III SA/Gd 585/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i J. S. na Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie odmowy budowy zjazdu z drogi publicznej postanawia odrzucić skargę. W dniu 6 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga na Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad wniesiona przez A. i J. S. a dotycząca wykonania przebudowy ul. [...] w S. na wysokości posesji nr [...] w zakresie powiększenia wjazdu i wyjazdu na posesję skarżących. W odpowiedzi na skargę działający z upoważnienia Dyrektora Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie Zastępca Dyrektora Oddziału wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z w/w przepisów wynika wprost, że właściwość sadów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach skarg ściśle przez ustawę określonych. Z uwagi na brzmienie w/w przepisów sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi, mocą której skarżący żądają od gdańskiego oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad powiększenia wjazdu na ich posesję, względnie zmiany usytuowania przystanku autobusowego. W tej materii nie prowadzono bowiem jakiegokolwiek postępowania administracyjnego, które zakończyłoby się wydaniem decyzji, postanowienia lub podjęciem innego aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pomiędzy skarżącymi a organem trwała przez szereg lat wymiana pism, co nie daje jednak podstaw do merytorycznego rozpoznania przez Sąd złożonej przez skarżących skargi. Taka skarga jako nie podlegająca właściwości sądu administracyjnego podlegać zaś musi odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.