III SA/Gd 536/15
PostanowienieWSA w Gdańsku2017-05-20
Skład orzekający: Jolanta Sudoł
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy informacja o zakwalifikowaniu do dalszego etapu rekrutacji, będąca wynikiem oceny psychologicznej, stanowi czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na czynność Komendanta Straży Miejskiej z dnia 24 stycznia 2015 r. w przedmiocie informacji dotyczącej zakwalifikowania do dalszego etapu rekrutacji. Zaskarżona czynność nie jest decyzją ani postanowieniem, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 PPSA, ani nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w innej sprawie.Stan faktyczny
Skarżący P. P. wniósł skargę na czynność Komendanta Straży Miejskiej z dnia 24 stycznia 2015 r. dotyczącą informacji o niezakwalifikowaniu go do dalszego etapu rekrutacji na stanowisko strażnika miejskiego z powodu niskiej oceny z testu psychologicznego. Komendant Straży Miejskiej wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi. Sąd zawiesił postępowanie w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie NSA w podobnej sprawie, a następnie podjął postępowanie po wydaniu wyroku przez NSA.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na czynność Komendanta Straży Miejskiej z dnia 24 stycznia 2015 r. w przedmiocie informacji dotyczącej zakwalifikowania do dalszego etapu rekrutacji postanawia: odrzucić skargę.
P. P. w dniu 18 czerwca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Komendanta Straży Miejskiej z dnia 24 stycznia 2015 r. w przedmiocie informacji dotyczącej zakwalifikowania do dalszego etapu rekrutacji w sprawie naboru do pracy na stanowisko od aplikanta do starszego specjalisty.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że brał udział w naborze na stanowisko urzędnicze strażnika miejskiego na przełomie 2014 i 2015 roku. Pozytywnie przeszedł szereg etapów kwalifikacji lecz w wyniku oceny psychologicznej uzyskał 0 punktów co spowodowało, że nie został dopuszczony do dalszego ciągu procedury naboru. Z informacji Komendanta Straży Miejskiej z dnia 24 stycznia 2015 r. skarżący dowiedział się, że procedura naboru zakończyła się odmową dopuszczenia go do kolejnych etapów wskutek nieuzyskania przez niego wymaganego punktu jako rezultatu oceny psychologicznej.
W odpowiedzi na skargę Komendant Straży Miejskiej wniósł o odrzucenie względnie oddalenie skargi.
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie oczekując na rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie III SA/Gd 242/15 (aktualna sygn. akt III SA/Gd 238/17). W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał na bezpośredni związek pomiędzy toczącymi się postępowaniami ze skarg P. P. dotyczącymi czynności z przeprowadzonego naboru.
W związku z wydaniem w dniu 24 stycznia 2017 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku, postanowieniem Sądu z dnia 23 marca 2017 r. postępowanie w sprawie zostało podjęte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie.
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej - "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne,
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.), dalej k.p.a., oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a,
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach,w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność Komendanta Straży Miejskiej z dnia 24 stycznia 2015 r. w przedmiocie informacji dotyczącej zakwalifikowania do dalszego etapu rekrutacji.
Natomiast w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 242/15 (aktualna sygn. akt III SA/Gd 238/16) w dniu 11 czerwca 2015 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, oddalający skargę na czynność Komendanta Straży Miejskiej w Gdańsku z dnia 30 stycznia 2015 r. w przedmiocie informacji o wyniku naboru do pracy na stanowisku aplikanta. W związku z wywiedzeniem od tego wyroku skarg kasacyjnych przez skarżącego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania tut. Sądowi, jednocześnie wyrażając stanowisko, w którym nie zgodził się z poglądem Sądu I instancji wyrażonym w uzasadnieniu uchylonego orzeczenia, że "skarżący mógł skarżyć czynność niedopuszczenia go do kolejnego etapu postępowania rekrutacyjnego" (tj. czynność z dnia 24 stycznia 2015 r. będącą przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie). Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dopiero informacja o wyniku naboru, która kończy postępowanie rekrutacyjne stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § pkt 4 p.p.s.a. Przedstawioną w tym przedmiocie argumentację i poglądy judykatury przez sąd odwoławczy należy w pełni podzielić.
Zaskarżona czynność nie stanowi decyzji ani postanowienia, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Nie jest także aktem lub czynnością, określoną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny. Można tu dodać, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy podjęty jest on w sprawie indywidualnej, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego, a zaskarżona czynność powyższych cech niewątpliwie nie posiada. Zaskarżona czynność nie należy także do przedmiotów zaskarżenia określonych w art. 3 § 2 pkt 4a-9 p.p.s.a., ani możliwość poddania zaskarżonej czynności kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło