole), które są zawarte w dokumentach dołączonych do zgłoszenia celnego. Należy podkreślić, że rozstrzygające były dane zawarte w dokumentach, a nie informacja zawarta na stronach internetowych. Skarżąca nie kwestionowała treści umieszczonych na tych stronach oznaczeń. Skarżąca wskazywała również, że nie zwróciła uwagi na opisane wyżej kody Taric, gdyż we wszystkich stosowano zerową stawkę celną. W świetle przedstawionych wyżej rozważań i przepisów kwestia wskazania prawidłowego kodu Taryfy Celnej w zgłoszeniu celnym ma zasadnicze znaczenie. Nie ma tutaj znaczenia wysokość stawiki celnej a jedynie możliwość przyporządkowania towaru do właściwego kodu. W tym kontekście trzeba podkreślić, że zarówno skarżąca jak i przedstawiciel dokonujący zgłoszenia są podmiotami profesjonalnymi, które winny mieć świadomość i wiedzę dotyczącą zasad obrotu międzynarodowego, ponosząc ryzyko i konsekwencje ewentualnych zaniedbań (niewiedzy) czy pomyłek. Zgodnie z art. 127 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne, co oznacza, że organy obu instancji są zobowiązane do pełnego rozpatrzenia danej sprawy. Dotyczy to postępowania wyjaśniającego i dowodowego. W szczególności oznacza to, że organ odwoławczy nie ogranicza się do kontroli decyzji organu niższej instancji ale jest zobowiązany powtórnie rozstrzygnąć sprawę. W ocenie Sądu organy nie naruszyły tego przepisu. Po pierwsze nie jest prawdą, ze organ odwoławczy w decyzji z dnia 7 marca 2011 r. (nr [...]) nadał ofertom zawartym w na stronach internetowych zasadnicze znaczenie w zakresie ustaleń faktycznych. Organ wskazał jedynie, że dokonał dodatkowo przeglądu wskazanych stron internetowych. Po wtóre sąd administracyjny stwierdził nieważności tej decyzji, a organy dalej rozpatrując sprawę nie były związane jakimikolwiek wytycznymi w zakresie korzystania z informacji zawartych na stronach internetowych. Zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zawierają stwierdzenia o przeglądzie stron internetowych, jednak w żadnym wypadku nie prowadzi to do wniosku, że rozpatrzenie sprawy zostało ograniczone do jednej instancji. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając kontrolowane decyzje za zgodne z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.