III SA/Gd 575/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami postanawia: przywrócić skarżącemu M. P. termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia 21 marca 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta, którą skierowano M. P. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. W dniu 1 czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga M. P. na wyżej wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarga - złożona za pośrednictwem organu - została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 29 kwietnia 2016 r.. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. P. na ww. decyzję Kolegium, z uwagi na wniesienie jej po terminie. Skarżący pismem z dnia 23 czerwca 2016 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podając, że korespondencję odebrała jego żona chora na schizofrenię. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 września 2016 r. oddalił zażalenie skarżącego na powyższe orzeczenie, wyjaśniając, że argumenty skarżącego dotyczące stanu zdrowia jego żony nie mogły zostać uwzględnione, ponieważ w postępowaniu zażaleniowym sąd nie bada przyczyn spóźnionego wniesienia . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek podlegał uwzględnieniu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.) W ocenie Sądu termin wskazany w art. 87 § 1 p.p.s.a. został dochowany. Od ogólnej zasady zawartej w art. 87 § 3 p.p.s.a. można przyjąć jeden wyjątek, mianowicie w przypadku, w którym skarga została złożona z uchybieniem terminu, a strona - nieświadoma tego uchybienia - nie wystąpiła, wraz ze złożeniem skargi, z wnioskiem o przywrócenie terminu. W takiej sytuacji o zaistniałym uchybieniu strona dowiaduje się dopiero na późniejszym etapie postępowania, w momencie otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi. Przyjąć zatem należy, że gdy skarga znajduje się już w sądzie wraz z aktami sprawy przekazanymi przez organ niecelowym byłoby składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu i w pełni dopuszczalne jest przyjęcie do rozpoznania wniosku złożonego bezpośrednio do sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1343/10, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że przyczyna przekroczenia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu otrzymania przez stronę skarżącą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 czerwca 2016 r. o odrzuceniu skargi, tj. 9 czerwca 2016 r. Złożenie zatem przez stronę skarżącą w dniu 23 czerwca 2016 r. zażalenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu spowodowało, że został zachowany termin wskazany w art. 87 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się zaś do spełnienia warunku określonego w art. 87 § 4 p.p.s.a. należy wskazać, że w niniejszej sprawie skarga została już złożona i nie zachodziła potrzeba jej ponownego składania. Okoliczność, że Sąd odrzucił skargę sytuacji tej nie zmienia. Wprawdzie prawomocne odrzucenie pisma niweczy wszelkie skutki procesowe związane z jego wcześniejszym wniesieniem, jednak, jak przyjmuje się w orzecznictwie (por. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1260/08, z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 646/07, dostępne jw.), w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego uprzednio odrzuconego (w tym przypadku skargi), sam wniosek zawiera niejako w sobie założenie, że strona podtrzymuje wcześniej złożony środek. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku należy wyjaśnić, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności strona skarżąca nie miała możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Przenosząc powyższe rozważania w realia rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że decyzja organu II instancji została doręczona w dniu 29 marca 2016 r. żonie skarżącego – B. P. Z dołączonych do zażalenia dokumentów wynika, że żona skarżącego jest chora na schizofrenię. Tym samym nie można upatrywać winy skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd uznał, że w realiach rozpatrywanej sprawy spełniona została przesłanka braku winy skarżącej określona w art. 86 § 1 p.p.s.a. i zasadne jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.