III SA/Gd 542/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy z dnia 23 lipca 2015 r. w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia pozostawić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 23 lipca 2015 r. bez rozpoznania. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lipca 2015 r. przesłano skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) wraz z wezwaniem do jego wypełnienia, podpisania i odesłania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w terminie 7 dni. Urzędowy formularz PPF wraz z ww. wezwaniem doręczono skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2015 r. (vide: potwierdzenie odbioru – k. 18 akt sprawy). Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 sierpnia 2015 r. pozostawiono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na fakt, iż przedmiotowy wniosek pomimo zakreślonego terminu nie został złożony na urzędowym formularzu PPF. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2015 r. W dniu 31 sierpnia 2015 r. skarżący nadał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza sądowego z dnia 24 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - w brzmieniu dotychczasowym (zob. art. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2015 r., poz. 658) - w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja oznacza, że skutkiem prawidłowo wniesionego sprzeciwu jest utrata mocy zarządzenia referendarskiego z mocy samej ustawy i przejście sprawy będącej jego przedmiotem do właściwości sądu. W sprawie nie ma wątpliwości co do tego, że skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2015 r. w sposób prawidłowy doręczono urzędowy formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia, podpisania i nadesłania (vide: potwierdzenie odbioru – k. 18 akt sprawy). Co istotne, doręczając ww. formularz Sąd pouczył skarżącego o skutkach niewykonania tego wezwania. W przewidzianym 7 - dniowym terminie (liczonym od dnia 2 sierpnia 2015 r.) skarżący nie złożył formularza PPF. Zgodnie zaś z art. 257 ww. ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając w na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia pozostawiając bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 23 lipca 2015 r. W tym miejscu należy skarżącemu wskazać, że wydanie niniejszego postanowienia nie powoduje dla niego żadnych negatywnych skutków procesowych, gdyż kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy (z dnia 26 sierpnia 2015 r.) został rozstrzygnięty w sposób merytoryczny. Wyrazem tego jest wydanie przez referendarza sądowego postanowienia z dnia 18 września 2015 r. przyznającego skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.