III SA/Gd 542/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 marca 2022 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 kwietnia 2021r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego W. K. kwotę 200 ( dwieście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W. K. w dniu 24 kwietnia 2020 r. złożył wniosek do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie, płatności redystrybucyjnej do powierzchni 17,59 ha oraz płatności do bydła w liczbie 10 sztuk zwierząt. W dniach 15 lipca – 26 września 2020 r. przeprowadzono w gospodarstwie rolnym skarżącego kontrolę na miejscu metodą FOTO w zakresie kwalifikowalności powierzchni, z której raport nr [...], sporządzony w dniu 16 grudnia 2020 r. doręczono skarżącemu w dniu 8 stycznia 2021 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia 19 lutego 2021 r. nr [...] przyznał skarżącemu płatność na rok 2020 z tytułu: - jednolitej płatności obszarowej w wysokości 7 747,23 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 394,96 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowanie współczynnika korygującego, do powierzchni 16,26 ha, - płatności za zazielenienie w wysokości 5 367,81 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 82,59 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, do powierzchni 16,83 ha, - płatności redystrybucyjnej (dodatkowej) w wysokości 2 377,02 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 140,32 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowanie współczynnika korygującego, do powierzchni 13,26 ha, - płatności do bydła w wysokości 3 218,09 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 49,51 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, do 10 sztuk zwierząt. Ponadto organ przyznał stronie kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 141,63 zł. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że podczas kontroli administracyjnej stwierdzono, iż powierzchnia uprawniona do płatności 16,83 ha jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku do jednolitej płatności obszarowej, tj. 17,59 ha. Ustalenia powyższych nieprawidłowości dokonano w oparciu o system informacji geograficznej oraz wyniki przeprowadzonej w gospodarstwie rolnika kontroli na miejscu metodą FOTO. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną wynosiła 4,52%. W wyniku kontroli stwierdzono rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w złożonym wniosku o przyznanie płatności a stanem stwierdzonym w wyniku kontroli. Dla działki rolnej A zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...] , [...] na powierzchni 9,86 ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo 9,16 ha. Działka została obarczona błędem DR13-: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej. Dla działki rolnej C zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], na powierzchni 0,50 ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo 0,44 ha. Działka została obarczona błędem DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej. Łączna powierzchnia obszaru wykluczonego z jednolitej płatności obszarowej wynosi zatem 0,76 ha, co skutkowało pomniejszeniem przyznanej kwoty z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz płatności za zazielenienie w związku z zastosowaniem współczynnika korygującego. Również łączna powierzchnia obszaru wykluczonego z płatności dodatkowej (redystrybucyjnej) wniosła 0,76 ha, co skutkowało pomniejszeniem kwoty przyznanej płatności dodatkowej w związku z zastosowaniem współczynnika korygującego. W odniesieniu do płatności związanej do zwierząt z gatunku bydło domowe organ zastosował współczynnik korygujący do kwoty stanowiącej nadwyżkę łącznej kwoty przyznanych płatności bezpośrednich po zastosowaniu obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości ponad kwotę stanowiącą równowartość 2000 euro. W odwołaniu od powyższej decyzji W. K. nie zgodził się z powierzchniami działek ustalonymi przez organ pierwszej instancji w oparciu o wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu, uprawniającymi do przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020. Skarżący wskazał, że działki ewidencyjne nr [...], [...], [...] oraz [...], na których położone są działki rolne A i C były już kontrolowane względem powierzchni przez ARiMR i na podstawie wyników tych kontroli co roku składał wnioski o dopłaty. Kontrolowane działki mają nieregularny kształt, co może mieć wpływ na wyniki przeprowadzonych pomiarów. W związku z powyższym skarżący wniósł o ponowny pomiar działek. Decyzją z dnia 27 kwietnia 2021 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) – dalej jako: "k.p.a.", Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wyjaśnił, że skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności na rok 2020, w którym zadeklarował konkretny obszar rolny, wskazując numerycznie oznaczone działki do przyznania wnioskowanych płatności oraz powierzchnie, co do których wnioskuje o płatności. Wniosek danego producenta jest bardzo ważnym środkiem dowodowym w sprawie, ale nie ma decydującego znaczenia w tym sensie, że podane w nim dane mogą (a czasami muszą) być weryfikowane w toku postępowania administracyjnego. Wniosek taki podlega zatem kontroli i merytorycznej ocenie organu. Jak podał organ odwoławczy, powierzchnie działek rolnych A oraz C zostały ustalone w trakcie przeprowadzonej kontroli metodą FOTO w dniu 15 lipca 2020 r. Kopia protokołu pokontrolnego została przekazana skarżącemu w dniu 4 stycznia 2021 r., w którego pouczeniu rolnik został poinformowany o możliwości złożenia zastrzeżeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, aby do dnia zaskarżenia decyzji organu pierwszej instancji skarżący zgłosił jakiekolwiek zastrzeżenia co do treści raportu z kontroli, który został doręczony w dniu 8 stycznia 2021 r. Skarżący nie podważył zatem wyników kontroli w sposób skuteczny. W ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do uznania, że powierzchnia stwierdzona została błędnie wyznaczona, a obszar błędnie wykluczony. Protokół z kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni działek rolnych przedstawiał stan działek na podstawie pomiarów, obliczeń i spostrzeżeń kontrolerów, a powyższe obserwacje znalazły potwierdzenie w materiale fotograficznym. W toku postępowania wykonane zostały szczegółowe szkice z zaznaczeniem granic poszczególnych działek rolnych, wykonano zdjęcia działek. Dokumentacja fotograficzna obejmuje ponumerowane zdjęcia z odniesieniami na mapie do poszczególnych działek z oznaczeniem miejsca i kierunku ich wykonania. Szkice obrazujące kontrolowane działki są możliwe do zweryfikowania poprzez porównanie z załącznikami graficznymi przedstawiającymi działki dołączonymi do wniosku o płatność. Organ odwoławczy wskazał , że organ pierwszej instancji - weryfikując powierzchnię zadeklarowaną przez rolnika do płatności na rok 2020 - oparł się także na systemie informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r., a który stanowi, że system identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000, a od 2016 r. w skali 1:5 000, przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. Zgodnie z przepisami unijnymi, ortofotomapy uaktualniane są co 3 lata. Z aktualnych ortofotomap wykonanych w dniu 3 czerwca 2019 r. wynika, że maksymalny kwalifikowany obszar wyznaczony dla działek jest mniejszy, niż ten zadeklarowany we wniosku, zatem organ nie mógł przyznać płatności do powierzchni większej niż maksymalny kwalifikowany obszar. System informacji geograficznych (GIS) pozwala na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni i kontrolę zadeklarowanej powierzchni pod względem kwalifikowalności. Dostępna w systemie identyfikacji działek rolnych ortofotomapa jest najlepszym ogólnodostępnym źródłem dokonywania pomiarów powierzchni. Pomiary wykonywane na ortofotomapie pozwalają na kompleksową ocenę powierzchni kwalifikowanej w ramach działki referencyjnej oraz dokonanie na jej podstawie pomiarów z dokładnością 0,25 m lub 0,50 m. Tak więc przyjęte zasady ustalania powierzchni kwalifikowanych do płatności w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wynikają wprost z przepisów unijnych i nie są to pomiary orientacyjne, tylko bardzo dokładne. Deklarowaną powierzchnię działki rolnej C 0,50 ha zredukowano do 0,44 ha. Dokumentacja fotograficzna potwierdza, że wyłączeniu podlegała zachodnia część działki, na której widać granicę zabiegów agrotechnicznych. Na fotografiach widoczna jest różnica między obszarem objętym koszeniem, a pozostałą częścią działki, na której widoczna jest gęsto rosnąca roślinność polna oraz chwasty (zdjęcia nr od [...] do [...]). Na działce rolnej A deklarowaną powierzchnię 9,86 ha zredukowano do 9,16 ha. Wyłączeniu podlegały powierzchnie poddziałki A3 deklarowanej jako TUZ na północy, gdzie wyraźnie zauważalna jest granica wskazująca miejsce zakończenia przeprowadzenia zabiegów agrotechnicznych. Poza tą granicą widoczne są obszary nieuprawiane, co skutkowało ich wykluczeniem z powierzchni kwalifikujących się do przyznania płatności. Wyłączeniu podlegała również część obszarów deklarowanej poddziałki A3 na zachodzie i południu. Na podstawie zdjęć stwierdzić można, że również te fragmenty działki nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej (zdjęcia nr [...], [...] oraz [...], [...], [...]). Tym samym wyniki czynności kontrolnych zawarte w raporcie wraz z ortofotomapami wykonanymi w dniu 3 czerwca 2019 r., przedstawiającymi gospodarstwo rolne skarżącego mają zasadnicze znaczenie dla rozpoznania sprawy. W treści raportu wskazane zostały działki objęte wizytacją, metody, przy wykorzystaniu których zostały przeprowadzone pomiary, obwód zmierzonych działek, stwierdzone powierzchnie upraw oraz opis nieprawidłowości. Zdaniem organu odwoławczego organ pierwszej instancji prawidłowo stwierdził , że powierzchnia działek rolnych kwalifikująca się do przyznania jednolitej płatności obszarowej na rok 2020 wyniosła 16,83 ha, przy deklarowanej 17,59 ha, a tym samym prawidłowo uznał, że strona nie złożyła wniosku w zakresie powierzchni użytkowanej rolniczo zgodnego ze stanem faktycznym, a do płatności zadeklarowała tereny nieuprawiane, które nie kwalifikują się do płatności, co potwierdzają w szczególności fotografie sporządzone w trakcie kontroli na miejscu oraz ortofotomapy wykonane w czerwcu 2019 r. W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję. Skarżący wyjaśnił, że w dniu 8 stycznia 2021r. otrzymał raport z kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni, do którego nie wniósł uwag, gdyż raport ten jest niezrozumiały. Nie zgodził się z ustaleniami dotyczącymi stwierdzonej powierzchni działek A i C. Podał, że dokonał analizy przedstawionej dokumentacji fotograficznej, którą sprawdził w terenie, a co przedstawił na dołączonych do skargi zdjęciach. Na działce A jest teren bagienny, który nigdy nie był podawany do żadnych płatności, gdyż jest nieużytkiem, podobnie jak kolejny widoczny na zdjęciu nieużytek. Fragment działki A z wysoką trawą objęty jest Działaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym, Pakiet 5 o wymogach: pozostawienie fragmentów nieskoszonych 15 - 20%, koszenie w terminie 15 czerwca do 30 września, zakaz przeorywania, wałowania, stosowania osadów ściekowych, stosowania podsiewu oraz mechanicznego niszczenia struktury glebowej. Są to łąki naturalne, porośnięte różnorodną roślinnością, w tym również trawami i jest to teren utrzymany w dobrej kulturze rolnej. Działka ewidencyjna o numerach [...], [...] oraz [...] ma łączną powierzchnię 14,88 ha, zaś do dopłat skarżący podaje jedynie 9,86 ha, gdyż pozostała część to lasy i nieużytki. W odniesieniu do działki rolnej C skarżący wyjaśnił, że jej fragment widoczny na załączonych do skargi zdjęciach został skoszony w dniu 10 lipca 2020 r. na zieloną paszę dla bydła, gdyż skarżący miał w rodzinie wesele i zaistniała potrzeba postawienia namiotu cateringowego na dwa dni i stąd też toaleta widoczna na zdjęciach. Pozostała część działki rolnej C została skoszona już po weselu, czyli po 20 lipca 2020 r., jest i była utrzymana w dobrej kulturze rolnej, co widać na załączonych zdjęciach porównawczych wykonanych w dniu 24 maja 2021r. Zarzucił, że gdyby był poinformowany o kontroli na miejscu na pewno by w niej uczestniczył i udzielił potrzebnych wyjaśnień, ale nie poinformowano go o kontroli. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 5 lipca 2021 r. , stanowiącym odpowiedź na powyższe pismo skarżący dodatkowo zarzucił, że dokumentacja fotograficzna wykonana została w lipcu 2020r., wobec czego nie można mu zarzucić nieskoszenia powierzchni, skoro miał on na to czas do 30 września. Miał on też obowiązek corocznie zostawiać 15 – 20 % powierzchni nieskoszonej. Do pisma dołączył mapkę z zaznaczonymi spornymi częściami działki rolnej A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Skarga jest zasadna. Zasady i tryb przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego zostały uregulowane m.in. w ustawie z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1341, dalej jako: ustawa o płatnościach). Zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W myśl art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o płatnościach, w postępowaniach o przyznanie przedmiotowych płatności, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 k.p.a. nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Przedmiotem oceny Sądu była legalność decyzji wydanych w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020, na skutek złożonego przez skarżącego wniosku. We wniosku takim rolnik podaje m.in. jakich płatności wniosek dotyczy, oznaczenie działki rolnej, powierzchnię, numer ewidencyjny działki, numer pakietu/wariantu/opcji, informacje szczegółowe dotyczące realizacji zobowiązania. W gospodarstwie rolnym skarżącego przeprowadzono kontrolę na miejscu ( art. 36 , art.37 ustawy o płatnościach) w zakresie kwalifikalności powierzchni, na podstawie której sporządzono protokół z czynności kontrolnych. Skarżący, któremu protokół doręczono, nie wniósł do niego zastrzeżeń. Zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i w skardze kwestionował natomiast stwierdzoną powierzchnię działek rolnych A3 i C3 wskazując m.in., że działki mają nieregularny kształt i z tego powodu może wynikać niedokładność pomiaru. Przyznanie wnioskowanych płatności zależy m.in. od braku niezgodności między zadeklarowanymi we wniosku działkami rolnymi a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych. Sprawdzenia zgodności dokonuje się przez porównanie danych dotyczących poszczególnych działek rolnych zawartych we wniosku z danymi znajdującymi się w systemie identyfikacji działek rolnych, w tym porównanie powierzchni działek rolnych z wniosku z ujętą w systemie identyfikacji działek rolnych maksymalną powierzchnią kwalifikowaną do płatności na poszczególnych działkach ewidencyjnych, na których znajdują się deklarowane działki rolne. W niniejszej sprawie organ odwoławczy wskazał, że deklarowaną powierzchnię 0,50 ha działki rolnej C zredukowano do powierzchni 0,44 ha. Według organu sporządzona w toku kontroli dokumentacja fotograficzna potwierdza, że wyłączeniu podlegała zachodnia część działki, na której dokładnie widać granicę przeprowadzonych przez rolnika zabiegów agrotechnicznych. Na fotografiach wyraźnie widoczna jest zarysowana różnica między obszarem objętym koszeniem , a pozostałą częścią działki, na której widoczna jest gęsto rosnąca, bujna roślinność polna oraz chwasty. Organ wskazał przy tym na zdjęcia nr od [...] do [...]). Z kolei na działce rolnej A, jak wskazał organ odwoławczy, deklarowaną powierzchnię 9,86 ha zredukowano do powierzchni 9,16 ha. Wyłączeniu podlegały powierzchnie pod działką A3, deklarowane jako TUZ na północy, gdzie również wyraźnie widoczna jest granica wskazująca miejsce zakończenia przeprowadzania zabiegów agrotechnicznych. Poza tą granicą zaobserwować można obszary nieuprawiane, co skutkowało ich wykluczeniem z powierzchni kwalifikujących się do przyznania płatności. Wyłączeniu podlegała również część obszarów deklarowanych pod działki A3 na zachodzie i południu. Na podstawie zdjęć nr [...], [...], [...], [...], [...] stwierdzić można , że również te fragmenty działki nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej. Skarżący dołączył do skargi zdjęcia wykonane w tych samych miejscach, co uwidocznione na zdjęciach , wymienionych przez organ odwoławczy w uzasadnieniu wydanej decyzji. Zdjęcia z kontroli znajdują się na górze karty akt, zaś zdjęcia wykonane przez skarżącego – na dole tej samej karty. Sąd stwierdził, że nie sposób na podstawie opisu dokonanego w uzasadnieniu decyzji ocenić, czy dokonane przez organ wyłączenia są prawidłowe. Wątpliwości budzi, które konkretnie części działek, uwidocznione na zdjęciach przedstawionych przez organ, odpowiadają konkretnym fragmentom działek , ujętych na dołączonych przez organ mapach ( szkicach), które to mapy – podobnie jak zdjęcia - znajdują się w aktach administracyjnych na dołączonej do protokołu kontroli płycie. Na mapie dotyczącej działki A wskazano białymi cyframi numery wykonanych zdjęć, a za pomocą niebieskich strzałek, znajdujących się przy poszczególnych numerach zdjęć, pokazano kierunek , w którym zdjęcia były robione. Na wykonanych na skutek kontroli i dołączonych szkicach ( mapach ) działki A brak jest wyjaśnienia, co oznaczają linie oznaczone poszczególnymi kolorami ( biały, czerwony, itd.). Nie wyjaśnia tego ani sama mapa, ani raport z kontroli, ani kwestionowane decyzje. Trudno wobec tego w sposób jednoznaczny ustalić, czy wskazane na zdjęciach nr [...] (a właściwie [...], zał. nr 3 do skargi), [...] ( zał. nr 2) i [...] ( zał. nr 1) działki wchodzą, czy też nie, w obszar wskazany przez skarżącego we wniosku ( m.in. mapa). Nie wyjaśnia też tego porównanie powierzchni działki A wskazanej we wniosku ( m.in. mapa) z powierzchnią ujętą na mapie ( szkicu)wykonanej na skutek kontroli, bowiem teren ujęty we wniosku skarżącego nie pokrywa się idealnie z terenem ujętym na mapach. Z kolei zdjęcie [...] ( zał. 4), jak można przypuszczać z porównania miejsca i kierunku jego wykonania ze szkicem ( mapą) i mapą na wniosku skarżącego, dotyczy terenu oznaczonego – według legendy wniosku – jako inne tereny nieuprawnione ( linie biegnące ukosem z lewego górnego rogu w prawo w dół ). Na zdjęciu [...] nie jest pewne, czy organowi chodzi o pierwszy plan zdjęcia, czy dalszy. Podkreślić należy, że wątpliwości Sądu odnoszą się do tych samych fragmentów działki A, które zakwestionował skarżący w skardze oraz w piśmie z dnia 5 lipca 2021 r. Wobec tego, że na skutek nie wykazania przez organ odwoławczy w sposób jasny, wyczerpujący i nie budzący żadnych wątpliwości , że dokumentacja fotograficzna , dołączona do protokołu kontroli, na którą powoływał się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji potwierdza jego stanowisko o prawidłowości wykluczenia części działek z powierzchni kwalifikujących się do przyznania płatności, nie sposób uznać zaskarżonej decyzji za zgodną z prawem. Organ odwoławczy naruszył art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach oraz art. 107 § 3 k.p.a. w sposób mogący mieć wpływ na rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 1 w zw. z art. 210 § 2 p.p.s.a. Przy ponownym rozpatrzeniu odwołania organ będzie miał na uwadze konieczność wyjaśnienia okoliczności wskazanych powyżej przez Sąd, jak również konieczność odniesienia się do twierdzeń skarżącego dotyczących działki C.