III SA/Gd 508/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi W. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości uchyla zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 26 marca 2015 r. Wójt Gminy odmówił wszczęcia postępowania w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości. Powyższe postanowienie zostało doręczone W. F. w dniu 30 marca 2015 r. W. F., działając jako kurator spadku, w dniu 7 kwietnia 2015 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016r. nr [...], na podstawie art. 134, art. 141 § 2, art. 144 k.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Organ ustalił, że zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 30 marca 2015 r. Zatem termin przewidziany na złożenie zażalenia upłynął z dniem 6 kwietnia 2015 r. i w tym dniu postanowienie stało się ostateczne. Natomiast zażalenie zostało złożone za pośrednictwem urzędu pocztowego dopiero w dniu 7 kwietnia 2015 r., czyli z uchybieniem terminu. W. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie. Stwierdził, że organ odwoławczy zarzuca mu przekroczenie terminu o jeden dzień, choć sam rozpatrywał sprawę ponad rok. Podał, że nie korzystając z kalendarza pomylił się przy ustaleniu, kiedy upływa termin. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r. , poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg na wyżej wymienione postanowienia skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem kończącym postępowanie, wobec czego możliwe było rozpoznanie niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. W niniejszej sprawie istotne było , czy organ odwoławczy prawidłowo uznał, że skarżący wniósł zażalenie po terminie. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie na postanowienie organu I instancji wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Stosownie do art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W przedmiotowej sprawie bezsporne było, że postanowienie organu I instancji doręczono skarżącemu w dniu 30 marca 2015 r. Niesporne było też , że skarżący zażalenie wniósł w dniu 7 kwietnia 2015 r. Jednak, wbrew stanowisku organu, termin do wniesienia zażalenia nie upłynął w dniu 6 kwietnia 2015 r., lecz w dniu 7 kwietnia 2015 r. Termin siedmiu dni liczony od dnia 30 marca upłynąć powinien w dniu 6 kwietnia. Z uwagi jednak na fakt, że dzień 6 kwietnia 2015 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy ( był to drugi dzień Świąt Wielkanocnych), termin ten uległ przesunięciu na najbliższy następny dzień powszedni. Zgodnie bowiem z art. 57 § 4 k.p.a. , jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Wobec powyższego termin do wniesienia zażalenia upływał nie w poniedziałek 6 kwietnia 2015 r., lecz we wtorek 7 kwietnia 2015 r. Wniesienie przez skarżącego zażalenia w dniu 7 kwietnia 2015 r. nastąpiło zatem w terminie przewidzianym w art. 141 § 2 k.p.a. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 57 § 4 k.p.a. oraz art. 134 k.p.a. Naruszenie powyższych przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, wobec czego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.