III SA/Gd 518/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 maja 2015 r., [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia oddalić wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 lipca 2015 r. Wyrokiem z dnia 20 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 518/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 maja 2015 r., sygn. akt [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Wnioskiem z dnia 23 lipca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wystąpiło o wykładnię powyższego wyroku. W uzasadnieniu wskazano, że wątpliwości Kolegium budzi rozstrzygnięcie sądowe uchylające zaskarżone postanowienie, gdyż w przypadku uznania, iż rozpoczął się bieg termin do wniesienia odwołania, a więc - jak stwierdził WSA - nie jest możliwe merytoryczne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu od wniesienia odwołania, to jedynym możliwym rozstrzygnięciem zdaniem Kolegium powinna być odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Takie rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zostało wydane. W związku z powyższym organ wniósł o wyjaśnienie jakie - zdaniem Sądu - powinno zostać wydane rozstrzygnięcie w powyższej sytuacji po uprawomocnieniu się w/w wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) Sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Potrzeba wyjaśnienia treści wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji postanowienia lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. Wyjaśnienie wątpliwości nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może zmierzać również do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. W ramach wykładni nie mieści się także żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, nie występuje. W uzasadnieniu wyroku przedstawiono bowiem pogląd prawny, z którym organ wnioskujący o wykładnię wyroku zdaje się nie zgadzać. W tej sytuacji to wniesienie skargi kasacyjnej stanowi właściwy tryb działania strony postępowania przed sądem administracyjnym. Na marginesie tylko wskazać należy, że oczywiście bezcelowe jest rozstrzyganie przez organ administracji wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, któremu strona w istocie nie uchybiła, lecz pozostawała w mylnym przekonaniu, że tak się stało. Rzeczą organu odwoławczego jest w tej sytuacji przystąpienie do rozpatrzenia tego odwołania i poinformowanie odwołującego się o tym, że odwołanie wniesiono w terminie. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku organu o wykładnię wyroku sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.