III SA/Gd 593/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletniego M. R. - reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. K., w imieniu małoletniego M. R., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 kwietnia 2016 r. (nr [...]) o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 9 stycznia 2015 r. (nr [...]). Decyzją tą organ orzekł o uchyleniu w części decyzji o przyznaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego i przyznał M. R. prawo do świadczeń we wskazanych tam okresach. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiając jednak żadnego uzasadnienia swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) dalej jako "p.p.s.a." sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Przed przystąpieniem do badania czy w sprawie istnieją uzasadnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy ustalić, czy przedmiot zaskarżenia nadaje się do wstrzymania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy bowiem tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne, uchylające oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Z prezentowanym wyżej stanowiskiem koresponduje również dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych (vide: postanowienia NSA: z 9 maja 2005 r., II FZ 250/2005, pub. LexPolonica nr 420607 i z 5 maja 2005 r., I OZ 371/2005, pub. LexPolonica nr 402363, czy też postanowienie WSA w Gdańsku z 26 lipca 2005 r., II SA/Gd 396/05, Lex nr 220325). Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [....], utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji uchylające w części decyzję przyznającą prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego i odmawiające przyznania tego świadczenia jest aktem niewykonalnym, gdyż nie nakazuje stronie wykonania żadnego obowiązku, nie przyznaje też żadnego uprawnienia. Tym samym rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji nie może skutkować dla strony skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takie skutki powstać mogą dopiero w wyniku wydania odrębnej decyzji, orzekającej o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2016 r., sygn. akt I OZ 441/16 Dodatkowo Sąd stwierdza, że strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołała żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku, co stanowi podstawę do odmowy jego uwzględnienia (zob. postanowienia NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08). W tej sytuacji, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie uwzględnił wniosku i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.