III SA/Gd 554/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia NSA Marek Gorski (spr.) Sędzia WSA Alina Dominiak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi P. Sz. na decyzję Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia 15 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia 26 lipca 2010 r. nr [...], 2. określa, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana. DECYZJĄ Z DNIA 26 LIPCA 2010 R. NR [...] KOMENDANT POWIATOWY PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ ODMÓWIŁ P. SZ. WYPŁATY RÓWNOWAŻNIKA PIENIĘŻNEGO ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO OD DNIA 1 WRZEŚNIA 2010 R. W PODSTAWIE PRAWNEJ ORGAN PODAŁ ART. 83 UST. 5 PKT 5 W ZWIĄZKU Z ART. 75 I ART. 78 UST. 1, UST. 2 PKT 2 I UST. 3 USTAWY Z DNIA 24 SIERPNIA 1991 R. O PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ. W UZASADNIENIU ORGAN WSKAZAŁ NA ZŁOŻONE 1 STYCZNIA 2010 R., OŚWIADCZENIE MIESZKANIOWE P. SZ., Z KTÓREGO WYNIKA, ŻE ANI ON, ANI JEGO ŻONA NIE POSIADAJĄ LOKALU MIESZKALNEGO (KWATERY TYMCZASOWEJ) W MIEJSCU PEŁNIENIA SŁUŻBY LUB MIEJSCOWOŚCI POBLISKIEJ. OD 2005 R. ZAMIESZKUJĄ Z CÓRKĄ W MIEJSCOWOŚCI DZ., W LOKALU STANOWIĄCYM WŁASNOŚĆ M. CH. - TEŚCIOWEJ WYMIENIONEGO FUNKCJONARIUSZA. Z UWAGI NA CZAS DOJAZDU DO MIEJSCA PEŁNIENIA SŁUŻBY NALEŻY PRZYJĄĆ, ŻE MIEJSCE ZAMIESZKANIA RODZINY FUNKCJONARIUSZA JEST MIEJSCOWOŚCIĄ POBLISKĄ W ROZUMIENIU USTAWY O PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ. NA MOCY DECYZJI Z DNIA 30 STYCZNIA 2006 R., POBIERAŁ ON RÓWNOWAŻNIK ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO. W ZWIĄZKU Z MOŻLIWOŚCIĄ PRZYDZIAŁU LOKALU MIESZKALNEGO O POWIERZCHNI MIESZKALNEJ 30 M2, PISMEM Z DNIA 5 LUTEGO 2010 R., WEZWANO FUNKCJONARIUSZA DO ZŁOŻENIA WNIOSKU O PRZYDZIAŁ LOKALU MIESZKALNEGO LUB POPRAWĘ WARUNKÓW MIESZKANIOWYCH. W PODPOWIEDZI P. SZ. STWIERDZIŁ, ŻE PROPONOWANE MIESZKANIE NADAJE SIĘ DO KAPITALNEGO REMONTU I NIE ODPOWIADA STANDARDOM MIESZKANIA W KTÓRYM AKTUALNIE ZAMIESZKUJE. Z DALSZYCH JEGO OŚWIADCZEŃ WYNIKA, ŻE ZAMIESZKUJE U TEŚCIOWEJ NA PODSTAWIE UMOWY UŻYCZENIA; POSIADA SWOBODNY DOSTĘP DO ŁAZIENKI, KUCHNI, Z KTÓRYCH KORZYSTA WYŁĄCZNIE JEGO RODZINA. M. CH. MA 58 LAT I POBIERA ŚWIADCZENIE EMERYTALNE Z ZUS. TWIERDZIŁ TAKŻE, ŻE TEŚCIOWA WYMAGA OPIEKI, GDYŻ JEST OSOBĄ NIEPEŁNOSPRAWNĄ I NIEZDOLNĄ DO PRACY. MIMO WEZWANIA NIE UDOKUMENTOWAŁ TYCH TWIERDZEŃ STOSOWNYMI ZAŚWIADCZENIAMI LUB DOKUMENTAMI. PRZYCHYLAJĄC SIĘ DO TWIERDZEŃ FUNKCJONARIUSZA ORGAN UZNAŁ, ŻE M. CH. JEST CZŁONKIEM JEGO RODZINY, W ROZUMIENIU ART. 75 USTAWY O PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ. ZGODNIE Z ART. 78 UST. 1 W/W USTAWY STRAŻAKOWI MIANOWANEMU NA STAŁE PRZYSŁUGUJE RÓWNOWAŻNIK ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO, JEŻELI ON SAM LUB CZŁONKOWIE JEGO RODZINY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 75, NIE POSIADAJĄ W MIEJSCU PEŁNIENIA SŁUŻBY ALBO W MIEJSCOWOŚCI POBLISKIEJ LOKALU MIESZKALNEGO LUB DOMU NA PODSTAWIE PRZYSŁUGUJĄCEGO IM TYTUŁU PRAWNEGO. PONADTO W MYŚL ART. 78 UST. 2 PKT 2 USTAWY RÓWNOWAŻNIK ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO NIE PRZYSŁUGUJE, JEŻELI STRAŻAK BEZZASADNIE ODMÓWIŁ ZŁOŻENIA WNIOSKU O PRZYDZIAŁ LOKALU MIESZKALNEGO. P. SZ. ODWOŁAŁ SIĘ OD TEJ DECYZJI TWIERDZĄC, ŻE JEGO WŁADZTWO NAD CZĘŚCIĄ DOMU TEŚCIOWEJ, NIE WYCZERPUJE ZNAMION POSIADANIA LOKALU MIESZKALNEGO LUB DOMU. JEGO ZAMIESZKIWANIE W TYM LOKALU MA CHARAKTER GRZECZNOŚCIOWEGO POZWOLENIA (WYGODZENIA), KTÓRE NIE JEST ANI POSIADANIEM, ANI DZIERŻENIEM W ROZUMIENIU PRAWA CYWILNEGO. RÓWNIEŻ KORZYSTANIE Z KILKU POMIESZCZEŃ W LOKALU NIE PODPADA POD POJĘCIE POSIADANIA LOKALU MIESZKALNEGO LUB DOMU. JEGO ODMOWA ZŁOŻENIA WNIOSKU O PRZYDZIAŁ LOKALU BYŁA W PEŁNI ZASADNA, GDYŻ ORGAN WSKAZYWAŁ JEDYNIE NA MOŻLIWOŚĆ PRZYZNANIA WSKAZANEGO LOKALU, A NIE PRZESĄDZAŁ O PRZYZNANIU MU MIESZKANIA SŁUŻBOWEGO W OKREŚLONYM CZASIE. W SZCZEGÓLNOŚCI NIE BYŁO MOWY O WARUNKACH NAJMU LOKALU. NADTO WYMAGA ON REMONTU, GDYŻ STAN TECHNICZNY JEST BARDZO ZŁY. PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA KOMENDANT WOJEWÓDZKI PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ DECYZJĄ Z DNIA 15 WRZEŚNIA 2010 R., UCHYLIŁ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W CZĘŚCI OKREŚLENIA DATY WSTRZYMANIA WYPŁATY RÓWNOWAŻNIKA PIENIĘŻNEGO ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO I USTANOWIŁ NOWĄ DATĘ WYPŁATY TEGO ŚWIADCZENIA NA DZIEŃ WYDANIA SWOJEJ DECYZJI; W POZOSTAŁYM ZAKRESIE UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU ORGAN ODWOŁAWCZY POWOŁAŁ SIĘ NA TE SAME PRZEPISY USTAWY O PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ CO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. PODKREŚLIŁ, ŻE ODWOŁUJĄCY W PIŚMIE Z DNIA 5 LUTEGO 2010 R. POWIADOMIŁ, IŻ OTRZYMANĄ PROPOZYCJĘ PRZYJĘCIA PRZYDZIAŁU SŁUŻBOWEGO LOKALU MIESZKALNEGO MUSI ODRZUCIĆ. W ODNIESIENIU DO ARGUMENTACJI ODWOŁANIA ORGAN ZAUWAŻYŁ, ŻE PROPONOWANY STRONIE LOKAL POSIADA POWIERZCHNIĘ MIESZKALNĄ ODPOWIADAJĄCĄ 3 DO 4 NORMOM ZALUDNIENIA, A JEGO STAN TECHNICZNY POZWALA NA ZAMIESZKANIE BEZ WKŁADU FINANSOWEGO. OD CHWILI WYBUDOWANIA NIE NASTĄPIŁA ZMIANA SPOSOBU UŻYTKOWANIA POMIESZCZEŃ TEGO LOKALU. TWIERDZENIE O POTRZEBIE REMONTU KAPITALNEGO SĄ GOŁOSŁOWNE. Z OKOLICZNOŚCI SPRAWY JEDNOZNACZNIE WYNIKA, ŻE ZAPROPONOWANO FUNKCJONARIUSZOWI PRZYDZIAŁ LOKALU MIESZKALNEGO, A NIE KWATERY TYMCZASOWEJ. W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO NIE BYŁO BŁĘDEM ORGANU NIŻSZEJ INSTANCJI SKIEROWANIE ZAWIADOMIENIA O MOŻLIWOŚCI PRZYDZIELENIA LOKALU MIESZKALNEGO DO KILKU FUNKCJONARIUSZY WYBRANYCH KOMISYJNIE. OSOBY TE ZOSTAŁY POPROSZONE O ZŁOŻENIE WNIOSKU O PRZYDZIAŁ LOKALU MIESZKALNEGO W CELU DALSZEJ WERYFIKACJI. TAKIE DZIAŁANIE POZOSTAJE ZGODNE Z PRAWEM, A UMOWA NAJMU JEST ZAWIERANA DOPIERO PO WYDANIU DECYZJI O PRZYDZIALE LOKALU MIESZKALNEGO. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE MIAŁ OBOWIĄZKU INFORMOWANIA STRONY O ZAPISACH EWENTUALNEJ UMOWY NAJMU CZY ZASADACH JEGO REMONTU NA TYM ETAPIE POSTĘPOWANIA. W PODSUMOWANIU ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE POSIADANIE LOKALU MIESZKALNEGO NA PODSTAWIE UMOWY UŻYCZENIA JEST JEDNOZNACZNE Z POSIADANIEM TYTUŁU PRAWNEGO DO LOKALU I JAKO TAKIE STANOWI NEGATYWNĄ PRZESŁANKĘ DO OTRZYMANIA RÓWNOWAŻNIKA ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO (POR. WYROK NSA Z DNIA 27 SIERPNIA 2009 R., SYGN. AKT L OSK 1222/08, BAZA LEX NR 552292). W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO P. SZ. DOMAGAŁ SIĘ UCHYLENIA OBU OPISANYCH WYŻEJ DECYZJI I ZASĄDZENIA NA SWOJĄ RZECZ KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ, ŻE ORGANY DOKONAŁY BŁĘDNYCH USTALEŃ FAKTYCZNYCH, KTÓRE MIAŁY WPŁYW NA TREŚĆ ROZSTRZYGNIĘĆ. POLEGAŁY ONE NA PRZYJĘCIU, ŻE SKARŻĄCY BEZZASADNIE ODMÓWIŁ ZŁOŻENIA WNIOSKU O PRZYDZIAŁ LOKALU, GDY FORMALNIE LOKAL TAKI NIE ISTNIEJE, GDYŻ POMIESZCZENIA TRAKTOWANE PRZEZ ORGANY JAKO LOKAL MIESZKALNY NIE SPEŁNIAJĄ NORM BUDOWLANYCH I NIE POZWALAJĄ NA BEZPIECZNE ICH ZAMIESZKIWANIE. ZDANIEM SKARŻĄCEGO POMIESZCZENIA W BUDYNKU KOMENDY PSP NIE SĄ LOKALEM MIESZKALNYM W ROZUMIENIU USTAWY Z DNIA 21 CZERWCA 2001 R., O OCHRONIE PRAW LOKATORÓW, MIESZKANIOWYM ZASOBIE GMINY I O ZMIANIE KODEKSU CYWILNEGO (T.J. DZ. U. Z 2005 R. NR 31, POZ. 266 ZE ZM.). PODCZAS STAWIANIA BUDYNKU KOMENDY W 1987 R., W OGÓLE NIE PRZEWIDZIANO, ABY ZNAJDOWAŁ SIĘ TAM SŁUŻBOWY LOKAL MIESZKALNY. PÓŹNIEJSZE PRACE ADAPTACYJNE PRZEPROWADZONO BEZ STOSOWNEGO PROJEKTU I NADZORU. LOKAL TEN SĄSIADUJE BEZPOŚREDNIO Z WARSZTATEM NAPRAWCZYM I GARAŻAMI A ŚCIANKA DZIAŁOWA NIEDOSTATECZNIE TŁUMI HAŁASY DOBIEGAJĄCE Z WARSZTATU. BRAK JEST TAKŻE PRAWIDŁOWEJ WENTYLACJI, CO SKUTKOWAŁO ZAGRZYBIENIEM ŚCIAN. KOLEJNI UŻYTKOWNICY TEGO LOKALU PRÓBOWALI DOKONYWAĆ KONIECZNYCH PRZERÓBEK, ALE ŚCIANY NADAL POZOSTAŁY ZAGRZYBIONE. SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, ŻE CZŁONKOWIE KOMISJI DOKONUJĄCEJ OGLĘDZIN LOKALU W DNIU 9 MARCA 2009 R., NIE POSIADALI UPRAWNIEŃ BUDOWLANYCH LUB ARCHITEKTONICZNYCH, ZATEM ICH USTALENIA CO DO STANU TECHNICZNEGO LOKALU BUDZĄ WĄTPLIWOŚCI. SAM FAKT ZAMIESZKIWANIA W LOKALU POPRZEDNICH UŻYTKOWNIKÓW NIE CZYNI Z NIEGO LOKALU MIESZKALNEGO. TYLKO W PRZYPADKU, GDYBY PRZEDMIOTOWY LOKAL MOŻNA BYŁO UZNAĆ ZA LOKAL MIESZKALNY W NALEŻYTYM STANIE TECHNICZNYM, ODMOWĘ SKARŻĄCEGO MOŻNA BYŁOBY NAZWAĆ BEZZASADNĄ. W OKOLICZNOŚCIACH SPRAWY ODMOWA BYŁA JEDNAK UZASADNIONA. W KONSEKWENCJI NIE BYŁO PODSTAW DO ORZECZENIA O UTRACIE PRAWA SKARŻĄCEGO DO RÓWNOWAŻNIKA PIENIĘŻNEGO ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KOMENDANT WOJEWÓDZKI STRAŻY POŻARNEJ STWIERDZIŁ, ŻE NIE ZNALAZŁ PODSTAW DO JEJ UWZGLĘDNIENIA. ORGAN W CAŁOŚCI POTRZYMAŁ SWOJE STANOWISKO WYRAŻONE W DECYZJI. POWTÓRZYŁ, ŻE STAN TECHNICZNY LOKALU JEST DOBRY, A POPRZEDNI LOKATOR NIE SKŁADAŁ ŻADNYCH UWAG W TYM ZAKRESIE. W TRAKCIE ROZPRAWY W DNIU 16 GRUDNIA 2010 R. SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, ŻE JAK INFORMOWAŁ GO KOLEGA ZAJMUJĄCY PRZEDMIOTOWY LOKAL, Z POMIESZCZEŃ GARAŻOWYCH DOCHODZI HAŁAS, A NAWET SŁYCHAĆ PROWADZONE TAM ROZMOWY. W POMIESZCZENIACH PO SĄSIEDZKU ZNAJDOWAŁO SIĘ STANOWISKO DLA CYSTERNY I BOKSY GARAŻOWE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA JEST ZASADNA. STOSOWNIE DO ART. 78 UST. 2 USTAWY Z DNIA 24 SIERPNIA 1991 R., O PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ (T.J. DZ. U. Z 2009 R. NR 12, POZ. 68 ZE ZM.) STRAŻAKOWI MIANOWANEMU NA STAŁE PRZYSŁUGUJE RÓWNOWAŻNIK PIENIĘŻNY ZWANY DALEJ "RÓWNOWAŻNIKIEM ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO" JEŻELI ON SAM LUB CZŁONKOWIE JEGO RODZINY O KTÓRYM MOWA W ART. 75 NIE POSIADA W MIEJSCU PEŁNIENIA SŁUŻBY ALBO W MIEJSCOWOŚCI POBLISKIEJ LOKALU MIESZKALNEGO LUB DOMU NA PODSTAWIE PRZYSŁUGUJĄCEGO IM TYTUŁU PRAWNEGO. JEST OKOLICZNOŚCIĄ BEZSPORNĄ, IŻ ANI SKARŻĄCY ANI JEGO MAŁŻONKA I DZIECKO NIE POSIADAJĄ TAKIEGO LOKALU A RODZICE NIE SĄ NA JEGO WYŁĄCZNYM UTRZYMANIU. ORGAN NIE WYKAZAŁ, ŻE SĄ OSOBAMI NIEPEŁNOSPRAWNYMI WYMAGAJĄCYMI OPIEKI. PODSTAWĄ ODMOWY WYPŁATY RÓWNOWAŻNIKA PIENIĘŻNEGO ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO BYŁY OKOLICZNOŚCI O JAKICH MOWA W ART. 78 UST. 1 PKT 2 CYTOWANEJ WYŻEJ USTAWY. PRZEPIS TEN WYRAŹNIE STANOWI, IŻ RÓWNOWAŻNIK ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO NIE PRZYSŁUGUJE JEŻELI ODMÓWIŁ ON BEZZASADNIE PRZEJĘCIA LOKALU MIESZKALNEGO ODPOWIADAJĄCEGO PRZYSŁUGUJĄCYM MU NORMOM, ZNAJDUJĄCEGO SIĘ W NALEŻYTYM STANIE TECHNICZNYM I SANITARNYM. Z AKT SPRAWY NIE WYNIKA CZYM JEST POMIESZCZENIE ZNAJDUJĄCE SIĘ W BUDYNKU STRAŻY POŻARNEJ A W SZCZEGÓLNOŚCI CZY JEST TO LOKAL MIESZKALNY. PODOBNIE NIE WYNIKA JAKIE BYŁO PRZEZNACZENIE POMIESZCZENIA WYNIKAJĄCE WPROST Z DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ LUB CZY WYDANA ZOSTAŁA DECYZJA O ZMIANIE SPOSOBU UŻYTKOWANIA POMIESZCZENIA. Z AKT SPRAWY NIE WYNIKA TAKŻE STAN SANITARNY POMIESZCZENIA. NIE WYJAŚNIONO TAKŻE CZY W POMIESZCZENIACH SĄSIEDNICH ZNAJDUJĄ SIĘ BOKSY GARAŻOWE LUB NA CO ZOSTAŁY PRZEZNACZONE POMIESZCZENIA SĄSIEDNIE I CZY W ZWIĄZKU Z TYM W POMIESZCZENIU ZAPROPONOWANYM STRAŻAKOWI NIE ZOSTAŁY PRZEKROCZONE DOPUSZCZALNE NORMY HAŁASU. DOŁĄCZONY DO AKT RYSUNEK STANOWIĄCY RZUT POZIOMY BUDYNKU JEST NIECZYTELNY I NIE POZWALA NA JEDNOZNACZNE USTALENIE GDZIE ZNAJDUJE SIĘ WEJŚCIE DO PROPONOWANEGO POMIESZCZENIA I CO ZNAJDUJE SIĘ W POMIESZCZENIACH OBOK. POWYŻSZE PROWADZI DO WNIOSKU, IŻ ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY JEST NIEKOMPLETNY I NIE WYSTARCZAŁ DO DECYZYJNEGO ROZSTRZYGANIA W SPRAWIE, OZNACZA TO, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA ZAPADŁA Z NARUSZENIEM ART. 75 I 77 K.P.A. MAJĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY, NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ ORAZ POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. WOBEC TREŚCI WYROKU SĄD ORZEKŁ W TRYBIE ART. 152 P.P.S.A., IŻ ZASKARŻONA DECYZJA NIE MOŻE BYĆ WYKONANA.