III SA/Gd 528/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia 4 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w służbie więziennej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. K. (dalej jako: "strona", "skarżący") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia 4 maja 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia 12 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia strony ze służby w Służbie Więziennej w związku z nieprzydatnością do służby stwierdzoną w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej. W piśmie procesowym z dnia 26 maja 2015 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnił, iż możliwość wyrządzenia znacznej szkody dotyczy przede wszystkim skutków finansowych. Rodzina skarżącego składa się z czterech osób: żony i dwójki małoletnich dzieci. Jedynym źródłem dochodu jest praca na podstawie umowy cywilnoprawnej zawarta w dniu 25 lutego 2015 r. z wynagrodzeniem miesięcznym w wysokości 700 zł brutto. Strona obciążona jest kredytem hipotecznym w Banku Millennium, którego rata oscyluje na poziomie 1500 zł/miesięcznie. Z uwagi na wykonanie zaskarżonej decyzji strona skorzystała z możliwości zawieszenia spłaty kredytu na okres 6 miesięcy tj. do jesieni 2015 r. Dalsze jego nie spłacanie spowoduje wypowiedzenie umowy kredytowej, a w konsekwencji licytację nieruchomości i pozbawienie dachu nad głową czteroosobowej rodziny. Strona nie posiada żadnych oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy wskazać, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zatem zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została już wykonana. Nie można bowiem spowodować odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji. Innymi słowy, skoro postanowienie sądu administracyjnego ma uchronić stronę przed negatywnymi skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 ww. ustawy. Przenosząc powyższe uwagi w realia niniejszej sprawy należy podkreślić, iż decyzja organu I instancji z dnia 12 lutego 2015 r. w przedmiocie zwolnienia ze Służby Więziennej z dniem 12 lutego 2015 r. w związku z nieprzydatnością do służby stwierdzoną w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej została już wykonana. Zgodnie z art. 218 ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2014 roku, poz. 1415), wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Nie sposób zatem w obecnym postępowaniu sądowoadministracyjnym orzec o wstrzymaniu wykonania skarżonej decyzji skoro decyzja organu I instancji została wykonana z dniem 12 lutego 2015 r., bowiem z taką datą nastąpiło zwolnienie skarżącego ze służby. W tym miejscu wskazać pozostaje także na stanowisko sądownictwa administracyjnego, w którym jednoznacznie dominuje pogląd, iż aby możliwe było zastosowanie normy art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, konieczne jest aby wniosek dotyczyły aktu lub czynności, które nadają się do wykonania oraz aby taki akt nie został jeszcze wykonany, gdyż dopiero jego wykonanie mogłoby spowodować skutki o jakich mowa w tym przepisie (vide: postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2004 r. o sygn. OZ 26/04, niepubl., postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2009 r. o sygn. II OZ 967/09 niepubl.). W tym stanie sprawy wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji o zwolnieniu ze służby, która została już wykonana nie stanowi ochrony tymczasowej przed wykonaniem takiej decyzji oraz przed skutkami z takiej decyzji wynikającymi. Należy także wyjaśnić, iż poza wskazanymi wyżej okolicznościami uniemożliwiającymi pozytywne rozpoznanie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji, w ocenie Sądu skarżący mimo obszernych wywodów zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie zwolnienia go ze służby nie wykazał, że w sprawie tej wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bądź też zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, a przedstawione przez niego okoliczności nie stanowią uzasadnienia dla zastosowania regulacji wynikającej z art. 61 § 3 ww. ustawy. Przede wszystkim przedłożone do wniosku dokumenty pozwoliły jedynie na częściowe zbadanie sytuacji finansowej skarżącego. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź zaistnienie trudnych do odwrócenia skutków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma bowiem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06; orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, nie wystarczy więc ogólny wywód strony. Twierdzenia strony powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją ale także materiałem dowodowym (vide: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206; zob. nadto postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 2910/11, System Informacji Prawnej LEX nr 1104112). W opinii Sądu skarżący nie wykazał żadnych tez bądź twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Przedłożone przez skarżącego dokumenty nie pozwalają na dokonanie kompleksowej oceny jego sytuacji majątkowej. Nie powołał się także na konkretne okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania w/w decyzji. Sąd administracyjny nie ma zaś obowiązku działania w tej kwestii z urzędu. W reasumpcji powyższych rozważań Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec tego, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.