III SA/Gd 560/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Asesor sądowy WSA Adam Osik Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi U. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 września 2025 r. nr SKO Gd 2056/25 w przedmiocie zakazu wykonywania działalności objętej wpisem oraz wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 12 września 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "k.p.a.") oraz art. 433 ust. 2, art. 415 ust. 1 pkt 2, art. 307 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 317 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. poz. 620 ze zm.; dalej: "ustawa o rynku pracy") w związku z art. 18na ust. 1 pkt 2, art. 18m ust. 1 pkt 6 w związku z art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 214 ze zm.; dalej: "ustawa o promocji zatrudnienia"), utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Pomorskiego z dnia 28 marca 2025 r. o zakazie wykonywania przez U. Sp. z o.o. z siedzibą w G. działalności objętej wpisem do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia oraz o wykreśleniu z ww. rejestru. Stan sprawy jest następujący: U. Sp. z o.o. w G. (dalej: "skarżąca") prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego i zawodowego oraz pracy tymczasowej na podstawie wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia z dnia 13 sierpnia 2024 r. Marszałek Województwa Pomorskiego (dalej: "organ I instancji") ustalił, że na dzień 30 września 2024 r. skarżąca posiadała zaległości z tytułu składek ZUS w kwocie 323 643,56 zł. W związku z naruszeniem przez skarżącą warunku z art. 19 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia wezwał skarżącą do uregulowania ww. zaległości w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania oraz przedłożenia dowodu potwierdzającego ich uiszczenie, pod rygorem wszczęcia podstępowania administracyjnego i wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności oraz wykreślenia skarżącej z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Skarżąca nie uregulowała zaległości wobec ZUS (które na dzień 31 października 2024 r. wynosiły 634 053,86 zł, a na dzień 30 listopada 2024 r. – 913 151,81 zł). Pismem z dnia 19 grudnia 2024 r. (doręczonym w dniu 23 grudnia 2024 r.) organ I instancji zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego. Skarżąca poinformowała organ I instancji, że w dniu 9 stycznia 2025 r. wystąpiła do ZUS z wnioskiem o rozłożenie na raty należności z tytułu składek oraz zwróciła się o przedłużenie terminu usunięcia naruszenia do dnia rozpatrzenia wniosku przez ZUS i wydania stosownego zaświadczenia. Organ I instancji przedłużył skarżącej termin do uregulowania zaległości o dodatkowe 30 dni. Pismem z dnia 20 marca 2025 r. ZUS Oddział w G. poinformował organ I instancji, że skarżąca posiada zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od lipca do listopada 2024 r. w kwocie 1 061 300,99 zł, na ubezpieczenie zdrowotne za ww. okres w kwocie 291 999,43 zł oraz na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od sierpnia do listopada 2024 r. w kwocie 14 759,74 zł. Skarżąca w dniu 17 marca 2025 r. zawarła z ZUS umowę o rozłożenie ww. zaległości na raty. Skarżąca nie opłaciła składek należnych za luty 2025 r. na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (łącznie wynosiły 187 510,99 zł). Wobec nieusunięcia przez skarżącą naruszenia warunku , o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia oraz nieprzedłożenia dowodu potwierdzającego jego usunięcie, organ I instancji decyzją z dnia 28 marca 2025 r. orzekł o zakazie wykonywania przez skarżącą działalności objętej wpisem do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia oraz o wykreśleniu skarżącej z ww. rejestru. Skarżąca wniosła odwołanie, żądając uchylenia decyzji organu I instancji. Wskazała, że nie posiada zaległości z tytułu składek – zawarła z ZUS układ ratalny, który realizuje. Wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów: zaświadczenia z dnia 8 kwietnia 2025 r. o niezaleganiu w opłacaniu składek, umowy nr [...] o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek oraz potwierdzenia przelewu z dnia 9 kwietnia 2025 r. Decyzją z dnia 12 września 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku (dalej: "organ odwoławczy", "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o rynku pracy, o czym stanowi art. 433 ust. 2 tej ustawy. Następnie przywołał brzmienie art. 307 ust. 1 oraz art. 315 ust. 1 pkt 5 oraz art. 317 ust. 1 ustawy o rynku pracy. Z przepisów tych wynika, że brak zaległości w zapłacie wskazanych składek jest warunkiem wpisu podmiotu do agencji zatrudnienia, zaś wystąpienie zaległości jest przesłanką do wykreślenia podmiotu z rejestru. W ocenie Kolegium podnoszona przez skarżącą okoliczność rozłożenia na raty spłaty zaległości z tytułu składek nie wpływa na konsekwencje wynikające z regulacji zawartych w ustawie o rynku pracy, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 maja 2023 r. w sprawie II GSK 1325/22. Skoro skarżąca posiada zaległości z tytułu składek, to decyzja o wykreśleniu jej z rejestru agencji zatrudnienia oraz orzeczenie o zakazie prowadzenia przez nią działalności objętej wpisem jest zasadna. Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Podniosła zarzut naruszenia art. 307 ust. 1 pkt i 2, art. 317 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o rynku pracy w zw. z art. 19 pkt 1 w zw. z art. 18 m ust. 1 pkt 6) w zw. z art. 18 na ust. 1 pkt 2) ustawy o promocji zatrudnienia, poprzez ich zastosowanie na skutek błędnego ustalenia, iż skarżąca zalega z zapłatą składek, podczas gdy skarżąca jest stroną układu ratalnego, który to układ jest na bieżąco przez nią realizowany, a zatem należy uznać, że skarżąca na dzień 8 kwietnia 2025 r. nie posiada zaległości wymagalnych wobec ZUS, co potwierdza zaświadczenie z ZUS z dnia 8 kwietnia 2025 r. Wobec powyższego skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Przełożyła umowę o rozłożenie na raty należności z tytułu składek z dnia 13 sierpnia 2025 r. oraz potwierdzenie uiszczenia przelewu na okoliczność zawarcia i realizowania układu ratalnego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestie dotyczące agencji zatrudnienia w dniu wydania decyzji przez organ I instancji ( 28 marca 2025 r.) normowały przepisy art. 18 i następne ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2025 r., poz.214 zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia"). Wynikało z nich, że rejestr podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia prowadzi marszałek województwa właściwy dla siedziby podmiotu ubiegającego się o wpis ( art. 18d ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia). Zgodnie z art. 19 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia podmiot zamierzający wykonywać usługi lub świadczący usługi, o których mowa w art. 18 ust. 1, nie powinien posiadać zaległości z tytułu podatków, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a także Fundusz Emerytur Pomostowych. W przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e - 19h, marszałek województwa wykreślał, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru ( art. 18 m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia ). Ponadto, zgodnie z art. 18 na ust.1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia, marszałek województwa wydawał decyzję o zakazie wykonywania przez podmiot działalności objętej wpisem, w przypadku gdy podmiot nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia w wyznaczonym przez organ terminie. Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 2 marszałek województwa wyznaczał termin usunięcia stwierdzonych naruszeń ( art. 18 na ust.4 ustawy o promocji zatrudnienia). Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy została uchylona na podstawie art. 460 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia ( Dz.U. z 2025 r. , poz. 620, dalej jako "ustawa o rynku pracy" ) z dniem 1 czerwca 2025 r. Przepis art. 433 ust. 2 ustawy o rynku pracy stanowi, że do postępowań, o których mowa w art. 18e, art. 18j, art. 18l, art. 18m, art. 18na i art. 19ia ustawy o promocji zatrudnienia , wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Zatem w dniu wydania decyzji przez organ odwoławczy ( 12 września 2025 r.) do niniejszego postępowania zastosowanie miały przepisy ustawy o rynku pracy. Zgodnie z przepisami tej ustawy: Art. 308. 1.Rejestr agencji zatrudnienia prowadzi marszałek województwa. 3.Wpisu do rejestru agencji zatrudnienia dokonuje marszałek województwa: 1) właściwy ze względu na siedzibę lub adres stałego miejsca wykonywania działalności podmiotu ubiegającego się o wpis; Art. 307 1.O wpis do rejestru agencji zatrudnienia nie może ubiegać się podmiot, który: 1) posiada zaległości podatkowe, zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych oraz zalega z wpłatami na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o ile był obowiązany do ich opłacania; 2) posiada zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników lub na ubezpieczenie zdrowotne; Art. 315. 1. Marszałek województwa w drodze decyzji wykreśla podmiot z rejestru agencji zatrudnienia w przypadku: 4) naruszenia przez podmiot warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 305 ust. 3, art. 307 ust. 1 pkt 3, 4 i 6 oraz ust. 2, art. 319, art. 321, art. 337 oraz art. 338 ust. 1-7; 5) nieusunięcia przez podmiot, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 307 ust. 1 pkt 1, 2 i 9, art. 322 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, art. 323 ust. 1-3 oraz art. 324; 2. Marszałek województwa może odstąpić od wykreślenia podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia, jeżeli przed dniem zakończenia kontroli w podmiocie kontrolowanym, naruszenie przez niego warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w art. 307 ust. 1 pkt 1, 2 i 9, zostanie usunięte. Art. 317. 1.Marszałek województwa wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez podmiot działalności objętej wpisem do rejestru agencji zatrudnienia, w przypadku gdy: 2) podmiot nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w: a) art. 315 ust. 1 pkt 5, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, b)art. 315 ust. 1 pkt 7, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania; 3) stwierdzi naruszenie przez podmiot warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia, określonych w art. 315 ust. 1 pkt 2, 4, 8 i 9. 2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 3. W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, stanie się ostateczna, marszałek województwa wykreśla podmiot z rejestru agencji zatrudnienia. Należy zauważyć, mając na uwadze przywołane wyżej przepisy, że obie ustawy w analogiczny sposób normują kwestie dotyczące wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia oraz zakazu wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru agencji zatrudnienia. W przypadku stwierdzenia przez marszałka województwa, że podmiot wpisany do rejestru agencji zatrudnienia posiada zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, organ ten miał i ma obowiązek wyznaczenia takiemu podmiotowi terminu na usunięcie stwierdzonych naruszeń. Wskazać trzeba, że wcześniejsza ustawa - o promocji zatrudnienia - marszałkowi województwa pozostawiała określenie terminu na usunięcie stwierdzonych naruszeń. Ustawa obecnie obowiązująca - o rynku pracy - określa termin ten na 14 dni. Brak usunięcia naruszeń w wyznaczonym terminie obligował i obliguje marszałka województwa zarówno do wykreślenia takiego podmiotu z rejestru, jak i wydania wobec tego podmiotu zakazu wykonywania działalności objętej wpisem. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż skarżąca spółka nie usunęła w wyznaczonym terminie naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia – nie uregulowała należności i nie przedstawiła w wyznaczonym terminie zaświadczenia z ZUS o niezaleganiu w opłacaniu składek. Jak wynika z akt administracyjnych, pismem z dnia 15 października 2024 r. organ I instancji zakreślił skarżącej termin 30 dni na uregulowanie zaległości w opłacaniu składek ZUS i przedłożenie zaświadczenia o niezaleganiu z tymi opłatami. Następnie drogą e-mailową przypomniano skarżącej, że wyznaczony termin upływa w dniu 18 listopada 2024 r. W dniu upływu terminu skarżąca zwróciła się o przedłużenie terminu o 60 dni z uwagi na jej trudną sytuację. Organ I instancji 26 listopada 2024 r. zobowiązał skarżącą do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy skarżąca wystąpiła do ZUS z wnioskiem o rozłożenie na raty należności lub prolongatę ich zapłaty. Skarżąca pismo to pozostawiła bez odpowiedzi , wobec czego organ I instancji odmówił przedłużenia terminu. Skarżąca pismem z dnia 9 stycznia 2025 r. wskazała, że w dniu dzisiejszym złożyła stosowny wniosek do ZUS i wniosła o przedłużenie terminu, ponawiając go w dniu 14 stycznia 2025 r. Organ I instancji przedłużył na wniosek skarżącej termin o 30 dni na uregulowanie zaległości w opłacaniu składek ZUS , liczony od dnia odbioru pisma. Wskazano, że skarżąca powinna przedstawić aktualne zaświadczenie o niezaleganiu ze składkami ZUS lub inne dowody , z których okoliczność ta będzie wynikać. Pismo doręczono 29 stycznia 2025 r. Skarżąca pismem z dnia 20 stycznia 2025 r. wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez ZUS jej wniosku o rozłożenie na raty należności z tytułu składek. Organ I instancji zasadnie odmówił zawieszenia postępowania postanowieniem z dnia 28 stycznia 2025 r., albowiem nie zachodziły podstawy z art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. Skarżąca do dnia wydania decyzji przez organ I instancji w dniu 28 marca 2025 r. nie przedłożyła organowi żadnej informacji ani żadnego dokumentu, natomiast organ uzyskał odpowiedź z ZUS , że doszło do zawarcia umowy w dniu 17 marca 2025 r. dotyczącej zaległości za okres lipiec - listopad 2024 r., ale skarżąca zalega z zapłatą należności za luty 2025 r. Choć przed dniem wydania decyzji przez organ I instancji ( 28 marca 2025 r. ) doszło do zawarcia, w dniu 17 marca 2025 r., między skarżącą a ZUS umowy o rozłożeniu na raty zaległości z tytułu składek , to umowa ta dotyczyła zaległości, obejmujących okres od lipca do listopada 2024 r., nie obejmując nieopłaconych przez skarżącą składek należnych za luty 2025 r. Ponadto skarżąca dopiero do odwołania dołączyła zaświadczenie ZUS z dnia 8 kwietnia 2025 r. o niezaleganiu w opłacaniu składek, umowę o rozłożeniu należności na raty oraz potwierdzenie przelewu z dnia 9 kwietnia 2025 r., nie wykazując w terminie wyznaczonym przez organ usunięcia naruszeń. Należy podkreślić , że w wyznaczonym przez organ I instancji terminie , który upłynął z dniem 28 lutego 2025 r., skarżąca nie uregulowała zaległości w opłacaniu składek, nie zawarła w tym terminie umowy z ZUS ani nie uzyskała zaświadczenia o niezaleganiu z płatnościami. "Wyznaczony termin", o którym mowa w art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia to czas wskazany przez marszałka województwa, pozwalający na usunięcie stwierdzonych naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia. W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości , że skarżąca nie usunęła w wyznaczonym terminie, wynikającym z doręczonego jej wezwania, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia. Uznać należy, że wyznaczony przez organ I instancji termin trzydziestu dni był terminem długim i umożliwiał przedłożenie żądanych dokumentów. Podkreślić należy, że obecnie obowiązująca ustawa o rynku pracy określa termin ten jedynie na 14 dni. Zauważyć też trzeba, że w rzeczywistości skarżąca miała nie trzydzieści dni , a ponad cztery miesiące na usunięcie stwierdzonych naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, bowiem pierwsze wezwanie w tej sprawie otrzymała w połowie października 2024 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uregulowała zaległości i nie przedłożyła zaświadczenia z ZUS o niezaleganiu w opłacaniu składek, nie uczyniła tego też do dnia wydania decyzji przez organ I instancji. Działalność agencji zatrudnienia jest działalnością, która może być wykonywana tylko wówczas, gdy podmiot ją wykonujący spełnia warunki określone przepisami właściwymi dla tej działalności. Celem omawianej w niniejszej sprawie regulacji jest ochrona bezpieczeństwa osób , korzystających z usług agencji zatrudnienia. Dlatego też w ustawie określono szczegółowe warunki prowadzenia agencji oraz sankcje za ich nieprzestrzeganie, co powoduje, że organ jest obowiązany wykreślić podmiot, który narusza przepisy, jeżeli ustawa przewiduje taką sankcję. Istotny dla rozstrzygnięcia sprawy jest upływ ostatniego dnia terminu , wyznaczonego na usunięcie stwierdzonych naruszeń oraz fakt, że w wyznaczonym terminie stwierdzonych naruszeń nie usunięto ( por. wyroki NSA z dnia 24 maja 2023 r. sygn. akt II GSK 1325/22 , z dnia 10 kwietnia 2024 r. sygn. akt II GSK 201/21). Uregulowanie przez skarżącą należności i przedłożenie stosownego zaświadczenia na etapie postępowania odwoławczego, a zatem już po wydaniu decyzji pierwszoinstancyjnej jest działaniem spóźnionym i nie mogącym retrospektywnie sanować naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia. Usunięcie przez skarżącą naruszeń po upływie wyznaczonego w tym celu terminu nie może unicestwić negatywnego skutku o charakterze materialnoprawnym w postaci wydania wobec podmiotu, który naruszeń w terminie nie usunął, decyzji o zakazie wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia oraz o wykreśleniu z tego rejestru ( por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 220/18). Należy też stwierdzić, że ustawodawca nie przewidział możliwości uwzględnienia przez organ odwoławczy zmiany stanu faktycznego po wydaniu decyzji przez organ I instancji w postaci usunięcia naruszeń przez podmiot wpisany do rejestru. Ustawa wiąże obowiązek marszałka województwa wykreślenia określonego podmiotu z prowadzonego przezeń rejestru i wydania zakazu wykonywania działalności z upływem terminu wyznaczonego przez ten organ ( ustawa o promocji zatrudnienia) albo wskazanego przez ten organ terminu 14 dni ( ustawa o rynku pracy). Wynika z powyższego, że celem ustawodawcy było zdyscyplinowanie podmiotów wpisanych do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia do spełniania przez nie warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia oraz wyeliminowanie podmiotów, które warunków tych nie mogą lub nie chcą dobrowolnie spełniać. Dopuszczenie możliwości uwzględnienia przez organ odwoławczy zmiany stanu faktycznego po upływie wyznaczonego stronie terminu, który został określony przez ustawodawcę w przepisach prawa materialnego, oznaczałoby prymat przepisów prawa procesowego nad przepisami prawa materialnego i nieuprawnione, bowiem nie wynikające z przepisów tak ustawy o promocji zatrudnienia, jak i ustawy o rynku pracy dopuszczenie możliwości przedłużenia określonego ( wyznaczonego) terminu usunięcia naruszeń. Nieusunięcie przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji - co w realiach rozpatrywanej sprawy miało bezsprzecznie miejsce – obligowało organy administracji do wydania kwestionowanych decyzji. Wydane w sprawie rozstrzygnięcia w świetle ustalonego stanu faktycznego należy zatem uznać za zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie podzielając zarzutów skargi oraz nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy ani przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.