III SA/Gd 53/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej ds. Odwołań [...] Uniwersytetu Medycznego z dnia 16 listopada 2012 r. nr [...]. w przedmiocie nieprzyjęcia na pierwszy rok studiów postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 7 lutego 2013 r. skarżący J.W. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w urzędowym formularzu PPF oraz na podstawie dokumentów nadesłanych w następstwie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 19 lutego 2013 r. ustalono, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, z którą zamieszkuje w lokalu o powierzchni 63,8 m2. Wnioskodawca i jego matka nie posiadają rachunków bankowych, jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jedynym źródłem utrzymania dwuosobowego gospodarstwa domowego jest emerytura matki, która po potrąceniach m.in. z tytułu egzekucji wynosi 779,96 zł miesięcznie. Wnioskodawca wraz z matką posiada stwierdzone orzeczeniem sądowym zaległości z tytułu opłat do spółdzielni mieszkaniowej za zajmowany lokal. Matka wnioskodawcy jest ponadto zadłużona z tytułu zaciągniętego kredytu oraz nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne. W tym stanie należało uznać, co następuje: Instytucja prawa pomocy uregulowana w przepisach dotyczących postępowania przed sądami administracyjnymi stanowi pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie udowodnione przez podmiot wnioskujący o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe regulacje normatywne, okoliczności faktyczne ustalone w toku prowadzonego postępowania a odnoszące się do stanu majątkowego i dochodów wnioskodawcy oraz jego matki jak i uwzględniając wysokość kosztów sądowych, które w przedmiotowej sprawie mogą obciążać wnioskodawcę w jej wstępnej fazie jak i w jej dalszych etapach (tj. wysokość wpisu od skargi, wysokość opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem oraz wysokość ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej) uznano, że wnioskodawca wykazał dostatecznie, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie kosztów sądowych spowodować może skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za powyższą oceną przemawia zwłaszcza zestawienie wysokości oraz rodzaju uzyskiwanych dochodów netto z comiesięcznymi, udokumentowanymi oraz przyjętymi z oświadczenia kosztami utrzymania dwuosobowej rodziny wnioskodawcy będącego w chwili obecnej osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W konsekwencji uznano, że wnioskodawca spełnia ustawowo określone przesłanki przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.