III SA/Gd 513/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi P. P., P. W. i W. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 15 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenia długu celnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 15 kwietnia 2014 r. ([...]) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego i z dnia 9 stycznia 2014 r. (nr [...]), którą organ orzekł o klasyfikacji towaru – części drzwi przesuwanych – profile, prowadnice aluminiowe, ramiak do kodu TARIC 7604 29 90 90, oraz części drzwi przesuwanych – okucia do kodu TARIC 8302 42 00 99; określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 6.985 zł oraz orzekł o poborze odsetek. W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne: Decyzją z dnia 9 stycznia 2014 r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego, na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 r. ze zm.) - dalej: "o.p.", art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.), art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6, art. 67, art. 78 ust. 1 i ust. 3, art. 201 ust. 3 w związku z art. 5 ust. 2, art. 213, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L. 302 ze zm.) - dalej: "WKC", art. 3 ust. 1 i ust. 2, art. 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 256 z 1987r. ze zmian), rozporządzenia Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE serii L Nr 282. ze zm.): 1. określił klasyfikacje taryfową towaru: - części drzwi przesuwanych - profile, prowadnice aluminiowe, ramiak - kod TARIC 7604 29 90 90, - części drzwi przesuwanych-okucia - kod TARIC 8302 42 00 99; 2. określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00) podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 6.985 zł; 3. orzekł o poborze odsetek, wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne od ww. kwoty. Rozstrzygnięcie zostało skierowane do P. P., P. W., W. P. będących wspólnikami spółki cywilnej. W uzasadnieniu organ wskazał, że "B" Agencja Celna Sp. z o.o., działająca jako przedstawiciel pośredni Firmy Handlowo-Usługowej "[...]" Spółka Cywilna P. P. P. W. W. P. w N. dokonała wpisu do ewidencji w procedurze uproszczonej towaru sprowadzonego z Chin. W dniu 3 stycznia 2012 r. przedstawiła zgłoszenie celne uzupełniające, które zostało zarejestrowane pod pozycją OGL [...]. Wartość towaru w polu 22 określono na kwotę 46.762,42 USD a towar zwolniono do wnioskowanej procedury, bez rewizji i bez weryfikacji zgłoszenia celnego. W polu 31 zgłoszenia celnego w pozycji 1 zadeklarowano towar "części drzwi przesuwanych - profile, prowadnice aluminiowe, ramiak", natomiast w pozycji 2 "części drzwi przesuwanych - okucia". Został on zaklasyfikowany odpowiednio do kodu TARIC 9403 90 10 90 oraz 8302 10 00 90. Po przeprowadzeniu kontroli w siedzibie przedsiębiorstwa sporządzono protokół kontroli z dnia 17 czerwca 2013 r. (nr [...]), z którego wynikały wątpliwości co do prawidłowości klasyfikacji taryfowej towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym. W dniu 1 października 2013 r. wszczęto postępowanie w sprawie. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego oraz z uwagi na treść Not Wyjaśniających organ doszedł do wniosku, że towaru nie da się taryfikować w ramach pozycji 9403. Dokonując ponownej oceny klasyfikacji wyrobów wykonanych wyłącznie z aluminium z zabezpieczoną powierzchnią przez anodowanie lub laminowanie, klasyfikację towarową ustalił na podstawie reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) oraz uwagi 5(a), uwagi 5(b) do sekcji XV, uwagi 1(b) do działu 76, uwagi 1(b) do podpozycji działu 76 Wspólnej Taryfy Celnej, zgodnie z brzmieniem pozycji 7604 i podpozycji 7604 29 90, obejmującej pozostałe kształtowniki ze stopów aluminium. Organ dodatkowo wskazał, że taka klasyfikacja jest zbieżna z klasyfikacją dokonaną przez Dyrektora Izby Celnej w W.: WIT Nr [...] z dnia 20.10.2010 r., jak również WIT Nr [...] z dnia 31.12.2010 r., które dotyczyły podobnego towaru - kształtowników o jednolitym przekroju poprzecznym wykonanych ze stopów aluminium, przeznaczonych do systemów drzwi przesuwanych. W związku z powyższym towar, sprowadzony i dopuszczony do obrotu indywidualnie, wykorzystywany do produkcji szaf wnękowych oraz systemu drzwi przesuwanych powinien być zaklasyfikowany do kodu TARIC 7604 29 90 90 ze stawką celną 7,5%. W odniesieniu do pozycji 2. należało przyjąć kod TARIC 8302 42 00 99, który jednak nie wpłynął na zmianę stawki celnej. Organ także wskazał, że w sprawie nie zaistniały przesłanki do odstąpienia od poboru odsetek na podstawie art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne. Wspólnicy spółki cywilnej odwołali się od tej decyzji zarzucając, że narusza ona Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz uwagi do Działu 94 oraz do Działu 76 Nomenklatury Scalonej, a ponadto narusza art. 180 § 1 i art. 187 § 1 w zw. z art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne poprzez nierozstrzygnięcie, co do wpływu jaki na dokonanie klasyfikacji podatkowej ma wiążąca informacja taryfowa WIT [...]. Zarzucili także, iż uzasadnienie rozstrzygnięcia jest niezgodne z art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z art. 210 § 4 o.p. oraz wskazali, że zaistniały przesłanki do odstąpienia od pobrania odsetek. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 15 kwietnia 2014 r. (nr [...]) działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p. w związku z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Podkreślił, że aby klasyfikacja danego towaru do pozycji 9403 była możliwa musi być spełniony warunek że mamy do czynienia z meblami lub ich częściami. Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów do Działu 94: "W niniejszym dziale słowo "meble" oznacza: (A) Jakiekolwiek artykuły "przemieszczalne" (nieobjęte bardziej szczegółową pozycją nomenklatury), które charakteryzują się tym, że są przystosowane do umieszczania na podłodze lub podłożu i są głównie przeznaczone do wyposażenia prywatnych mieszkań, hoteli, teatrów, kin, biur, kościołów, szkół, kawiarni, restauracji, laboratoriów, szpitali, gabinetów dentystycznych itp. lub statków, samolotów, wagonów kolejowych, pojazdów mechanicznych, turystycznych przyczep mieszkalnych lub podobnych środków transportowych. (Należy zauważyć, że dla celów niniejszego działu za artykuły "przemieszczalne " uważane są meble, nawet gdy są przeznaczone do przymocowania do podłogi, np. krzesła na statkach). Podobne artykuły (meble do siedzenia, krzesła itp.) do użytku w ogrodach, na placach, promenadach itp. są również objęte tą kategorią przedmiotów". Ponadto: "Niniejszy dział obejmuje tylko części wyrobów, nawet w stanie surowym, objętych pozycjami od 9401 do 9403 i 9405, jeśli są identyfikowalne poprzez ich kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów objętych wyżej wymienionymi pozycjami. Są one klasyfikowane w niniejszym dziale, jeśli nie są gdzie indziej bardziej szczegółowo ujęte". Natomiast zgodnie z Notami Wyjaśniającymi odnoszącymi się do pozycji 9403: "Niniejsza pozycja obejmuje meble i ich części, nieobjęte poprzednimi pozycjami. Obejmuje ona meble ogólnego użytku (np. kredensy, gabloty, stoły, stojaki na telefony, biurka, sekretarzyki, biblioteczki i inne meble z półkami włącznie z pojedynczymi półkami przedstawianymi ze wspornikami do mocowania ich do ściany), a także meble specjalnego zastosowania". Organ stwierdził, że do pozycji 9403 Taryfy celnej mogą być klasyfikowane towary, które spełniają powyższe kryteria, tj. są meblami lub ich częściami w rozumieniu wyżej przywołanych sformułowań, są przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów objętych tą pozycją, jak również nie zostały objęte inną pozycją Taryfy celnej. W niniejszej sprawie przedmiotem importu były części drzwi przesuwnych - profile, prowadnice, ramiaki wykonane z aluminium. Jak wynika z pism stron większa część tych towarów jest przeznaczona do bezpośredniej sprzedaży jako towar handlowy, natomiast pozostała część jest wykorzystywana jako składnik systemów drzwi przesuwnych, których produkcją zajmuje się F.H.U. [...]. Wyroby są wykorzystywane przy budowie szaf wnękowych oraz systemu drzwi przesuwnych, co nie oznacza, że należy je uznać za części mebli w rozumieniu Taryfy celnej. Zarówno szafy wnękowe, jak i wszelkiego rodzaju zabudowy, przy których znajdują one zastosowanie nie stanowią mebla (artykułu przemieszczalnego) w rozumieniu Taryfy celnej, a tylko takie mogą być klasyfikowane do pozycji 9403. Nie ulega wątpliwości, że nie stanowią mebla, który może być przestawiany w dowolny sposób, gdyż są przygotowywane pod konkretny wymiar i miejsce, natomiast system drzwi przesuwa się po torach dolnych i górnych które są mocowane odpowiednio do podłogi i sufitu. Zatem przypisanie spornego towaru do kodu TARIC 9403 90 10 90 nie można uznać za prawidłowe. Biorąc pod uwagę cechy importowanego towaru, brzmienie pozycji 7604 i 9403 Taryfy celnej wraz z uwagami i notami wyjaśniającymi do nich oraz Regułę 1 i 6 ORINS należy przyjąć, iż przedmiotowe części drzwi przesuwnych wykonane z aluminium, należy klasyfikować do kodu TARIC 7604 29 90 90. Organ odwoławczy uznał za chybione zarzuty odwołania dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych. W szczególności wskazał, że wiążąca informacja taryfowa WIT [...] została przywołana w piśmie z dnia 21 czerwca 2013 r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Celnego w odpowiedzi na protokół kontroli, a więc do innego organu. Na żadnym etapie postępowania przed Naczelnikiem Urzędu Celnego strony nie wnioskowały o przeprowadzenie jakichkolwiek dowodów czy ustaleń. Ponadto wskazał, że decyzje WIT mają moc wiążącą jedynie w sprawach, w których je wydano. Wymieniona wiążąca informacja taryfowa nie dotyczy towarów stanowiących przedmiot niniejszego postępowania, jak również strony nie są jej adresatem. Nie ma wątpliwości co do stanu towaru tj. jego rodzaju, budowy, użytych materiałów, zastosowania itp., zatem nie ma potrzeby przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Jeżeli zaś chodzi o sprzeczności pomiędzy wiążącymi informacjami taryfowymi krajowymi a niemieckim WIT-em to nie ulega wątpliwości, że jakiekolwiek rozbieżności w ocenie organów celnych dotyczące towarów takich samych bądź podobnych nie są korzystne z punktu widzenia dążenia do jednolitości postępowania, to niemniej jednak okoliczność ta nie może pozbawiać organu prowadzącego postępowanie możliwości dokonania własnej, odmiennej oceny. Jedną z zasad postępowania w sprawach podatkowych (celnych) jest bowiem zasada prawdy obiektywnej, która wymaga dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego mającego być podstawą wydawanego rozstrzygnięcia. Ponadto nie można nie zauważyć, że sporne WIT-y dotyczą innych towarów, tj. polskie wiążące informacje taryfowe dotyczą kształtowników do montażu systemu drzwi przesuwnych natomiast WIT niemiecki odnosi się do profilu pionowego do szafy stanowiącego funkcjonalnie konieczną część zewnętrznej klatki szafy. Zdaniem organu odwoławczego zasadne było pobranie odsetek na podstawie art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne, gdyż strony nie udowodniły, iż podanie błędnych danych w zgłoszeniu celnym nie było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z zaniedbania czy świadomego działania. Wspólnicy Firmy Handlowo-Usługowej [...] Spółka Cywilna P. P. P. W. W. P. zaskarżyli powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się jej uchylenia, jak również uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie: 1) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Uwag i Not Wyjaśniających do działu 94 oraz do działu 76 Nomenklatury Scalonej, w związku z nieprawidłowym ustaleniem, że przedmiotem importu nie były części mebli, co doprowadziło do nieprawidłowego zakwalifikowania spornych towarów do kodu taryfy TARIC 7604 29 90 90; 2) art. 67 i art. 214 ust. 1 WKC poprzez ustalenie należności celnych przywozowych nie wg stanu towaru z dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, lecz na podstawie przeznaczenia jakie spornym towarom nadał importer; 3) art. 120, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne poprzez nieprawidłowe ustalenie, że przedmiotem importu nie były części mebli w rozumieniu Taryfy celnej, co jest sprzeczne ze stanem faktycznym sprawy; 4) art. 9 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, kiedy zaistniały rozbieżności pomiędzy WIT [...] WIT [...] oraz WIT [...]. W uzasadnieniu skarżący podniesli, że w trakcie postępowania stanowisko organów w sprawie ewoluowało. W protokole kontroli z dnia 17 czerwca 2013 r. przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w N. kontrolujący główny nacisk kładli na kwestię "przycinania na odpowiedni wymiar" (dalszej obróbki towaru), jako element determinujący klasyfikację spornych wyrobów. Nie było natomiast przedmiotem rozważań czy szafy wnękowe odpowiadają definicji mebli w rozumieniu Taryfy celnej. W dalszej kolejności jednak podstawą do rozstrzygnięcia organu odwoławczego, abstrahując od niewyartykułowanych motywów rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, było jednak ustalenie, że towary nie stanowią części mebli, co stanowiło konsekwencję uznania, że szafy wnękowe nie są meblami w rozumieniu Taryfy celnej. Skarżący wskazali też na nielogiczny, ich zdaniem, sposób rozumowania przyjęty przez organ drugiej instancji, który z jednej strony wskazuje, że o zaklasyfikowaniu towaru decyduje stan z chwili dokonania zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, z drugiej zaś strony towary klasyfikuje do pozycji CN 7604 na podstawie informacji o sposobie ich wykorzystania przez skarżących; w szczególności na podstawie informacji ze strony internetowej co do przedmiotu działalności. Skoro o klasyfikacji wyrobu rozstrzyga jego stan z chwili zgłoszenia do odpowiedniej procedury, to klasyfikacja ta nie może być określana na bazie ustalenia do czego importer dane wyroby przeznacza. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest więc fakt, że importowane towary są przygotowywane pod konkretny wymiar i miejsce, czy też mocowane do podłogi lub sufitu. Powołując się na treść uwag do Działu 76 Nomenklatury Scalonej skarżący wyrazili pogląd, że do pozycji CN 7604 należy zaliczać wyłącznie kształtowniki o swoistym charakterze uniwersalnym, nie zaś te kształtowniki, które de facto stanowią części innych wyrobów począwszy od momentu ich wyprodukowania. Organ celny drugiej instancji klasyfikując sporne wyroby do pozycji CN 7604 wywodzi, że meble to wyłącznie artykuły przemieszczanie - czyli takie, które mogą być "przestawiane w dowolny sposób". Tymczasem takie rozumienie przemieszczalności jest niedopuszczalne w świetle Not Wyjaśniających do działu CN 94., z których wynika, że fakt przymocowania mebla do podłogi nie przekreśla jego charakteru jako artykułu przemieszczalnego. Nadto z punktu widzenia określenia prawidłowej klasyfikacji towaru do kodu CN istotne znacznie ma przeznaczenie towaru lub jego funkcja. Nie jest jednak tak, jak twierdzi organ odwoławczy, że o przeznaczeniu wyrobu decyduje sposób faktycznego jego wykorzystania. Decydujące znaczenia ma okoliczność dla jakich celów producent dany towar wytworzył. Innymi słowy dla jakiego przeznaczenia lub funkcji towar został wyprodukowany. Wyroby objęte zgłoszeniem celnym nie stanowią kształtowników o swoistym ogólnym przeznaczeniu, które w procesie zastosowania miałyby być przystosowywane do szczególnych rodzajów konstrukcji lub wykończeń, w tym mebli. Są to kształtowniki będące częściami, zasadniczo w stanie surowym, wyłącznie mebli i jako takie powinny być klasyfikowane do pozycji CN 9403. Decydują o tym zwłaszcza ich szczególne cechy konstrukcyjne i właściwości (wymiary, kształt, wytrzymałość etc.) oraz przeznaczenie (funkcja) do wytwarzania mebli swobodnie przemieszczalnych. To właśnie dzięki temu, że wyroby te są częściami mebli możliwe jest ich wykorzystanie w systemach drzwi przesuwnych oraz szafach wnękowych. Szafy wnękowe oraz systemy drzwi przesuwnych nie wymagają skomplikowanego procesu montażu. Jeżeli nawet mocowane są do ścian budynku (podłóg, sufitów) to odbywa się to w taki sposób, że ich demontaż i przemieszczenie w inne miejsce jest możliwe w dowolnym czasie bez uszkodzenia lub istotnej zmiany demontowanego mebla. Mamy bowiem do czynienia z prostym montażem poprzez przywieszenie na kołkach lub przykręcenie śrub. Co więcej często mebel jest wpasowywany w określoną przestrzeń bez mocowania - ściany mebla przylegają do ścian budynku, a prowadnice montowane są wewnątrz mebla. Nie każde przymocowanie do sufitu lub podłogi należy uznać za niedopuszczalne w perspektywie cechy, czy też kryterium przemieszczalności mebla. Nawet gdyby uznać, że wytwarzane ze spornych wyrobów systemy drzwi przesuwnych instalowane w szafach oraz szafy wnękowe nie odpowiadają definicji mebli w rozumieniu Taryfy celnej to nie powoduje to przekreślenia charakteru wyrobów jako części mebli, ponieważ zostały one wyprodukowane jako części mebli i takie jest ich zasadnicze przeznaczenie. Skarżący zauważyli, że z jednej strony organ odwoławczy wskazuje na zakres zastosowania wiążącej informacji taryfowej, odmawiając skarżącym prawa do powoływania się na WIT [...] ze względu na jego skierowanie go do innego podmiotu, z drugiej zaś strony w przypadku tożsamego działania organu pierwszej instancji (powoływanie się na WIT Nr [...] oraz WIT Nr [...], których adresatem skarżący również nie są) nie dostrzega nic nieprawidłowego. Podkreślili przy tym, że WIT [...] odnosi się do tej samej co sporne towary kategorii produktów. Różnica polega na tym, że organy niemieckie produkt ten uznały za cześć mebla, organy polskie zaś taki sam produkt uznają za profil aluminiowy z meblami w żaden sposób nie związany. W sprawie mamy więc do czynienia z istnieniem rozbieżnych Wiążących Informacji Taryfowych i w związku z tym organ celny powinien zainicjować odpowiednią procedurę, a do czasu jej zakończenia powstrzymać się z wydawaniem rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 15 października 2014 r. uczestnik postępowania – "B" Sp. z o.o. w G. wniosła o uwzględnienie skargi podnosząc, że organy celne dokonały klasyfikacji spornego towaru na podstawie sposobu jego wykorzystywania a nie właściwości naruszając tym samym art. 67 oraz 214 WKC oraz twierdząc, że "szafy wnękowe stanowią samodzielne szafy, zrobione na wymiar, które mogą zostać ustawione i przymocowane do ściany nie tylko we wnęce ściennej". Spółka wyraziła stanowisko, że powołany przez skarżących WIT Nr [...] dotyczy towaru tej samej kategorii, co towar stanowiący przedmiot importu. Dodatkowo powołał się także na WIT Nr [...]. W odpowiedzi na skargę, a następnie na pismo uczestnika postępowania, Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 kwietnia 2014 r. (nr [...]) utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 9 stycznia 2014 r. (nr [...]), którą organ orzekł o klasyfikacji towaru (tj. części drzwi przesuwanych); określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 6.985 zł oraz orzekł o poborze odsetek. Mianowicie, zaskarżoną decyzją organ celny rozstrzygnął w sprawie klasyfikacji taryfowej objętego zgłoszeniem celnym z dnia 3 stycznia 2012 r. (zgłoszenie zarejestrowane pod nr [...]) towaru, określając dla zaimportowanych przez skarżącego produktów – części drzwi przesuwanych klasyfikację taryfową do kodu TARIC 7604 29 90 90 (tak w odniesieniu do profili, prowadnic aluminiowych, ramiaków) oraz do kodu TARIC 8302 42 00 99 (tak w odniesieniu do . Należy w tym miejscu wskazać, że okoliczności faktyczne sprawy były bezsporne między stronami. Przedmiotem importu były wyroby wykonane wyłącznie z aluminium z zabezpieczoną powierzchnią przez anodowanie lub laminowanie. W sensie funkcjonalnym towar ten stanowiły profile (o dł. 5,0 m do 5,4 m i wadze od ok. 1 kg do 3,6 kg), prowadnice (poziom komorowy dolny o dł. 5,1 m i wadze 2,458 kg oraz poziom górny o dł. 5,1 m i wadze 1,097 kg), ramiak (o dł. 5,1 m i wadze 0,801 kg) oraz okucia mające zastosowanie przy realizacji systemów drzwi przesuwanych wykonywanych przez skarżącego przy budowie szaf wnękowych (garderób) lub przeznaczone do odsprzedaży przez skarżącego innym podmiotom, wyłącznie z branży meblarskiej. W ocenie skarżącego przedmiotowy towar winien być sklasyfikowany jako: 1/ części drzwi przesuwanych, tj. profile, prowadnice aluminiowe, ramiak do kodu TARIC 9403 90 10 90 – "Pozostałe meble i ich części – z metalu"; 2/ części drzwi przesuwanych, tj. okucia do kodu TARIC 8302 10 00 90 – "Oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli (...) – zawiasy". W ocenie natomiast organu przedmiotowy towar winien być sklasyfikowany jako: 1/ części drzwi przesuwanych, tj. profile, prowadnice aluminiowe, ramiak do kodu TARIC 7604 29 90 90 – "Pozostałe kształtowniki ze stopów aluminium"; 2/ części drzwi przesuwanych, tj. okucia do kodu TARIC 8302 42 00 99 – "Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły, nadające się do mebli". Mając powyższe na uwadze należy w tym miejscu wskazać, że prawidłowość dokonanej przez organy celne klasyfikacji towaru wskazanego w punkcie 2. nie była w toku postępowania kwestionowana przez skarżącą i w ocenie Sądu rozstrzygnięcie w tym zakresie nie narusza prawa. Istota sporu pomiędzy skarżącą spółką i organami celnymi w niniejszej sprawie dotyczyła sklasyfikowania towaru wymienionego w punkcie 1., opisanego przez skarżącą jako "części drzwi przesuwanych - profile, prowadnice aluminiowe, ramiak". Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U.UE. L. 92. 302.1 ze zm.), zwanego dalej "WKC", należności celne ustalane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 87. 256.1). Załącznik I do tegoż rozporządzenia zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje. Załącznik ten jest zmieniany co roku, bowiem zgodnie z treścią art. 12 rozporządzenia Rady nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Wspomniane rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego. W niniejszej sprawie zgłoszenia celnego dokonano w dniu 3 stycznia 2012 r., a w tej dacie obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L. Nr 287, poz. 1). Zgodnie z regułami 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej ORINS) tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów (...), zaś klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Stosując powyższe reguły organy celne odwołały się do uwagi 5a i 5b do Sekcji XV (METALE NIESZLACHETNE I ARTYKUŁY Z METALI NIESZLACHETNYCH) oraz uwagi 1b do działu 76 i uwagi 1b do podpozycji Działu 76 Wspólnej Taryfy Celnej klasyfikując sporny towar (aluminiowe profile, prowadnice i ramiak) do pozycji 7604 - podpozycji 7604 29 90 - kodu TARIC 7604 29 90 90. W uwadze 1(b) do działu 76 (Aluminium i artykuły z aluminium) czytamy: W niniejszym dziale następujące wyrażenia posiadają przypisane im znaczenia – Kształtowniki: Wyroby walcowane, wyciskane, ciągnione, kute lub kształtowane, w zwojach lub nie, o jednolitym przekroju poprzecznym na całej swej długości, które nie odpowiadają definicjom sztab, prętów, drutu, blach grubych, blach cienkich, taśm, folii, rur lub przewodów rurowych. Wyrażenie to obejmuje także wyroby odlewane lub spiekane o tych samych kształtach, które zostały po wyprodukowaniu obrobione (inaczej niż przez zwykłe przycinanie lub usuwanie zgorzeliny), pod warunkiem że podczas obróbki nie przyjęły one charakteru artykułów lub wyrobów objętych innymi pozycjami. W konsekwencji organy – mając na uwadze właściwości produktu posiadane w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego (zgodnie z art. 67 WKC) - dokonały w sposób następujący klasyfikacji celnej przedmiotowego towaru: 7604 Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium: 7604 10 – Z aluminium niestopowego: – Ze stopów aluminium: 7604 21 00 – – Kształtowniki drążone 7604 29 – – Pozostałe: 7604 29 10 – – – Sztaby i pręty 7604 29 90 – – – Kształtowniki. W ocenie Sądu dokonana przez organy celne klasyfikacja została dokonana prawidłowo a przy wydaniu zaskarżonych decyzji organy celne nie naruszyły przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania (w szczególności powołanych w skardze) w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując klasyfikacji przedmiotowych produktów organy zgodnie z art. 67 WKC wzięły pod uwagę stan towaru w dniu zgłoszenia go do odprawy celnej (tj. w dniu 3 stycznia 2012 r.), a ten – zarówno jego budowa jak też materiał, z którego był wykonany (profile, prowadnice i ramiaki wykonane z aluminium o długości 5,0 m oraz 5,4 m) – wskazywał na to, że należało przedmioty te zaklasyfikować do pozycji 7604 Wspólnotowej Taryfy Celnej. W szczególności organy wykluczyły – wbrew twierdzeniom skarżącej i uczestnika postępowania – że w stanie w jakim zostały sporne towary przedstawione do odprawy celnej mogą być one identyfikowalne do pozycji 9403 Wspólnotowej Taryfy Celne ("Pozostałe meble i ich części"), tj. stanowić części konkretnego mebla. W tym kontekście w ocenie Sądu organy nie naruszyły Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Uwag i Not Wyjaśniających do Działu 94 poprzez nie zakwalifikowanie przedmiotowego towaru (aluminiowych profili, prowadnic i ramiaka) jako części mebli. Organy wyjaśniły, że zgodnie z uwagą 2. do Działu 94 Sekcji XX artykuły (inne niż części) określone w pozycjach od 9401 do 9403 klasyfikowane są do tych pozycji tylko wtedy, gdy są przystosowane do umieszczenia na podłodze lub na ziemi. Z tego powodu, aby zaklasyfikować dany produkt do mebli należy posłużyć się definicją zgodną z Notami Wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Zgodnie z ww. Notami do Działu 94 meble należy rozumieć jakiekolwiek artykuły "przemieszczalne" (nieobjęte bardziej szczegółową pozycją nomenklatury), które charakteryzują się tym, że są przystosowane do umieszczania na podłodze lub podłożu. (...). (Należy zauważyć, że dla celów niniejszego działu za artykuły "przemieszczalne" uważane są meble, nawet gdy są przeznaczone do przymocowania do podłogi, np. krzesła na statkach). Dokonując wykładni powyższego zapisu Not Wyjaśniających organy przyjęły, że meble, co do zasady, to artykuły przemieszczalne, a jedynie wyjątkowych sytuacjach artykuły przymocowane do podłoża (np. ze względu na bezpieczeństwo użytkowników). W tym kontekście organy odwołując się do wyjaśnień skarżącej wskazały, że importowane artykuły stanowią elementy budowy drzwi przesuwnych i służą m.in. do produkcji szaf wnękowych. Tym samym w momencie importu przedmiotowe profile, prowadnice i ramiaki stanowiły elementy do produkcji np. części szafy wnękowej. W tym zakresie organy wskazały, że "szafa wnękowa" charakteryzuje się specyficznymi cechami odbiegającymi od mebli – stanowi wydzieloną poprzez drzwi przesuwne przestrzeń pomieszczenia, w której mogą być zainstalowane półki, wieszaki, kosze itp. W kontekście rozważania zasadności taryfikacji ww. artykułów do pozycji 9403 Wspólnotowej Taryfy Celnej organy zwróciły także uwagę na fakt, że importowane elementy mogą również służyć do budowy drzwi do garderoby, czy też oddzielenia pomieszczeń. Tym samym importowane elementy w postaci wyżej opisanych profili, prowadnic czy też ramiaków nie są identyfikowalne jako części konkretnego mebla. Klasyfikacja produktów do Działu 94 jest możliwa tylko w przypadku, gdy w dniu dokonania zgłoszenia będą one w postaci rozpoznawalnej jako meble w stanie niezmontowanym. Ponadto, w uwadze 1(d) do Działu 94 zostało wskazane, że wykluczone są z niego części ogólnego przeznaczenia określone w uwadze 2. do Sekcji XV, z metali nieszlachetnych. Ponadto wyjaśniono, że zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do pozycji 9403 pozycja ta nie obejmuje wyposażenia budowlanego (np. ram, drzwi, półek) do szaf itp., przeznaczonych do zabudowania w ścianach. Z kolei w Notach Wyjaśniających do Działu 94 znajduje się informacja, że niniejszy dział obejmuje tylko części wyrobów, nawet w stanie surowym, objętych pozycjami od 9401 do 9403 i 9405. jeśli są identyfikowalne poprzez ich kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów objętych wyżej wymienionymi pozycjami, przy czym są one klasyfikowane w niniejszym dziale, jeśli nie są gdzie indziej bardziej szczegółowo ujęte. Jeżeli zatem jakakolwiek część jest bardziej szczegółowo opisana w nomenklaturze taryfowej, to jest bezwarunkowo wykluczona z Działu 94. Organy przyjęły, że przedmiotowe profile, prowadnice i ramiaki aluminiowe nie posiadały w momencie importu cech wykazujących ich przeznaczenie do mebli (bądź wyłącznie do mebli). Po pierwsze, organy stwierdziły, że w dniu dokonania zgłoszenia celnego nie można przyjąć, że sporne towary są identyfikowalne jako części konkretnego mebla (są rozpoznawalne jako część konkretnego mebla w stanie niezmontowanym). Po drugie, należy zauważyć, że importowane towary (abstrahując od faktu, czy – jako wykorzystywane przez skarżącą w procesie budowy szaf wnękowych – stanowiłyby w tym wypadku część mebla) mogły znajdować zastosowanie nie tylko do budowy mebli (szaf wnękowych) ale np. jako przesuwane drzwi do garderób bądź też drzwi oddzielające pomieszczenia. W tej sytuacji organy przyjmując, że przedmiotowe towary w dniu zgłoszenia celnego nie stanowiły części konkretnego mebla, mając na uwadze właściwości towaru (wykonanie z aluminium) uznały, że stanowią w istocie kształtowniki ze stopów aluminium i jako przedmioty bardziej szczegółowo ujęte w Dziale 7604, sklasyfikowały je do pozycji 7604 29 90 90. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu ustalenie stanu faktycznego sprawy i jego ocena w kontekście określenia klasyfikacji celnej przedmiotowego towaru zostały dokonane przez organy w sposób prawidłowy, bez naruszenia powołanych w skardze art. 120, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 o.p. Ponieważ – jak zostało powyżej zaznaczone – klasyfikacja celna przez organy została dokonana wg stanu (właściwości) towaru z dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, a nie na podstawie przeznaczenia jakie spornym towarom nadał importer czy też sposobu jego wykorzystywania, przeto nie sposób uznać za zasadny zarzutu naruszenia w sprawie art. 67 i art. 214 ust. 1 WKC. Rozważania organów nt. przeznaczenia czy wykorzystywania spornych produktów spowodowane były odniesieniem się do stanowiska prezentowanego przez skarżącego, że towary te stanowiły części mebli podlegające klasyfikacji do pozycji 9403. Odnosząc się do przywołanych przez skarżącą Wiążących Informacji Taryfowych (WIT) należy wskazać, że zgodnie z art. 12 ust. 2 WKC wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru. WIT nie jest zatem aktem prawnym wiążącym wszystkie osoby zgłaszające podobnego typu wyroby, dlatego może być jedynie pomocą przy klasyfikacji taryfowej, jednocześnie nie może determinować stanowiska organów celnych innego państwa członkowskiego przy dokonywaniu samodzielnej oceny prawidłowości dokonanej przez zgłaszającego klasyfikacji. W tym kontekście należy stwierdzić, że organ I instancji jedynie posiłkowo (uzupełniająco) przywołał WIT-y: Nr [...] z dnia 20 października 2010 r. i Nr [...] z dnia 31 grudnia 2010 r. dotyczące podobnego towaru, tj. kształtowników o jednolitym przekroju poprzecznym wykonanych ze stopów aluminium i przeznaczonych do systemów drzwi przesuwanych. Nie dokonał na ich podstawie rozstrzygnięcia w przedmiocie określenia klasyfikacji towarowej – takie wnioskowanie przeprowadził na podstawie przepisów obowiązującego prawa, tj. przepisów rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 87. 256.1) i rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L. Nr 287, poz. 1). Odnosząc się natomiast do zarzutu art. 9 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE. L.1993.253.1), dalej zwanej "RWKC", należy zauważyć, że sporne WIT-y dotyczą różnych towarów. Polskie wiążące informacje taryfowe dotyczą kształtowników do montażu systemu drzwi przesuwnych o różnych długościach, a powołany w skardze niemiecki WIT Nr [...], a także przywołany w piśmie uczestnika postępowania WIT Nr [...], odnoszą się do profilu pionowego do szafy stanowiącego funkcjonalnie konieczną część zewnętrznej klatki (ramy) szafy. Jest to element (część) konkretnego mebla, 19-calowej metalowej szafy, który jest gotowym wyrobem, a zatem stanowi innego rodzaju towar aniżeli stanowiący przedmiot importu (który nie jest częścią konkretnego mebla). Tym samym nie mogło być mowy o różnej klasyfikacji, a w konsekwencji o konieczności interwencji w trybie art. 9 RWKC. Mając powyższe na uwadze Sąd nie dopatrzył się wadliwości zaskarżonych decyzji uzasadniających uwzględnienie skargi na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. i w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.