III SA/Gd 564/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie zawiadomienia o wszczęciu postępowania dotyczącego skierowania na badanie psychologiczne postanawia umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 12 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 6 listopada 2015 r. W dniu 8 stycznia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tym stanie uznano, co następuje. Odnosząc się do ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że postanowieniem z dnia 12 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Jak stanowi z kolei art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Skoro więc skarżący ma już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych brak jest podstaw do rozpoznawania w tym zakresie jego wniosku po raz kolejny. Zwolnienie od kosztów sądowych rozciąga się bowiem na wszystkie etapy postępowania sądowoadministracyjnego, w tym również na postępowanie międzyinstancyjne i postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak stanowi z kolei art. 249a wyżej wskazanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec tego, że skarżący został zwolniony od kosztów sądowych, kolejne postępowanie w zakresie zwolnienia od tych kosztów, jako zbędne, należało umorzyć. W związku z powyższym, referendarz sądowy działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.