III SA/Gd 532/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 24 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego oraz obowiązku jego zwrotu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 24 kwietnia 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 7 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia skarżącej nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w łącznej kwocie 3.200 zł wraz z ustawowymi odsetkami oraz zobowiązania do ich zwrotu. W skardze na powyższą decyzję M. F. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że egzekucja ustalonej kwoty godziłaby w byt skarżącej i jej rodziny. W ocenie skarżącej ściągniecie kwot orzeczonych w wydanych decyzjach wiązałoby się z egzekucją majątku ruchomego a zatem z nieodwracalnymi skutkami. Z kolei samo zajęcie środków pieniężnych uderzyłoby w możliwość zaspokajania podstawowych potrzeb rodzinnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Rozpoznanie zgłoszonego wniosku odbywa się bowiem bez badania zasadności skargi. Należy mieć również na względzie, że instytucja tzw. ochrony tymczasowej ma na celu niedopuszczenie do spowodowania w czasie trwania postępowania sądowego określonych negatywnych skutków, jakie mogą prawdopodobnie wyniknąć z wykonania aktu administracyjnego, aby nie zniweczyć ewentualnych efektów tegoż postępowania sądowego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczne pogorszenie sytuacji materialnej jej samej oraz jej rodziny. W konsekwencji uprawnione jest twierdzenie, że wykonanie przez skarżącą obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji, to jest zwrotu kwoty w wysokości 3.200 zł wraz z ustawowymi odsetkami może skutkować znacznymi trudnościami w zaspokajaniu bieżących potrzeb skarżącej i członków jej rodziny. Zapatrywanie to determinuje ponadto wskazanie, że łączna kwota nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego (określonych w trzech odrębnych decyzjach administracyjnych), do których zwrotu została zobowiązana strona skarżąca wynosi 18.400 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Sąd w tym miejscu wskazuje, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym i traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzgledniającego skargę bądź z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.