III SA/Gd 560/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody z dnia 16 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania świadczenia pieniężnego za nienależnie pobrane i obowiązku jego zwrotu postanawia odrzucić skargę. Wojewoda decyzją z dnia 16 maja 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 22 kwietnia 2014 r., którą orzeczono o uznaniu stypendium pobieranego przez Z. G. za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne oraz zobowiązano go do zwrotu tego świadczenia pieniężnego. W decyzji organu odwoławczego zawarte było prawidłowe pouczenie, że na decyzję służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w terminie 30 dni od daty jej doręczenia za pośrednictwem Wojewody. W dniu 23 czerwca 2014 r. skarżący - za pośrednictwem organu odwoławczego – wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie jej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", określa, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja została doręczona adresatowi w dniu 21 maja 2014 r. (dowód: z.p.o. w aktach administracyjnych), trzydziestodniowy termin na jej zaskarżenie do sądu administracyjnego upłynął w dniu 20 czerwca 2014 r. Tymczasem skarżący nadał przesyłkę zawierającą skargę w dniu 23 czerwca 2014 r. (vide: koperta – k. 5 akt sprawy), czyli po wskazanym terminie. Skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych też przyczyn Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.