III SA/Gd 522/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 14 maja 2014r. nr [...] postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę L. K. na uchwałę Rady Miejskiej w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, wniósł od powyższego postanowienia skargę kasacyjną. Wnioskiem z dnia 17 lipca 2014r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Podał, że nie jest w stanie ponieść kosztów opłaty od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2014r. wydanym przez referendarza sądowego umorzono postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy. Od powyższego postanowienia L. K. wniósł sprzeciw. Sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, wobec czego, zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie jest bezprzedmiotowy, bowiem skarżący w niniejszej sprawie jest ustawowo zwolniony od ponoszenia opłat. Sprawa ze skargi radnego na uchwałę rady gminy stwierdzającą wygaśnięcie jego mandatu jest sprawą wyborczą w rozumieniu art. 204 Ordynacji wyborczej do rad gmin, rad powiatów i sejmików województwa i postępowanie sądowoadministracyjne toczące się w tej sprawie jest wolne od opłat sądowych (patrz: postanowienie NSA z dnia 2.10.2013r., sygn. akt II OZ 790/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z tych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia