III SA/Gd 515/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 13 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia na studia doktoranckie oddala skargę. Decyzją z dnia 12 lutego 2015 r., nr [...] Komisja Rekrutacyjna Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu [...], na podstawie art. 196 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.) oraz uchwały Senatu Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r. w sprawie zasad i trybu przyjmowania kandydatów na stacjonarne i niestacjonarne studia trzeciego stopnia (doktoranckie) na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015, w wyniku przeprowadzonego dodatkowego postępowania rekrutacyjnego postanowiła przyjąć B. B. (dalej jako: strona, skarżąca) na I rok Studiów Doktoranckich z Zakresu Pedagogiki i Nauk o Polityce w roku akademickim 2014/2015. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia wskazano, iż na podstawie art. 107 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej jako "k.p.a.", odstąpiono od uzasadnienia decyzji jako uwzględniającej w całości żądanie strony. Decyzja została doręczona stronie dnia 17 lutego 2015 r. Pismem z dnia 16 lutego 2015 r. strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że decyzja organu I instancji zapadła w wyniku decyzji Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 1 grudnia 2014 r. o uchyleniu wcześniejszej decyzji Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu [...] z dnia 8 października 2014 r. o przyjęciu strony na studia doktoranckie i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Strona wskazała, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania - rozmowy kwalifikacyjnej, uzyskała 22 pkt (wynik wyższy o 1 pkt w stosunku do wyniku z postępowania rekrutacyjnego przeprowadzanego we wrześniu 2014 r.), co kwalifikuje ją na czwartą pozycję wśród osób przyjętych na studia (wyższej o 2 pozycje w stosunku do pierwotnej pozycji na liście rankingowej). Na wynik końcowy składać się miały: ocena zamierzeń naukowych (maksymalnie do zdobycia 10 pkt), dotychczasowe osiągnięcia (5 pkt), stopień orientacji w dziedzinie planowanych studiów (10 pkt) oraz dodatkowe kwalifikacje i umiejętności (5 pkt), a także zbieżność proponowanego tematu z potrzebami rozwojowymi Wydziału (2 pkt). Zdaniem strony, w związku z ponownym niedopełnieniem przez Komisję Rekrutacyjną postanowień § 10 pkt 3 w/w uchwały szczegółowa punktacja nie jest jej znana, przez co nie może się do niej odnieść. W ocenie strony najprawdopodobniej nie zostały jej przyznane 2 pkt za zbieżność proponowanego tematu z potrzebami rozwojowymi Wydziału, które zostały przewidziane w uchwale, a których nie otrzymała w pierwotnym, wrześniowym postępowaniu, co wynikało wprost z Protokołu z postępowania kwalifikacyjnego na Studia Doktoranckie z Zakresu Pedagogiki i Nauk o Polityce na Wydziale Nauk Społecznych [...] w roku akademickim 2014/2015. Ponadto strona podniosła, że doszło do uchybień formalnych, tj. postępowanie rekrutacyjne przeprowadzone przez Komisję odbyło się w dniu 11 lutego 2015 r., a którego wyniki zostały ogłoszone co najmniej dzień po tej dacie (wywieszona na tablicy w dziekanacie WNS [...] rankingowa lista kandydatów została okraszona datą 11 lutego, pomimo tego, że na przesłanej decyzji widnieje data 12 lutego) oraz wysłane kandydatom 13 lutego (data ze stempla pocztowego). Tym samym zdaniem strony, lista nie mogła zostać wywieszona 11 lutego, gdyż rozmowa kwalifikacyjna odbywała się w późnych godzinach popołudniowych, rozmowy trwały prawie do godziny 17:45, a do tak późnej godziny nie pracowały w ferie międzysemestralne osoby zatrudnione w dziekanacie. Strona powołała się również na opinie wydane przez prof. zw. dr hab. T. S. oraz prof. dra hab. J. N. z których wynika, w ocenie strony, ich negatywny stosunek do strony. Decyzją z dnia 13 kwietnia 2015 r., nr [...] Rektor Uniwersytetu [...] po rozpoznaniu odwołania - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 196 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w związku z § 12 ust. 1 i 2 uchwały Senatu Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r. - utrzymał w całości w mocy decyzję organu niższej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ II instancji wskazał, iż Komisja Rekrutacyjna Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu [...] 11 lutego 2015 r. ponownie przeprowadziła dla strony postępowanie rekrutacyjne, a dnia 12 lutego 2015 r. wydała decyzję o przyjęciu strony na studia doktoranckie przyznając 22 pkt, tym samym kwalifikując stronę na czwartym miejscu listy rankingowej. W postępowaniu rekrutacyjnym można było uzyskać maksymalnie 10 pkt za ocenę zamierzeń naukowych, 5 pkt za dotychczasowe osiągnięcia, 10 pkt za stopień orientacji w dziedzinie planowanych studiów i 5 pkt za dodatkowe kwalifikacje i umiejętności, co daje sumę 30 pkt. Zgodnie z treścią załącznika nr 2 do w/w uchwały nr [...] projekty zbieżne z potrzebami rozwojowymi Wydziału są premiowane 2 dodatkowymi pkt przy zachowaniu maksymalnego pułapu 30 pkt. Zgodnie z opinią Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej, prof. dra hab. T. S. nieprzyznanie przez Komisję punktów za zgodność proponowanej tematyki badawczej z kierunkami rozwoju Instytutu jest efektem oceny szczegółowych aspektów projektu badawczego przez członków Komisji będących pracownikami Instytutu Politologii, do czego członkowie Komisji są uprawnieni. Zarzuty dotyczące daty ogłoszenia listy rankingowej i daty wydania decyzji, w ocenie organu odwoławczego, są bezzasadne i nie znajdują odzwierciedlenia w przepisach k.p.a. Organ wyjaśnił, że Komisja Rekrutacyjna przeprowadziła rozmowy kwalifikacyjne 11 lutego i tego samego dnia po południu, lecz w innym miejscu, w gabinecie dyrektora Instytutu Politologii, przeliczyła punktację i sporządziła listę rankingową. Następnego dnia została wydana decyzja, pod którą, zgodnie z § 11 ust. 2 w/w uchwały, podpisali się wszyscy członkowie Komisji. Następnego dnia decyzja została wysłana do strony. Data stempla pocztowego, tj. 13 lutego wynika z organizacji pracy kancelarii nadawczo-podawczej w Uniwersytecie [...], gdzie pisma wychodzące dostarczone do kancelarii do godz. 14:00 wysyłane są kolejnego dnia. Co do dalszych zarzutów odnośnie braku obiektywizmu członków Komisji co do osoby strony skarżącej organ wyjaśnił, że Komisja Rekrutacyjna powoływana jest przez dziekana danego wydziału. W jej skład wchodzą samodzielni nauczyciele akademiccy będący specjalistami w zakresie dziedziny prowadzonych studiów doktoranckich, a w związku z tym posiadają kwalifikacje, aby w dokładny, rzetelny i merytoryczny sposób sprawdzić stopień wiedzy kandydata w zakresie tematyki studiów, jak i koncepcji jego rozprawy doktorskiej. Koncepcja rozprawy doktorskiej strony skarżącej została oceniona przez Komisję na maksymalną liczbę punktów, więc powoływany przez stronę brak obiektywizmu i niechętna postawa członków Komisji jest jej subiektywną oceną, która w świetle przyznanych punktów, nie znajduje uzasadnienia. Ponadto zdaniem organu z przedstawionych przez stronę nagrań z rozmowy kwalifikacyjnej nie wynika, że była ona atakowana przez członków Komisji. Zgodnie z przyjętą formą postępowania rekrutacyjnego, czyli rozmową kwalifikacyjną, stronie były zadawane pytania związane z zakresem pracy oraz dziedziną studiów. Zadaniem kandydata jest odpowiadanie na pytania w jak najdokładniejszy sposób. Na koniec organ wyjaśnił, że zgłaszany przez stronę zarzut dotyczący możliwości porównania przebiegu rozmów rekrutacyjnych wszystkich kandydatów nie może zostać uwzględniony, gdyż zgodnie z § 10 ust. 1 uchwały wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne, a nie sam przebieg rozmów rekrutacyjnych. Ponadto, strona nie może postulować uchylenia innych prawomocnych decyzji wydanych w postępowaniu rekrutacyjnym dotyczących innych osób, gdyż zgodnie z art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie, więc interes prawny przysługuje danemu kandydatowi jedynie w jego własnej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku B. B. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji, ponowne przeprowadzenie procedury rekrutacyjnej dla wszystkich kandydatów oraz powołania nowej Komisji Rekrutacyjnej, w skład której powinni wejść niezależni i obiektywni członkowie - podnosząc te same zarzuty co w odwołaniu. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu w szczególności zarzuciła: 1) niedopełnienie warunków niezbędnych do prawidłowego wydania decyzji administracyjnej; 2) niestosowanie się przez organy Uniwersytetu [...] do postanowień Kodeksu postępowania administracyjnego; 3) nieustosunkowanie się przez organy do wszystkich okoliczności, jakie zaszły w toku przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego i które były przedmiotem odwołania. Skarżąca wskazała, że członkowie Komisji Rekrutacyjnej powinni zostać wyłączeni z dalszego postępowania po uchyleniu pierwszej decyzji w sprawie. Wynika to z treści art. art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. i ma związek z postawami prof. T. S. oraz prof. J. N. zaprezentowanymi w sporządzonych przez nich opiniach. Ponadto, przeciwko członkom Komisji Rekrutacyjnej powinny zostać wszczęte dochodzenia służbowe oraz postępowania dyscyplinarne, co oznacza, że zgodnie z art. 24 § 1 pkt 6 k.p.a. powinni zostać wyłączeni od udziału w postępowaniu. Zauważyła, że w dniu 23 grudnia 2014 r., podczas rozmowy z prof. T. S., dostała do wglądu swoją teczkę z postępowania rekrutacyjnego, jednak nie zawierała ona żadnego protokołu. Ponadto wcześniej poprzez swojego narzeczonego – P. B. prosiła o kopie wszystkich dokumentów, które zaistniały w sprawie i nie naruszają ochrony danych osobowych osób trzecich będących stronami w postępowaniu rekrutacyjnym. Kwestia ta jest niezwykle istotna, ponieważ profesor poinformował stronę, iż w trakcie postępowania wyjaśnienia składała pracownica dziekanatu Wydziału Nauk Społecznych - mgr M. D. Skoro nie sporządzono protokołu z jej wyjaśnień, doszło do naruszenia art. 67 § 2 pkt 2 k.p.a. Brak było również opinii radcy prawnego [...]. Uniwersytet [...] naruszył art. 77 § 1 k.p.a., co widać po uzasadnieniu decyzji Rektora o uchyleniu w całości decyzji Komisji Rekrutacyjnej o przyjęciu na studia doktoranckie i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Komisję, w której stwierdzono, że: "uwzględnienie zarzutu odwołania, dotyczącego podpisania zaskarżonej decyzji przez członka Komisji Rekrutacyjnej nieuczestniczącego w rozmowie kwalifikacyjnej przeprowadzonej przez Komisję z odwołującym się kandydatem, umożliwia od odstąpienia od uzasadnienia decyzji w zakresie pozostałych zarzutów". Podobnie naruszono art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ w uzasadnieniu nie odniesiono się do wszystkich podnoszonych wobec postępowania uwag. Nadto skarżąca, nie została zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin, mimo takiej konieczności wynikającej z art. 79 § 1 k.p.a. W trakcie przeprowadzanego postępowania nie była informowana o komunikacji pomiędzy organami Uniwersytetu [...], choć powinno mieć to miejsce zgodnie z art. 106 § 2 k.p.a. Organ rozpatrujący odwołanie nie wykorzystał możliwości, o jakich mowa w art. 86 k.p.a. Skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. postępowanie powinno być wznowione, ponieważ w wydawaniu decyzji uczestniczyli zarówno pracownicy, jak i de facto cały organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24 i art. 27 k.p.a. Co więcej, Uniwersytet [...], mimo ciężaru gatunkowego niektórych zarzutów wobec postępowania rekrutacyjnego, nie zawiadomił o wszczęciu postępowania oraz o toczącym się postępowaniu prokuratury. W trakcie rozmowy z prof. S. w dniu 23 grudnia 2014 r. skarżąca była zmuszona do wysłuchania specyficznej formy kazania na temat swojego postępowania zawierającego zwroty, że postępując w ten sposób daleko nie ujedzie. Ponadto skarżąca podniosła, że zdaniem mgr K. B., redaktora czasopisma "Zeszyty Naukowe Uczelnianej Rady Doktorantów Uniwersytetu [....] w [...]", przesłany do tegoż czasopisma artykuł jej autorstwa "Wpływ wojny domowej w Syrii na bezpieczeństwo Bliskiego Wschodu" był zbyt słaby. Tak mieli orzec - na podstawie streszczenia, nie samego artykułu - recenzenci czasopisma w liczbie "kilkunastu". Niestety nieznani z imienia i nazwiska. Zdaniem skarżącej nie było by w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że mgr K. B. zna się z prof. J. N., chociażby z Komisji Wyborczej Uniwersytetu [...], którego ten drugi był wieloletnim pracownikiem naukowym. W odwołaniach skarżąca zgłaszała określone działania członków Komisji Rekrutacyjnej oraz pozostałych kandydatów, które nosiły znamiona naruszeń prawa, co oznacza, że w przypadku członków Komisji Rekrutacyjnej były one równoznaczne ze skargą, o której mowa w art. 227 k.p.a. Dalej zwróciła uwagę na treść załącznika nr 2 do uchwały Senatu [...] nr [...] odnoszących się do rekrutacji na Studia Doktoranckie z Zakresu Pedagogiki i Nauk o Polityce. W rubryce "Zasady punktacji postępowania rekrutacyjnego (punktacja)" kategorie wymienione są w punktach od 1 do 5, lecz tylko przy pierwszej kategorii "Ocena zamierzeń naukowych", przy punkcie 1 zastrzeżono, że 10 punktów to maksymalna punktacja. W przypadku innych kategorii można uznać, że wystąpienie choć jednego osiągnięcia powinno skutkować przyznaniem określonej dla kategorii liczby punktów, tj. "Dotychczasowe osiągnięcia": 0 lub 5 pkt, "Stopień orientacji w dziedzinie planowanych studiów": 0 lub 10 pkt, "Dodatkowe kwalifikacje i umiejętności": 0 lub 5 pkt, "Projekt zbieżny z potrzebami rozwojowymi Wydziału": 0 lub 2 pkt. W przypadku innych kierunków - za wyjątkiem prowadzonych również przez Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu [...], Studia Doktoranckie z Zakresu Psychologii (s. 15 - 16) - skala przyznawanych punktów w poszczególnych kategoriach jest precyzyjnie ustalona. Stosownie do § 1 pkt 4 regulaminu Studiów Doktoranckich w Uniwersytecie [....] rok akademicki na studiach doktoranckich rozpoczyna się 1 października i kończy 30 września. Oznacza to, że postępowanie w sprawie zostało rozciągnięte praktycznie na pół roku akademickiego, co w zasadniczy sposób mogło utrudnić studiowanie. Należy również zwrócić uwagę na treść § 24 pkt 2 ust 1 regulaminu, zgodnie z którym obowiązkiem kierownika studiów doktoranckich jest organizowanie rekrutacji na studia doktoranckie i podawanie do publicznej wiadomości kryteriów kwalifikacji kandydatów na studia doktoranckie, zgodnie z zasadami określonymi w odrębnych przepisach, co zostało naruszone. Zgodnie natomiast z § 1 zarządzenia Rektora Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie przyznawania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie [...] stypendia doktoranckie na pierwszym roku studiów doktoranckich przyznawane są w oparciu o wynik postępowania rekrutacyjnego. Wskazuje się w tym zarządzeniu, że stypendium doktoranckie na pierwszym roku studiów może być przyznane doktorantowi, który osiągnął bardzo dobre wyniki w postępowaniu rekrutacyjnym (bez doprecyzowania jak należy owe dobre wyniki rozumieć). Co więcej, zgodnie z § 2 w/w zarządzenia, wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego składa się do kierownika studiów doktoranckich do 20 października każdego roku akademickiego. Uniemożliwia to składanie wniosku przez osoby, względem których toczyło się postępowanie odwoławcze. Ponadto, ewentualne przedłużenie tego terminu z uwagi na szczególny charakter sytuacji, w jakiej znalazłby się kandydat odwołujący się od decyzji komisji rekrutacyjnej, a następnie ubiegający się o stypendium, nie dawałoby gwarancji rzetelnego rozpatrzenia wniosku. Ponadto skarżąca polemizowała ze stanowiskiem, iż istnieje różnica między oceną wystawianą przez dwie osoby, które zadają pytania, a oceną wystawioną przez sześć osób, z których trzy zadają pytania. Tym samym, zdaniem strony, skąd wiadomo czy prof. G. P. nie zapytałby któregokolwiek z 12 innych kandydatów, na które nie znaliby odpowiedzi lub ich odpowiedź nie byłaby satysfakcjonująca. Podsumowując stwierdziła, że organy Uniwersytetu [...] usilnie unikają ustosunkowania się do próśb o konkretyzację kategorii w ramach których przydziela się punkty kandydatom, zwłaszcza w kwestii "stopnia orientacji w dziedzinie planowanych studiów" oraz "dodatkowych kwalifikacji i umiejętności". Organy te nie chcą również zwrócić uwagi na niską punktację przyznawaną skarżącej w kategoriach, które należy zakwalifikować za najbardziej uznaniowe. Całe postępowanie uznała jako nastawione na wyciszenie sprawy przy zastosowaniu najmniej dotkliwych konsekwencji wobec członków Komisji Rekrutacyjnej. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [....] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Zdaniem organu odwoławczego nietrafny jest pogląd skarżącej, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy skład Komisji Rekrutacyjnej powinien być zmieniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość zastosowanej procedury. Sąd, rozpatrując sprawę nie podejmuje zatem merytorycznego rozstrzygnięcia w zakresie praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa, lecz ogranicza się do stwierdzenia, czy w świetle ustalonego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego dopuszczalne było wydanie decyzji podlegającej ocenie. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny legalności zaskarżonych rozstrzygnięć organów uczelni, Sąd nie stwierdził naruszeń prawa skutkujących koniecznością ich eliminacji z obrotu prawnego w oparciu o przesłanki określone w art. 145 § 1 p.p.s.a. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 13 kwietnia 2015 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu [...] z dnia 12 lutego 2015 r., nr [...] o przyjęciu skarżącej – B. B. na I rok Studiów Doktoranckich z Zakresu Pedagogiki i Nauk o Polityce na Wydziale Nauk Społecznych w roku akademickim 2014/2015. Zaskarżona decyzja uwzględniała żądanie strony w całości, gdyż skarżąca ubiegała się o przyjęcie na studia doktoranckie z zakresu Pedagogiki i Nauk o Polityce na Wydziale Nauk Społecznych i została na przedmiotowe studia doktoranckie przyjęta. Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięć organów uczelni były przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", oraz przepisy - podjętej przez Senat Uniwersytetu [...] w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 196 ust. 2 tej ustawy - uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r. w sprawie zasad i trybu przyjmowania kandydatów na stacjonarne i niestacjonarne studia trzeciego stopnia (doktoranckie) w Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015. Zgodnie z art. 196 ust. 2 ustawy rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu. Warunki i tryb rekrutacji na studia doktoranckie oraz ich formy określa w uczelni senat, a w jednostce naukowej - rada naukowa jednostki. Przepis art. 169 ust. 5 stosuje się odpowiednio. Uchwałę podaje się do publicznej wiadomości nie później niż do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego, w którym rozpoczyna się rok akademicki, którego uchwała dotyczy (ust. 2). Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie (ust. 3). Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, odpowiednio do rektora lub dyrektora jednostki naukowej. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie, o których mowa w ust. 2. Decyzja rektora lub dyrektora jednostki naukowej jest ostateczna (ust. 4). Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne (ust. 5). Z przedstawionych akt postępowania w sprawie rekrutacji skarżącej na studia doktoranckie wynika, że powołaną w podstawie i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rektora Uniwersytetu [...] uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r. w sprawie zasad i trybu przyjmowania kandydatów na stacjonarne i niestacjonarne studia trzeciego stopnia (doktoranckie) w Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015 - zwaną dalej "uchwałą" - określono limity przyjęć i szczegółowe zasady postępowania rekrutacyjnego na stacjonarne i niestacjonarne studia prowadzone na poszczególnych wydziałach Uniwersytetu [...]. W § 3 uchwały wskazano, że postępowanie rekrutacyjne ma charakter konkursowy (ust. 1). Elementami postępowania rekrutacyjnego mogą być m.in. pisemna opinia opiekuna pracy magisterskiej, pisemna opinia przyszłego opiekuna naukowego/promotora pracy doktorskiej, list polecający, rozmowa kwalifikacyjna, egzamin pisemny lub ustny z wybranych dziedzin, dotychczasowe wyniki uzyskane na studiach, dotychczasowe osiągnięcia naukowe i zawodowe, list motywacyjny (ust. 2). Szczegółowe zasady postępowania rekrutacyjnego na poszczególne studia doktoranckie - określone przez Senat, na wniosek rady podstawowej jednostki organizacyjnej - zawiera załącznik nr 2 do niniejszej uchwały (ust. 3). Natomiast § 4 uchwały stanowi, że wyniki postępowania rekrutacyjnego są liczone w skali punktowej (ust. 1), natomiast przyjęcie kandydatów na I rok studiów doktoranckich następuje na podstawie wyników postępowania rekrutacyjnego, określonego w ust. 1, z uwzględnieniem limitu przyjęć, określonego w załączniku nr 1 do niniejszej uchwały. Formą postępowania kwalifikacyjnego na studia w tym trybie było złożenie projektu pracy i odbycie rozmowy kwalifikacyjnej. W postępowaniu rekrutacyjnym można było uzyskać maksymalnie 10 punktów za "ocenę zamierzeń naukowych", 5 punktów za "dotychczasowe osiągnięcia", 10 punktów za "stopień orientacji w dziedzinie planowanych studiów" oraz 5 punktów za "dodatkowe kwalifikacje i umiejętności" (maksymalna łączna ilość punktów - 30), przy czym projekty zbieżne z potrzebami rozwojowymi Wydziału premiowane były 2 dodatkowymi punktami przy zachowaniu maksymalnego pułapu 30 punktów. W uchwale wskazano, że ocena w tych zakresach odbywa się na podstawie złożonej dokumentacji oraz rozmowy kwalifikacyjnej. Orzekając w niniejszej sprawie o przyjęciu skarżącej na wskazany kierunek studiów doktoranckich w roku akademickim 2014/2015 organy uczelni wyjaśniły, że z uwagi na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 1 grudnia 2014 r. (L.dz. [...]), w wyniku przeprowadzonego w dniu 11 lutego 2015 r. dodatkowego postępowania rekrutacyjnego - skarżąca uzyskała 22 punkty i została zakwalifikowana czwartym miejscu rankingowej - co pozwoliło na jej przyjęcie na studia doktoranckie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w skład Komisji Rekrutacyjnej weszli samodzielni nauczyciele akademiccy będący specjalistami w zakresie dziedziny prowadzonych przez Wydział studiów doktoranckich, posiadający kwalifikacje, aby w jak najdokładniejszy sposób sprawdzić stopień wiedzy kandydata w zakresie tematyki studiów, jak i koncepcji jego rozprawy doktorskiej. Komisja, stosownie do § 8 ust. 1 uchwały, została powołana przez dziekana Wydziału. Weryfikacja odbywała się w formie postępowania rekrutacyjnego, czyli rozmowy kwalifikacyjnej, w trakcie której członkowie Komisji mają prawo stawiać pytania związane z zakresem pracy kandydata oraz dziedziny studiów. W związku z zarzutami odwołania, organ - powołując się na treść znajdującej się w aktach opinii Kierownika Studiów Doktoranckich w zakresie Pedagogiki i Nauk o Polityce z dnia 17 marca 2015 r., a jednocześnie Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej prof. T. S. - wskazał, że koncepcja rozprawy doktorskiej (będąca podstawą rozmowy kwalifikacyjnej) została oceniona przez Komisję na maksymalną liczbę punktów. Tym samym powoływanie się na "nieobiektywną i niechętną postawę członków Komisji" jest subiektywną oceną strony, która nie znajduje uzasadnienia. Ponadto, z przedstawionych przez skarżącą nagrań rozmowy kwalifikacyjnej nie wynika aby była ona "atakowana" przez członków Komisji. Zgodnie z przyjętą formułą postępowania rekrutacyjnego (rozmowa) w jej trakcie były zadawane pytania związane z zakresem pracy oraz dziedziną studiów. W ocenie organu odwoławczego rozmowa kwalifikacyjna została przeprowadzona w sposób prawidłowy i zgodnie z wyznaczonym jej celem. Natomiast jak wynika z ww. opinii "nieprzyznanie przez Komisje punktów za zgodność proponowanej tematyki badawczej z kierunkami rozwoju Instytutu jest efektem oceny szczegółowych aspektów projektu badawczego przez członków komisji będących pracownikami Instytutu Politologii", do czego, jak podniósł organ, członkowie komisji są uprawnieni. Ponadto, wpisywanie punktacji za tego rodzaju zgodność do rubryki "innych osiągnięć" (czyli kategorii "dodatkowe kwalifikacje i umiejętności") wynika z tego powodu, że z w treści uchwały wskazano, że suma punktów nie może przekraczać 30, co byłoby trudne do utrzymania w przypadku ich ujęcia w odrębnej kolumnie. W protokole z dnia 11 lutego 2015 r. z dodatkowego postępowania kwalifikacyjnego na studia doktoranckie zawarta jest tabela, która określa poszczególne kryteria i ilość przyznanych skarżącej punktów (vide: - k. 103 akt administracyjnych). Trzeba podkreślić, że w opinii tej podniesiono również, że zaprezentowana przez kandydatkę wiedza uzyskała wysoką ocenę Komisji (czego rezultatem jest przyjęcie na studia doktoranckie), a wynik postępowania był bardzo dobry. Wobec powyższego rozstrzygnięcie organów uczelni w zakresie wyniku postępowania rekrutacyjnego i uzyskanej przez kandydatki punktacji z rozmowy kwalifikacyjnej nie powinno budzić wątpliwości. Organ odwoławczy odniósł się m.in. do kwestii podnoszonej przez skarżąca w odwołaniu ilości punktów za projekt pracy doktorskiej w kontekście zbieżności projektu z potrzebami rozwojowymi Wydziału i uzasadnił stanowisko organów uczelni w tym zakresie w sposób wystarczający i przekonujący. Nie może ujść uwadze, że argumentacja skargi związana z punktacją zmierzała do zakwestionowania ilości otrzymanych punktów, która w ocenie skarżącej, powinna być wyższa. Skarżąca przy tym wskazywała na możliwość otrzymania stypendium doktoranckiego. Nie można jednak przesądzić czy otrzymany wynik nie pozwalałby na przyznanie stronie takiego stypendium. Wskazywane przez stronę unormowania nie wyłączają możliwości złożenia wniosku przy jednoczesnym odwołaniu się od decyzji. Wysuwane przez stronę wnioski są nieuprawnione, w tym o braku gwarancji rzetelnego rozpoznania wniosku o przyznanie stypendium. Nie można też podzielić poglądu, że zapis zawarty w regulaminie studiów doktoranckich [...], o tym że rok akademicki na studiach doktoranckich zaczyna się 1 października i kończy 30 września, w zasadniczy sposób utrudnia studiowanie. Niemniej należy tu zauważyć, że jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie podjęła studiów doktoranckich, na które została przyjęta kwestionowaną przez nią decyzją (pomimo składania odwołań i skargi do tut. Sądu). Kontynuując to, bardzo dobry wynik uzyskany w postępowaniu rekrutacyjnym i wysoka ocena wiedzy skarżącej nie mogą przemawiać za brakiem obiektywizmu czy stronniczością członków Komisji. Jak i za istnieniem przesłanek przemawiających za wyłączeniem członków Komisji, których to skarżąca upatruje w ich postawach i w sporządzonych przez nich opiniach (kwestia ta będzie jeszcze przedmiotem dalszych rozważań). Można tu jedynie wskazać, że jak wynika z wyjaśnień prof. T. S. (opinia z 17 marca 2015 r. i 5 maja 2015 r. załącznik do odpowiedzi na skargę) jego wypowiedzi podczas rozmowy w dniu 23 grudnia 2014 r. stanowiły reakcję na fakt nagrywania rozmów z pracownikami naukowymi i administracyjnymi Uniwersytetu [...] bez ich uprzedzenia i były tylko osobistą wypowiedzią nie związaną z procedowaniem. Nagrywanie rozmów bez powiadomienia o tym osób nagrywanych, rażąco bowiem narusza obyczaje akademickie i zasady zaufania. Mimo, że skarżąca zarzuciła nie przekazanie jej wszystkich dokumentów (w tym brak wyjaśnień złożonych przez M. D. i opinii radcy prawnego dotyczącej nagrywania), to trudno upatrywać w takim postępowaniu naruszenia, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Poza sporem było, że w dniu 23 grudnia 2014 r. została jej przekazana część dokumentów z przebiegu rekrutacji (vide: - k.106 akt administracyjnych), Nie można się zgodzić ze stanowiskiem reprezentowanym przez skarżącą, jakoby zapis dotyczący zasad (skali) punktacji postępowania rekrutacyjnego na studia doktoranckie na Wydziale Nauk Społecznych z zakresu Pedagogiki i Nauk o Polityce (załącznik nr 2 do uchwały) należało wykładać w ten sposób, że ilość punktów przyznanych w określonych kategoriach miałaby stanowić alternatywę braku punktów ("0") bądź przyznania ich w wysokości przewidzianej dla danej kategorii (maksymalnej liczby punktów). Zdaniem Sądu, należy przyjąć za uzasadnioną możliwość "elastycznego" punktowania przez Komisję Rekrutacyjną - w ramach przewidzianej maksymalnej ilości punktów - określonych zagadnień związanych z przyjęciem kandydata na studia doktoranckie; w szczególności o stopniowalności oceny kandydata może świadczyć zapis: "Stopień orientacji w dziedzinie planowanych studiów - 10 pkt", który musi zostać oceniony w skali od 0 do 10 punktów, a nie na zasadzie alternatywy 0 albo 10 punktów. Sąd kontrolując niniejszą sprawę nie dopatrzył się także innych, zarzucanych przez skarżącą, naruszeń prawa, w szczególności w zakresie formułowanych zarzutów dotyczących uchybienia przez organy uczelni przepisom postępowania rekrutacyjnego w kontekście powoływanych przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej: "k.p.a." oraz przepisów uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r. Należy zaznaczyć, że stosownie do art. 207 § 1 ustawy, do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oznacza, że pewne jego regulacje znajdą zastosowanie wprost, inne z pewnymi modyfikacjami, natomiast jeszcze inne z uwagi na specyfikę podmiotu jakim jest uczelnia publiczna nie będą miały zastosowania przed tym organem, który tylko pełni funkcję organu administracji publicznej w ściśle określonym zakresie spraw wyznaczonych w art. 207 ust. 1 ustawy. W orzecznictwie prezentowany jest natomiast pogląd, że decyzja organów uczelni, w kontekście wyrażonej w art. 70 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkół wyższych, nie musi spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej. Dokonując analizy tego zagadnienia uznać należy, że odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (o którym mowa w art. 207 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym) polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 157/14, LEX nr 1531831). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę powyższy pogląd w pełni podziela i stwierdza, że zarówno podlegająca obecnie kontroli decyzja Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 13 kwietnia 2015 r., jak też poprzedzająca ją decyzja Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu [...], opisane wyżej wymogi spełniają. W ocenie Sądu decyzje te zostały uzasadnione w sposób prawidłowy, a w szczególności decyzja organu odwoławczego, która - w świetle sformułowanych w odwołaniu zgodnie z art. 196 ust. 4 zd. 2 ustawy zarzutów - odniosła się co do wskazywanych przez kandydatkę naruszeń warunków i trybu przeprowadzonej w jej przypadku rekrutacji, tym samym zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. należy uznać za chybiony. Także powoływane w skardze zarzuty dotyczące nieprawidłowości przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego w świetle powoływanych naruszeń przepisów k.p.a. oraz uchwały, nie mogły stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonych decyzji. W szczególności, w sprawie nie został naruszony art. 24 § 1 pkt 5 i 6 oraz § 3 k.p.a. Przede wszystkim należy wskazać, że żaden z powołanych przepisów nie mógł znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie z jednej strony z uwagi na "odpowiedniość" stosowania przepisów k.p.a. w rozstrzyganych przez organy uczelni indywidualnych sprawach studentów, z drugiej zaś z uwagi na to, że de facto żadna z opisanych w powołanych przepisach sytuacji nie zaistniała. Należy wyjaśnić, że przesłanką wyłączenia pracownika organu określoną w art. 24 §1 pkt 6 k.p.a. nie może być w żadnym wypadku subiektywne odczucie o konieczności wszczęcia postępowania służbowego bądź dyscyplinarnego wobec danej osoby, a jedynie fakt wszczęcia takiego postępowania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1084/12, LEX nr 1274144). Z kolei przepis art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie wymaga wyłączenia pracowników organów I instancji na etapie ponownego rozpatrzenia sprawy, po uchyleniu poprzedniego rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy. Rozpatrzenie sprawy ponownie nie jest bowiem udziałem w "wydaniu zaskarżonej decyzji" (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 446/15, LEX nr 1666095). Przenosząc zatem powyższą tezę na realia rozpoznawanej sprawy, ponowne rozpoznanie sprawy przez Komisję Rekrutacyjną i wydanie decyzji o przyjęciu kandydatki na studia doktoranckie, nie daje podstawy do stosowania art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. W sprawie nie mógł też znaleźć zastosowania art. 24 § 3 k.p.a. W myśl § 8 uchwały postępowanie rekrutacyjne przeprowadza komisja rekrutacyjna powoływana w trybie określonym przez Statut, natomiast w skład komisji rekrutacyjnej wchodzą: kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej studia lub inna upoważniona przez dziekana osoba, kierownik studiów doktoranckich i co najmniej jeden przedstawiciel z grona opiekunów naukowych doktorantów. Abstrahując od faktu, iż stosowanie przepisów procedury administracyjnej - z uwagi na autonomię uczelni - może podlegać pewnym ograniczeniom, fakt powołania 6-osobowej Komisji Rekrutacyjnej i przeprowadzenia "ponownej" w dniu 11 lutego 2015 r. rozmowy kwalifikacyjnej w szerszym gronie, niż to miało miejsce podczas pierwszej rozmowy kwalifikacyjnej w dniu 16 września 2014 r., miało - w ocenie Sądu - charakter gwarancyjny i służyło zapewnieniu, tak bezstronnego jej przeprowadzenia, jak też bezstronnego podjęcia przez Komisję decyzji w sprawie przyjęcia skarżącej na studia doktoranckie. W tym kontekście - w ocenie Sądu - organ odwoławczy zasadnie przyjął, że zarzuty dotyczące niechętnego stosunku Komisji do skarżącej (a więc także członków Komisji wnioskowanych do wyłączenia - prof. T. S. oraz prof. J. N.) nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy, stanowiąc jej subiektywną ocenę. Także przebieg rozmowy w dniu 23 grudnia 2014 r., o której była już mowa, nie daje podstaw - wbrew twierdzeniom skarżącej - do przyjęcia braku obiektywizmu prof. T. S. czy też Komisji w procedurze rekrutacji skarżącej. W związku z powyższym brak też było podstaw do stwierdzenia naruszenia przez organy uczelni art. 145 § 1 pkt 3, a także powoływanych przepisów art. 225 § 1, art. 227 oraz art. 183 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu, w sprawie nie zostały naruszone także pozostałe przepisy k.p.a. W szczególności organy uczelni nie miały - jak twierdzi skarżąca - podstaw do podjęcia w trybie art. 61 § 2 k.p.a. postępowań w imieniu innych osób, które nie znalazły się na liście przyjętych z uwagi na uzyskany wynik. Każda z ww. osób miała bowiem prawo w trybie art. 196 ust. 4 ustawy zaskarżyć rozstrzygnięcie Komisji Rekrutacyjnej. Organy nie naruszyły także art. 67 § 1, § 2 pkt 2 oraz art. 79 k.p.a., gdyż w postępowaniu rekrutacyjnym organy uczelni nie podejmowały i nie dokumentowały żadnych czynności dowodowych w zakresie przesłuchania strony, świadka czy biegłego, gdyż obowiązująca procedura rekrutacyjna określona w uchwale nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r. nie wprowadzała takiego wymogu. W ocenie Sądu, w sprawie nie zostały także naruszone przepisy procedury rekrutacyjnej uregulowane w ww. uchwale w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, w tym unormowania § 10. Przepis ten stanowi, że wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne (ust. 1). Wyniki postępowania rekrutacyjnego są ogłaszane w postaci list wywieszanych w miejscu urzędowania komisji rekrutacyjnych. Mogą być równocześnie zamieszczone w formie elektronicznej na stronie internetowej Uniwersytetu [...] (ust. 2). Kandydaci mają prawo wglądu, w obecności członka komisji, do dokumentów swojego postępowania rekrutacyjnego w terminie trzech dni od daty wywieszenia listy zakwalifikowanych kandydatów, w godzinach wyznaczonych przez przewodniczącego komisji. Termin ten należy podać do wiadomości kandydatów wraz z ogłoszeniem wyników postępowania rekrutacyjnego (ust. 3). W kontekście powołanego przepisu należy wskazać, że z akt sprawy wynika, że wyniki postępowania rekrutacyjnego, (tj. rankingowa lista kandydatów wraz z punktacją po postępowaniu kwalifikacyjnym z uwzględnieniem dodatkowego postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzonego na skutek wydania decyzji Rektora [...] z dnia 1 grudnia 2014 r.) zostały ogłoszone w dniu 11 lutego 2015 r. po zakończeniu pracy Komisji Rekrutacyjnej. Jak wskazał organ odwoławczy Komisja przeprowadziła rozmowy kwalifikacyjne w dniu 11 lutego 2015 r. i tego samego dnia po południu lecz w innym miejscu, w gabinecie dyrektora Politologii, przeliczyła punktację i sporządziła listę rankingową. Następnego dnia - 12 lutego 2015 r. została wydana decyzja, która została wysłana stronie. Data stempla pocztowego (nosząca datę 13 lutego 2015 r.) wynika z organizacji pracy kancelarii nadawczo - podawczej. Jednak ze zdjęć znajdujących się w aktach sprawy list rankingowych ogłoszonych w dniu 11 lutego 2015 r. (vide: k. - 143 i 144 akt administracyjnych) nie wynika, aby na listach została zamieszczona informacja o terminie i godzinach, w których kandydaci mieliby prawo wglądu, w obecności członka komisji, do dokumentów swojego postępowania rekrutacyjnego. Jeśli nawet w tym postępowaniu organu upatrywać naruszeń ww. uchwały, to uznać należy, że nie mogły one mieć wpływu na wynik kontrolowanej sprawy. Podobnie jak inne uchybienia wskazywane w skardze. Należy tu zauważyć, że nie każde naruszenie prawa pozwala Sądowi na uchylnie decyzji w całości lub w części. Unormowanie zawarte w art. 145 § 1 pkt 1) a, b, c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi o naruszeniu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszeniu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku powoływania się na naruszenie przepisów prawa, skuteczne podniesienie zarzutów w tym zakresie wymaga wykazania, że powołane naruszenie miało wpływ lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (nie mogą to być hipotetyczne twierdzenia strony). Istotne jest, że skarżąca istnienia takiego wpływu na wynik sprawy, nie wykazała. W ocenie Sądu, również materiał dowodowy sprawy nie pozwala na stwierdzenie istnienia takiego charakteru naruszeń w przedmiotowej sprawie. Nie można uznać, aby przywołane przez stronę uchybienia, w świetle poczynionych rozważań, miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy. Dlatego brak było podstaw do wzruszenia i wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Na zakończenie trzeba ponownie zaznaczyć, że skarżąca zakwestionowaną i będącą przedmiotem kontroli sądowej decyzją, została przyjęta na studia doktoranckie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za nieuzasadnioną i w oparciu o przepis art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak sentencji wyroku.